Aardbeiengalblaas: cholesterolose van de galblaas en wat dat werkelijk betekent

Laatst bijgewerkt op 18 augustus 2026 door M.G. Sulman

Een aardbeiengalblaas is een goedaardige verandering van het galblaasslijmvlies waarbij cholesterol zich ophoopt in zogeheten schuimcellen. Vaak geeft dit helemaal geen klachten, maar soms bestaan er pijn rechtsboven in de buik, misselijkheid of een onrustige reactie op vet eten. De afwijking wordt geregeld toevallig ontdekt bij een echo of na verwijdering van de galblaas. Wanneer is behandeling nodig, welke andere galblaasaandoeningen moeten worden uitgesloten en wat weten we uit ervaringen?

Wat is een aardbeiengalblaas?

Een aardbeiengalblaas is een galblaas waarbij cholesterolrijke vetten zich hebben opgehoopt in de binnenste laag van de galblaaswand. De medische term is cholesterolose van de galblaas, in het Engels gallbladder cholesterolosis. Vooral de diffuse vorm, waarbij grote delen van het slijmvlies zijn aangedaan, kan bij macroscopisch onderzoek een opvallend rood oppervlak met kleine geelachtige spikkels vertonen. Dat deed pathologen denken aan de buitenkant van een aardbei. Vandaar de enigszins curieuze naam strawberry gallbladder, in het Nederlands aardbeiengalblaas of aardbeigalblaas.

De afwijking is goedaardig. Cholesterolose zelf is geen galblaaskanker en wordt evenmin beschouwd als een voorstadium daarvan. Dat is een wezenlijk gegeven, want het woord ‘poliep’ kan soms in een echoverslag opduiken wanneer cholesterolophopingen een poliepachtige vorm aannemen. Zo’n cholesterolpoliep is een pseudopoliep: een uitstulping die door vetbeladen cellen ontstaat en biologisch iets anders is dan een neoplastische poliep, waarbij cellen werkelijk abnormaal groeien.¹Foley, K. G., Lahaye, M. J., Thoeni, R. F., et al. (2022). Management and follow-up of gallbladder polyps: Updated joint guidelines between the ESGAR, EAES, EFISDS and ESGE. European Radiology, 32, 3358-3368.

Cholesterolose wordt nogal eens toevallig ontdekt. Soms ziet de radioloog aanwijzingen op een echografie. In andere gevallen komt de diagnose pas nadat de galblaas vanwege galstenen, chronische klachten of een ontsteking operatief is verwijderd en de patholoog het weefsel onderzoekt.

Dat verschil is belangrijk. Iemand kan cholesterolose hebben zonder daar ooit iets van te merken. Wanneer er wel pijn bestaat, moet vervolgens worden uitgezocht of de cholesterolose werkelijk de boosdoener is of dat bijvoorbeeld stenen, ontsteking, een poliep of een verstoorde galblaaslediging een aannemelijker verklaring geeft.²Izzo, L., Boschetto, A., Brachini, G., et al. (2001). “Strawberry” gallbladder: Review of the literature and our experience. Giornale di Chirurgia, 22(1-2), 33-36.

Anatomie: waar zit de cholesterol eigenlijk?

De galblaas en galwegen vormen samen een vrij compact, doch functioneel verfijnd systeem. De galblaas ligt tegen de onderzijde van de lever, rechtsboven in de buik. Het orgaan heeft ongeveer de vorm van een kleine peer en bestaat uit een fundus, oftewel bodem, een corpus of lichaam en een hals die overgaat in de ductus cysticus, de galblaasgang.

De lever maakt voortdurend gal. Deze vloeistof bevat onder meer galzuren, fosfolipiden, bilirubine, water en cholesterol. Een deel van die gal wordt tussen maaltijden opgeslagen in de galblaas. Daar wordt water teruggeresorbeerd, zodat de gal geconcentreerder wordt.

Wanneer voedsel, vooral vet, in de twaalfvingerige darm terechtkomt, wordt onder meer het hormoon cholecystokinine vrijgemaakt. Dit hormoon zet de galblaas aan tot samentrekken. Geconcentreerde gal stroomt vervolgens via de galwegen naar de darm, waar galzuren helpen bij de verwerking en opname van voedingsvetten.

De wand van de galblaas

Van binnen naar buiten bestaat de galblaaswand uit verschillende lagen. Voor cholesterolose is vooral de mucosa, het slijmvlies, relevant.

Direct onder het epitheel ligt de lamina propria, een dunne bindweefsellaag. Daar verzamelen zich bij cholesterolose macrofagen. Dat zijn afweercellen die materiaal kunnen opnemen en opruimen. Wanneer zulke cellen grote hoeveelheden lipiden, oftewel vetachtige stoffen, bevatten, krijgen zij onder de microscoop een schuimig uiterlijk. Pathologen spreken daarom van schuimcellen of foam cells.

Het gaat daarbij vooral om cholesterolesters en andere lipiden. Cholesterolesters zijn cholesterolmoleculen waaraan een vetzuur is gekoppeld, waardoor cholesterol in cellen kan worden opgeslagen.³Strömsten, A., von Bahr, S., Bringman, S., et al. (2004). Studies on the mechanism of accumulation of cholesterol in the gallbladder mucosa. Evidence that sterol 27-hydroxylase is involved in the elimination of cholesterol. Atherosclerosis, 172(2), 261-266.

Bij voldoende ophoping worden de veranderingen met het blote oog zichtbaar.

Waarom lijkt de galblaas op een aardbei?

De vergelijking wordt duidelijk wanneer een geopende galblaas door een patholoog wordt bekeken. Het slijmvlies kan rood tot roodbruin zijn, terwijl zich daartegen kleine gele cholesterolrijke plekjes aftekenen.

Het geheel doet enigszins denken aan de rode huid van een aardbei met haar geelachtige pitjes.

Die vergelijking betreft dus de binnenzijde van een geopende galblaas. Je krijgt geen aardbeivormige galblaas en het orgaan kleurt aan de buitenkant evenmin plotseling rood met gele stippen.

Bij een beperkte vorm kunnen slechts enkele gebieden zijn aangedaan. Bij diffuse cholesterolose ligt een veel groter deel van de mucosa bezaaid met cholesterolrijke macrofagen. Juist die diffuse vorm wordt klassiek aardbeiengalblaas genoemd.⁴Sandri, L., Colecchia, A., Larocca, A., et al. (2003). Gallbladder cholesterol polyps and cholesterolosis. Minerva Gastroenterologica e Dietologica, 49(3), 217-224.

Synoniemen en verwante termen

In medische publicaties, pathologieverslagen en oudere Nederlandstalige literatuur kom je verschillende benamingen tegen.

• Aardbeiengalblaas
• Aardbeigalblaas
• Strawberry gallbladder
• Cholesterolose van de galblaas
• Gallbladder cholesterolosis
• Cholesterosis
• Diffuse cholesterolosis
• Cholesterolosis vesicae felleae, een oudere Latijnse aanduiding

Aardbeiengalblaas en cholesterolose zijn echter niet in iedere context volstrekt identiek. Cholesterolose is het bredere pathologische proces. Dat kan diffuus optreden, met het klassieke aardbeienbeeld, of plaatselijk en poliepachtig.

Cholesterolpoliep

Wanneer een plaatselijke ophoping uitsteekt in de galblaasholte, kan een cholesterolpoliep ontstaan. Zo’n afwijking valt onder de veel bredere groep galblaaspoliepen.

Cholesterolpoliepen zijn meestal klein en goedaardig. Zij bevatten vaak cholesterolrijke macrofagen en behoren biologisch tot de niet-neoplastische poliepen. Neoplastisch betekent dat er sprake is van autonome celgroei, zoals bij een adenoom of kwaadaardige tumor.

In pathologisch onderzoek blijken galblaaspoliepen derhalve een gemengde verzameling afwijkingen. Het woord ‘poliep’ vertelt vooral hoe iets eruitziet, nog niet waaruit het bestaat.⁵Taskin, O. C., Basturk, O., Reid, M. D., et al. (2020). Non-neoplastic polyps of the gallbladder: A clinicopathologic analysis of 447 cases. American Journal of Surgical Pathology, 44(4), 467-476.

Een stukje historie: van Virchow tot strawberry gallbladder

Cholesterolose is bepaald geen moderne ontdekking. De Duitse arts en patholoog Rudolf Virchow beschreef in de negentiende eeuw reeds opvallende vetophopingen in de galblaaswand. Virchow hield zich uitvoerig bezig met de vraag hoe vetten en cholesterol zich in menselijk weefsel gedragen.

De benaming strawberry gallbladder raakte aan het begin van de twintigste eeuw ingeburgerd. De Amerikaanse patholoog William Carpenter MacCarty van de Mayo Clinic wordt in de historische literatuur in verband gebracht met de introductie van deze beeldende term rond 1910.

Het zegt iets over de geneeskunde van die tijd. Pathologie was sterk morfologisch: wat een arts met het blote oog en onder de microscoop zag, werd nauwkeurig beschreven en dikwijls met alledaagse voorwerpen, vruchten of vormen vergeleken. Sommige van die namen verdwenen. Strawberry gallbladder bleef hangen omdat het macroscopische patroon werkelijk herkenbaar is.

Ook in Nederland werd het verschijnsel al vroeg besproken. In het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde verscheen in 1928 een publicatie onder de eenvoudige titel ‘De aardbeigalblaas’. De afwijking was dus bijna een eeuw geleden reeds onderdeel van de Nederlandse medische discussie.⁶Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. (1928). De aardbeigalblaas. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde.

Later verschoof de aandacht van uiterlijk naar celbiologie, galchemie en beeldvorming. Niettemin is de oude naam blijven bestaan. Soms is een goede vergelijking kennelijk taaier dan een complete theorie over het ontstaan ervan.

Hoe ontstaat cholesterolose?

Hier wordt het verhaal ingewikkelder. De microscopische afwijking is vrij duidelijk. De precieze reden waarom de ene galblaas veel cholesterol ophoopt en de andere nauwelijks, is veel minder eenvoudig.

De galblaaswand staat voortdurend in contact met geconcentreerde gal. Cholesterol behoort van nature tot de bestanddelen daarvan. Wanneer cholesterol vanuit de gal in het slijmvlies terechtkomt, kan het door macrofagen worden opgenomen. Die cellen vullen zich allengs met cholesterolesters en andere vetachtige stoffen.

Onderzoek naar galblaasmucosa heeft laten zien dat bij cholesterolose vooral de hoeveelheid veresterd cholesterol sterk verhoogd kan zijn. Ook lokale omzettingsroutes van cholesterol lijken veranderd.⁷Strömsten, A., von Bahr, S., Bringman, S., et al. (2004). Studies on the mechanism of accumulation of cholesterol in the gallbladder mucosa. Atherosclerosis, 172(2), 261-266.

Dat is iets anders dan simpelweg zeggen: ‘Je hebt te veel cholesterol in je bloed en daarom slaat het neer in de galblaas.’

Zo rechtlijnig werkt het niet.

Heeft een hoog cholesterolgehalte ermee te maken?

De relatie tussen cholesterolose en cholesterolwaarden in het bloed is in onderzoeken wisselend gebleken. Sommige studies vonden verbanden met metabole kenmerken, andere konden geen overtuigende samenhang aantonen.

Een aardbeiengalblaas betekent daarom niet automatisch dat je LDL-cholesterol verhoogd is. Omgekeerd krijgt lang niet iedereen met een hoog cholesterolgehalte cholesterolose van de galblaas.

Dit verschil valt goed te begrijpen wanneer je beseft dat bloed en gal twee verschillende milieus zijn. Cholesterol moet in gal oplosbaar worden gehouden door onder meer galzouten en fosfolipiden. De lokale verwerking van cholesterol in de galblaaswand vormt vervolgens weer een apart biologisch systeem.

Een cholesterolbepaling kan om cardiovasculaire redenen zinvol zijn, doch een aardbeiengalblaas is op zichzelf geen betrouwbare cholesteroltest.⁸Dairi, S., Demeusy, A., Sill, A. M., Patel, S. T., Kowdley, G. C., & Cunningham, S. C. (2016). Implications of gallbladder cholesterolosis and cholesterol polyps. Journal of Surgical Research, 200(2), 467-472.

Cholesterolrijke gal

Voor galsteenvorming speelt oververzadiging van gal met cholesterol wel een belangrijke rol. Wanneer cholesterol niet langer goed opgelost blijft, kunnen cholesterolkristallen ontstaan. Via een ander mechanisme kunnen daaruit uiteindelijk galstenen voortkomen.

Cholesterolose en cholesterolstenen kunnen daarom naast elkaar voorkomen, doch het ene verschijnsel is geen eenvoudige voorfase van het andere.

Ook galblaasslib bevat dikwijls microscopische cholesterolkristallen. Sludge bevindt zich echter vrij in de galblaasinhoud, terwijl bij cholesterolose de galblaaswand zelf cholesterolrijke cellen bevat. Dat onderscheid lijkt technisch, maar op een echo kan het relevant zijn.

Hoe vaak komt een aardbeiengalblaas voor?

De gerapporteerde frequentie varieert sterk. Dat komt deels doordat verschillende onderzoeken andere populaties en definities gebruiken.

In chirurgische en pathologische reeksen wordt cholesterolose geregeld bij enkele procenten tot ruim tien procent van verwijderde galblazen aangetroffen. In sommige publicaties worden nog hogere percentages genoemd.⁹Portincasa, P., Di Ciaula, A., Wang, H. H., et al. (2023). Metabolic dysfunction-associated gallstone disease. Journal of Clinical Medicine, 12.

Daarbij moet je één methodologisch probleem in het oog houden. Onderzoekers bekijken vaak galblazen die operatief zijn verwijderd. Mensen zonder galblaasklachten worden uiteraard veel minder vaak geopereerd. Een percentage uit een laboratorium waar verwijderde galblazen worden onderzocht, is daarom geen zuivere schatting voor de gehele bevolking. Het verschijnsel is in ieder geval bepaald niet exotisch. Het is alleen veel minder bekend dan galstenen.

Wie krijgt cholesterolose?

Er bestaat geen profiel waarmee je op straat iemand met cholesterolose zou kunnen aanwijzen. Onderzoeken naar leeftijd, geslacht, lichaamsgewicht, bloedvetten, diabetes en leefstijl spreken elkaar deels tegen.

Dat is inhoudelijk interessant. Bij veel galblaasaandoeningen is men gewend aan herkenbare risicofactoren. Voor cholesterolose blijkt de etiologie, oftewel ontstaanswijze, minder netjes in een schema te passen.

Recent histopathologisch onderzoek heeft opnieuw gekeken naar mogelijke verbanden tussen cholesterolose, glucosehuishouding en ontstekingsmarkers. Zulke studies kunnen aanwijzingen geven, maar leveren vooralsnog geen eenvoudig klinisch model waarmee cholesterolose kan worden voorspeld of voorkomen.¹⁰Fındık, D. G., et al. (2025). Clinicopathological evaluation of cholesterolosis in cholecystectomy specimens: Association with glycemic parameters and inflammatory markers. Medicina.

Symptomen: kun je een aardbeiengalblaas voelen?

Vaak merk je er niets van. Dat is misschien het meest praktische antwoord. Cholesterolose wordt geregeld gevonden bij iemand die om een andere reden een echo of galblaasoperatie krijgt.

Wanneer er klachten bestaan, gaat het meestal om symptomen die eveneens bij andere galblaasaandoeningen voorkomen. Daardoor kun je cholesterolose niet aan een specifiek klachtenpatroon herkennen.

Mogelijke klachten zijn:

• pijn rechtsboven of middenboven in de buik;
• aanvallen van galachtige pijn;
• misselijkheid;
• soms braken;
• een onaangenaam gevoel na maaltijden;
• in sommige gevallen uitstraling van pijn naar de rug of rechter schouder.

Wie dergelijke klachten heeft, vindt meer over de brede differentiaaldiagnose bij pijn in de rechterbovenbuik en pijn in de bovenbuik.

Pijn na vet eten

Een vetrijke maaltijd stimuleert via cholecystokinine het samentrekken van de galblaas. Wanneer er galstenen, ontsteking of een motiliteitsprobleem aanwezig zijn, kunnen klachten daardoor duidelijker worden.

Het is verleidelijk om bij aangetoonde cholesterolose iedere reactie op vet voedsel aan die afwijking toe te schrijven. Daarvoor is het bewijs te zwak.

Een bord friet dat pijn oproept, bewijst geen aardbeiengalblaas. Maag, galblaas, galwegen, alvleesklier en darm reageren allemaal op voedsel. Daarom moet het volledige patroon worden beoordeeld.

Ervaringen: het opvallende verschil tussen de uitslag en de klachten

Ervaringen met cholesterolose lopen opmerkelijk uiteen, juist doordat de aandoening vaak bij toeval wordt gevonden.

De ene patiënt heeft maandenlang aanvallen van pijn rechtsboven, ondergaat uiteindelijk een galblaasoperatie en leest daarna in het pathologieverslag dat naast chronische ontsteking of stenen ook cholesterolose aanwezig was. Een ander heeft vrijwel dezelfde microscopische afwijking zonder ooit typische galblaaspijn te hebben gehad.

Die discrepantie is geen raadsel zodra je beseft wat pathologie aantoont: hoe het weefsel eruitziet. Een patholoog kan aantonen dat er cholesterolrijke macrofagen in de lamina propria zitten. Dat bewijst nog niet dat die cellen de pijn hebben veroorzaakt.

Een gepubliceerde casus: cholesterolose en pancreatitis

Een interessante, zij het zeldzame situatie werd beschreven bij een patiënt met acute pancreatitis, oftewel alvleesklierontsteking. Er werden geen gewone galstenen aangetroffen, terwijl na galblaasverwijdering wel cholesterolose en cholesterolpoliepen werden gevonden.

De auteurs bespraken de mogelijkheid dat kleine cholesterolhoudende fragmenten of materiaal vanuit de galblaas in de galwegen terecht waren gekomen en zo een tijdelijke obstructie hadden veroorzaakt.¹¹De Armas, R. E., Rosenberg, J. M., Fenves, A. Z., & Reddy, V. B. (2018). Cholesterolosis as a cause of acute pancreatitis. Proceedings (Baylor University Medical Center), 31(3), 336-337.

Dit soort casuïstiek is nuttig omdat het een biologisch plausibel mechanisme laat zien. Het bewijst geenszins dat cholesterolose doorgaans pancreatitis veroorzaakt. Juist bij zeldzame complicaties moet een gevalsbeschrijving niet worden opgeblazen tot algemene regel. Dat is hier de kwintessens.

Cholesterolose en galstenen

Cholesterolose wordt geregeld samen met galstenen gevonden. Dat is begrijpelijk, want beide hebben betrekking op de cholesterolhuishouding binnen het galsysteem. Toch zijn het verschillende processen.

Bij een cholesterolsteen slaat cholesterol vanuit de gal neer en groeit het materiaal uit tot een vaste steen.

Bij cholesterolose bevindt veel cholesterol zich in macrofagen in het slijmvlies van de galblaaswand.

Je kunt dus:

• cholesterolose zonder galstenen hebben;
• galstenen zonder cholesterolose hebben;
• beide tegelijk hebben.

Wanneer beide aanwezig zijn en je typische pijnaanvallen hebt, zijn de galstenen klinisch meestal een veel duidelijkere verklaring voor de symptomen.

Cholesterolose en galblaasontsteking

Cholecystitis betekent ontsteking van de galblaas. Acute galblaasontsteking ontstaat meestal doordat een steen de ductus cysticus blokkeert. Cholesterolose zelf is niet synoniem met cholecystitis.

In verwijderde galblazen kunnen beide afwijkingen wel tegelijkertijd worden gevonden. Dat is mede de reden waarom oudere literatuur soms een sterkere koppeling tussen cholesterolose en chronische ontsteking suggereert dan modern onderzoek rechtvaardigt.

Bij een echte ontsteking verwacht je, afhankelijk van het stadium, verschijnselen als:

• aanhoudende pijn rechtsboven;
• drukpijn onder de rechterribbenboog;
• koorts;
• verhoogde ontstekingswaarden;
• een verdikte galblaaswand op echo;
• soms vocht rondom de galblaas.

Bij ernstige infectie kan een galblaasempyeem ontstaan. Daarbij vult de galblaas zich met geïnfecteerd materiaal en pus.

Een galblaasruptuur is een veel ernstiger complicatie waarbij de galblaaswand scheurt. Zulke beelden behoren geenszins tot het normale natuurlijke verloop van eenvoudige cholesterolose.

Cholesterolose versus galblaaspoliep

Dit onderscheid levert in de praktijk waarschijnlijk de meeste verwarring op. Een echografist kan een klein uitsteeksel aan de galblaaswand beschrijven als poliep. Veel van die kleine poliepachtige afwijkingen blijken cholesterolpoliepen te zijn.

Een cholesterolpoliep is goedaardig. Een adenoom of carcinoom heeft een heel andere biologische betekenis.

Daarom kijken artsen bij poliepachtige galblaasafwijkingen onder meer naar:

• grootte;
• vorm;
• brede of gesteelde aanhechting;
• groei in de tijd;
• verdikking van de aangrenzende galblaaswand;
• leeftijd en bepaalde klinische risicofactoren.

De Europese gezamenlijke richtlijn van ESGAR, EAES, EFISDS en ESGE adviseert transabdominale echografie als eerste onderzoek bij poliepachtige galblaaslaesies. Bij lastige gevallen kan in een centrum met passende expertise aanvullende beeldvorming worden gebruikt.¹²Foley, K. G., Lahaye, M. J., Thoeni, R. F., et al. (2022). Management and follow-up of gallbladder polyps: Updated joint guidelines between the ESGAR, EAES, EFISDS and ESGE. European Radiology, 32, 3358-3368.

De grootte van een poliep weegt zwaar in het beleid. Bij laesies van 10 millimeter of groter wordt cholecystectomie, het operatief verwijderen van de galblaas, in de Europese richtlijn doorgaans geadviseerd wanneer iemand daarvoor geschikt is. Voor kleinere laesies hangt follow-up mede af van risicofactoren.

Dat beleid gaat over poliepachtige galblaaslaesies en het uitsluiten van neoplasie. Het betekent niet dat iedere paar millimeter grote cholesterolafzetting moet worden verwijderd.

Kan een aardbeiengalblaas kanker worden?

Voor diffuse cholesterolose zelf geldt geen overtuigend bewijs dat zij een voorstadium van galblaaskanker vormt. Dat dient benadrukt te worden. 

Cholesterolrijke macrofagen zijn geen kwaadaardige cellen. Een cholesterolpoliep wordt gerekend tot de goedaardige, niet-neoplastische poliepen.¹³Taskin, O. C., Basturk, O., Reid, M. D., et al. (2020). Non-neoplastic polyps of the gallbladder: A clinicopathologic analysis of 447 cases. American Journal of Surgical Pathology, 44(4), 467-476.

Toch kan op beeldvorming onzekerheid ontstaan. Een uitstulping vanuit de galblaaswand kan bijvoorbeeld een cholesterolpoliep, adenoom of andere afwijking vertegenwoordigen. De arts moet dus beoordelen wát er gezien wordt.

Wie meer wil weten over de werkelijk kwaadaardige aandoening kan terecht bij galblaaskanker.

Een porseleingalblaas is weer een geheel andere afwijking. Daarbij staan kalkafzettingen in de galblaaswand centraal. Het is derhalve geen extreme vorm van cholesterolose.

Hoe wordt een aardbeiengalblaas ontdekt?

Echografie

Een echo van de bovenbuik is bij galblaasklachten meestal het eerste beeldvormende onderzoek.

Geluidsgolven maken de galblaas, galblaaswand, inhoud en omliggende structuren zichtbaar. De echografist kijkt bijvoorbeeld naar:

• galstenen;
• sludge;
• poliepachtige uitstulpingen;
• wandverdikking;
• vocht rond de galblaas;
• verwijding van galwegen.

Cholesterolpoliepen kunnen als kleine, echogene uitstulpingen zichtbaar zijn. Echogeen betekent dat een structuur relatief veel ultrageluid terugkaatst en daardoor helder op het beeld verschijnt.

Kleine cholesterolpoliepen produceren doorgaans geen typische akoestische schaduw zoals veel galstenen dat wel doen.¹⁴Lammer, J. (1984). Sonographic image of cholesterolosis of the gallbladder. Fortschritte auf dem Gebiete der Röntgenstrahlen und der Nuklearmedizin, 140(4), 426-428.

Een echo is minder feilloos dan hij lijkt

Een beeld dat als ‘galblaaspoliep’ wordt beschreven, blijkt na operatie lang niet altijd een echte poliep te zijn. Een systematische review naar transabdominale echografie vond een aanzienlijke hoeveelheid fout-positieve diagnoses bij galblaaspoliepen. Daarmee wordt bedoeld dat de echo een poliep suggereert terwijl pathologisch onderzoek later geen overeenkomstige echte poliep laat zien.¹⁵Martin, E., Gill, R., Debru, E., et al. (2018). Diagnostic accuracy of transabdominal ultrasonography for gallbladder polyps: Systematic review. Canadian Journal of Surgery, 61(3), 200-207.

Dat is geen verwijt aan echografie. Een galblaas van enkele centimeters groot met afwijkingen van slechts enkele millimeters stelt hoge eisen aan beeldvorming. Daarom wordt een echo steeds in context beoordeeld.

Wanneer zijn CT, MRI, MRCP of endo-echografie nodig?

Voor eenvoudige cholesterolose is uitgebreid scanonderzoek doorgaans overbodig.

Aanvullende beeldvorming komt vooral ter sprake wanneer er onzekerheid bestaat over de aard van een poliepachtige afwijking, wanneer de galwegen afwijkend zijn of wanneer artsen een andere aandoening vermoeden.

MRCP staat voor magnetic resonance cholangiopancreatography. Dit is een speciale MRI-techniek waarmee de galwegen en de afvoergang van de alvleesklier zonder endoscoop kunnen worden afgebeeld.

Endoscopische echografie, afgekort EUS, gebruikt een echoapparaat aan het uiteinde van een endoscoop. Daardoor kan de arts vanuit maag of twaalfvingerige darm zeer dicht bij galblaas, galwegen en alvleesklier komen.

Bij twijfelgevallen rond een galblaaspoliep kunnen zulke technieken soms aanvullende informatie leveren. De Europese richtlijn beschouwt gewone abdominale echografie echter nog steeds als de standaard eerste stap.¹⁶Foley, K. G., Lahaye, M. J., Thoeni, R. F., et al. (2022). Management and follow-up of gallbladder polyps: Updated joint guidelines between the ESGAR, EAES, EFISDS and ESGE. European Radiology, 32, 3358-3368.

Bloedonderzoek

Er bestaat geen bloedtest waarmee een aardbeiengalblaas kan worden aangetoond. Dat is logisch, want cholesterolose is primair een verandering in het galblaasslijmvlies.

Bloedonderzoek kan wel nuttig zijn wanneer je klachten hebt. Artsen kunnen bijvoorbeeld kijken naar bilirubine, alkalische fosfatase, gamma-GT, ALAT en ASAT. Afwijkingen kunnen wijzen op galwegobstructie of leverbelasting.

Meer achtergrond hierover staat bij verhoogde leverwaarden.

Bij verdenking op pancreatitis wordt onder meer lipase gemeten. Bij koorts en mogelijke galblaasontsteking zijn leukocyten en CRP relevant als ontstekingsparameters.

Normale bloedwaarden sluiten cholesterolose niet uit. Veel mensen met cholesterolose hebben juist volledig normale laboratoriumuitslagen.

De definitieve diagnose ligt vaak onder de microscoop

De meest zekere diagnose wordt histopathologisch gesteld. Histopathologie betekent dat een patholoog verwijderd lichaamsweefsel macroscopisch en onder de microscoop onderzoekt.

Na een cholecystectomie wordt de galblaas doorgaans naar de afdeling pathologie gestuurd. Daar kan de patholoog de gele stippen zien en vervolgens microscopisch aantonen dat de lamina propria vol schuimcellen zit.

De microscopische bevinding is kenmerkend: macrofagen met een fijn, schuimig cytoplasma dat door opgenomen lipiden is ontstaan.

Voor de patiënt kan zo’n pathologieverslag verrassend zijn. Je bent bijvoorbeeld geopereerd vanwege galstenen en leest daarna ineens:

‘Cholesterolosis.’

Dat betekent geenszins dat tijdens de operatie iets gevaarlijks over het hoofd is gezien. Het is vaak juist een bijkomende goedaardige bevinding.

Andere aandoeningen die erop kunnen lijken

Galstenen

Stenen kunnen helder op de echo zichtbaar zijn en geven dikwijls een akoestische schaduw. Ze kunnen verschuiven wanneer je van houding verandert. Cholesterolpoliepen zitten aan de wand vast.

Galblaasslib

Galblaasslib vormt bezinksel in de galblaasinhoud. Het kan onder invloed van de zwaartekracht van positie veranderen. Cholesterolose zit daarentegen in de wand.

Adenomyomatose

Bij adenomyomatose groeit het slijmvlies diep de verdikte spierwand in. Daarbij ontstaan zogenaamde sinussen van Rokitansky-Aschoff. Op echo kunnen karakteristieke comet-tail-artefacten zichtbaar zijn.

Adenomyomatose en cholesterolose werden historisch beide onder de zogenoemde cholecystosen gerangschikt, een verzamelnaam voor bepaalde goedaardige galblaaswandafwijkingen.

Chronische cholecystitis

Bij chronische ontsteking raakt de galblaaswand door herhaaldelijke schade en fibrose, oftewel littekenvorming, dikker en stijver. Uiteindelijk kan een kleine, slecht functionerende schrompelgalblaas ontstaan.

Hydropische galblaas

Een vergrote of hydropische galblaas ontstaat meestal wanneer de uitgang langdurig is afgesloten en het orgaan zich met vocht en slijm vult. Dat heeft pathofysiologisch weinig gemeen met cholesterolose.

Galblaastorsie

Een gedraaide galblaas ontstaat wanneer het orgaan om zijn ophanging draait en daardoor zijn bloedvoorziening kan verliezen. Het is zeldzaam, acuut en medisch veel urgenter dan cholesterolose.

Behandeling: moet een aardbeiengalblaas eruit?

Meestal wordt een toevallig gevonden cholesterolose zonder klachten niet afzonderlijk behandeld. Er bestaat geen zinvolle operatie-indicatie die uitsluitend luidt: ‘cholesterolose aanwezig’. De werkelijke vraag is waarom de diagnose ter sprake kwam.

Geen klachten en geen verdachte poliep

Wanneer cholesterolose toevallig wordt vermoed, je geen typische klachten hebt en er geen verdachte galblaaspoliep of andere afwijking aanwezig is, is behandeling doorgaans niet nodig.

Een operatie aan een orgaan dat geen problemen geeft moet immers een aantoonbaar voordeel bieden. Iedere operatie kent risico’s, hoe routinematig zij ook wordt uitgevoerd.

Wel galstenen en typische klachten

Wanneer je symptomatische galstenen hebt, kan laparoscopische cholecystectomie worden overwogen volgens het beleid voor galsteenlijden. Bij zo’n kijkoperatie wordt de galblaas via kleine incisies verwijderd. De cholesterolose is dan hooguit een bijkomende pathologische bevinding.

De Nederlandse Richtlijn Galsteenlijden vormt hierbij een relevanter uitgangspunt dan de aanwezigheid van een aardbeienpatroon in het slijmvlies.¹⁷Federatie Medisch Specialisten. (2026). Galsteenlijden. Richtlijnendatabase.

Een poliepachtige afwijking

Wanneer de cholesterolose als galblaaspoliep op echo verschijnt, verschuift de vraag naar de grootte, morfologie en eventuele groei van die laesie.

Voor grotere poliepen of afwijkingen met risicokenmerken kan cholecystectomie worden geadviseerd omdat vooraf niet altijd met absolute zekerheid kan worden vastgesteld dat het om een cholesterolpoliep gaat.

Dat is een subtiel doch belangrijk verschil: de operatie wordt dan niet uitgevoerd omdat cholesterolose gevaarlijk zou zijn, maar omdat men een andere, klinisch belangrijkere poliep onvoldoende zeker kan uitsluiten.

Wat gebeurt er bij een galblaasoperatie?

Bij een laparoscopische cholecystectomie wordt de galblaas via een kijkoperatie verwijderd. De lever blijft gal maken. Alleen het reservoir verdwijnt.

Na de operatie stroomt gal voortdurend vanuit de lever via de hoofdgalweg naar de twaalfvingerige darm.

De meeste mensen kunnen daarna normaal eten en leven.

Een galblaas hoeft dus niet te worden vervangen. Het lichaam past zich aan een continuere galstroom aan.

Het verwijderde orgaan gaat naar de patholoog. Daardoor kan achteraf blijken dat behalve galstenen of ontsteking ook cholesterolose aanwezig was.

Wanneer moet je naar de huisarts?

Een toevallige vermelding van cholesterolose op een echo of oud pathologieverslag is op zichzelf geen spoedgeval.

Neem wel contact op met je huisarts wanneer je terugkerende pijn rechtsboven in de buik hebt, vooral wanneer die aanvallen tientallen minuten tot uren duren of steeds terugkomen.

Andere redenen voor beoordeling zijn:

• herhaaldelijk braken;
• duidelijk gewichtsverlies zonder verklaring;
• terugkerende pijn na maaltijden;
• aanhoudende bovenbuikpijn;
• een poliepachtige afwijking waarvan controle is geadviseerd.

Het overgeven van gal bewijst overigens niet dat er iets met de galblaas mis is. Geelgroen braaksel ontstaat dikwijls wanneer iemand met een lege maag langdurig braakt.

Wanneer is snelle medische hulp nodig?

Cholesterolose zelf veroorzaakt doorgaans geen acute medische noodsituatie. Bijkomende verschijnselen kunnen echter wijzen op een geheel ander galwegprobleem.

Laat je snel beoordelen bij:

• hevige pijn rechtsboven die uren aanhoudt;
• koorts met pijn in de rechterbovenbuik;
• geel oogwit of gele huid;
• donkere urine met opvallend bleke ontlasting;
• herhaaldelijk braken waardoor je nauwelijks vocht binnenhoudt;
• hevige bovenbuikpijn die naar de rug trekt;
• koude rillingen, geelzucht en ernstig ziek zijn.

Koorts, pijn rechtsboven en geelzucht kunnen passen bij cholangitis, een infectie van de galwegen. Dat vergt snelle medische beoordeling.

Hevige pijn boven in de buik met uitstraling naar de rug en braken kan passen bij acute pancreatitis.

Een galsteen kan in uitzonderlijke omstandigheden zelfs uiteindelijk een darm blokkeren. Dit heet galsteenileus, een zeldzame complicatie van langdurig galsteenlijden.

Voeding bij een aardbeiengalblaas

Er bestaat geen speciaal aardbeiengalblaasdieet waarmee cholesterol uit de galblaaswand kan worden ‘weggespoeld’. Dat soort claims hebben geen stevige wetenschappelijke basis.

Je voeding kan wel relevant zijn voor de algemene galsteenstofwisseling, je lichaamsgewicht, bloedvetten en het uitlokken van klachten wanneer daarnaast symptomatisch galsteenlijden bestaat.

Wanneer vet eten klachten geeft

Vet stimuleert de galblaas om samen te trekken. Sommige mensen met symptomatische galblaasaandoeningen merken daarom dat grote, zeer vetrijke maaltijden pijn uitlokken.

Dan kan het praktisch helpen om tijdelijk:

• kleinere maaltijden te eten;
• zeer zware vetrijke maaltijden te beperken;
• vet gelijkmatiger over de dag te verdelen;
• voldoende vezelrijke plantaardige voeding te gebruiken;
• voldoende te drinken.

Volledig vetvrij eten is doorgaans onnodig en voedingskundig onwenselijk. Je lichaam heeft vet nodig voor essentiële vetzuren en de opname van de vetoplosbare vitamines A, D, E en K.

Snel afvallen is geen goed idee

Sterk en snel gewichtsverlies vergroot juist de kans op galsteenvorming. Tijdens snel afvallen komt relatief veel cholesterol beschikbaar en kan de galblaas minder frequent worden geleegd.

Wie overgewicht heeft en gewicht wil verliezen doet dat daarom beter geleidelijk.

Zelfzorg: wat kun je werkelijk zelf doen?

Bij asymptomatische cholesterolose hoef je geen ingewikkeld regime te volgen.

Zinvoller zijn gewone maatregelen die de stofwisseling en spijsvertering ondersteunen:

• streef naar een gezond en stabiel lichaamsgewicht;
• voorkom crashdiëten;
• eet regelmatig wanneer je merkt dat zeer lange vastenperioden galblaasklachten uitlokken;
• kies overwegend voor vezelrijke voeding;
• beperk structureel zeer grote, zware maaltijden wanneer die klachten veroorzaken;
• bespreek terugkerende pijnaanvallen met de huisarts in plaats van voortdurend zelf voedselgroepen te schrappen.

De bredere werking van maag, darm, lever, galblaas en pancreas staat beschreven bij maag, darmen en spijsvertering.

Kruidengeneeskunde en natuurlijke behandeling

Voor het daadwerkelijk verwijderen van cholesterolafzettingen uit de galblaaswand bestaat geen bewezen kruidengeneeskundige behandeling.

Dat moet scherp worden gesteld, juist omdat bij galblaasklachten veel preparaten als ‘galreinigend’, ‘galdrijvend’ of ‘leverdetox’ worden verkocht.

Artisjok, paardenbloem en bitterstoffen

Artisjokblad, paardenbloem en bepaalde bitterstoffen worden traditioneel gebruikt om de spijsvertering en galafgifte te bevorderen. Sommige plantaardige stoffen hebben experimenteel of farmacologisch een choleretisch effect. Choleretisch betekent dat zij de galproductie kunnen bevorderen.

Daaruit volgt echter niet dat ze cholesterolose genezen.

Bij vermoede afsluiting van een galweg is zelf experimenteren met sterk galstimulerende middelen zelfs onverstandig. Een afgesloten afvoer wordt niet opgelost door het systeem harder te laten werken.

Hetzelfde geldt wanneer je koorts, geelzucht of heftige galsteenpijn hebt. Dan hoort diagnostiek vóór kruidenexperimenten te komen.

Geen galblaasreinigingen

Zogenoemde galblaasflushes waarbij grote hoeveelheden olie, citrusproducten of andere middelen worden ingenomen kunnen achteraf groene of zachte bolletjes in de ontlasting geven. Zulke structuren worden soms aangezien voor uitgescheiden galstenen.

Daaruit kan geen betrouwbare medische conclusie worden getrokken. Echte galstenen verdwijnen niet voorspelbaar door een dergelijke kuur.

Bij een bewezen steen, poliep of galblaasafwijking hoort het beleid te worden bepaald door klachten, beeldvorming en het medische risico.

Cholesterolose en een verstoorde galblaasfunctie

Een interessante historische vraag is of cholesterolose de contractie van de galblaas kan verstoren. Ouder onderzoek beschreef patiënten met galachtige pijn zonder zichtbare galstenen, bij wie cholesterolose na operatie werd aangetroffen. Daarmee ontstond de hypothese dat een deel van wat destijds als functionele galblaasstoornis werd beschouwd in werkelijkheid met cholesterolose samenhing.¹⁸Jacyna, M. R., Ross, P. E., Bakar, M. A., Hopwood, D., & Bouchier, I. A. D. (1987). Cholesterolosis: A physical cause of “functional” disorder. British Medical Journal, 295, 619-621.

Moderne diagnostiek is nochtans voorzichtiger. Biliaire pijn zonder stenen kan verschillende verklaringen hebben. De motiliteit van de galblaas kan afwijkend zijn, terwijl ook pijn vanuit maag, darm, pancreas of galwegen kan worden verward met galblaaspijn.

Verderop in het galsysteem bevindt zich de sfincter van Oddi, een kringspier die de afvoer van gal en pancreassap reguleert. Een sfincter van Oddi-dysfunctie is een aparte en complexe diagnose en mag niet met cholesterolose worden vereenzelvigd.

Wat zegt PubMed over aardbeiengalblaas en cholesterolose?

De wetenschappelijke literatuur over cholesterolose is eigenaardig verdeeld. Er is veel pathologische en observationele literatuur, doch aanzienlijk minder hoogwaardig onderzoek naar klachten en behandeling.

Dat past bij het karakter van de aandoening. Veel diagnoses worden pas gesteld nadat de galblaas verwijderd is, waardoor onderzoek dikwijls retrospectief is.

Izzo en collega’s: de aardbeiengalblaas als pathologisch beeld

Izzo en collega’s beschreven de strawberry gallbladder als een anatomisch-pathologisch verschijnsel binnen het bredere spectrum van galblaascholesterolose. Hun overzicht laat tevens zien hoe lang artsen al discussiëren over de pathogenese en klinische betekenis ervan.¹⁹Izzo, L., Boschetto, A., Brachini, G., et al. (2001). “Strawberry” gallbladder: Review of the literature and our experience. Giornale di Chirurgia, 22(1-2), 33-36.

Strömsten en collega’s: wat gebeurt er met cholesterol in het slijmvlies?

In biochemisch onderzoek bleek de galblaasmucosa bij cholesterolose veel meer veresterd cholesterol te bevatten. De onderzoekers bestudeerden tevens enzymatische routes die cholesterol in het weefsel verwerken.²⁰Strömsten, A., von Bahr, S., Bringman, S., et al. (2004). Studies on the mechanism of accumulation of cholesterol in the gallbladder mucosa. Atherosclerosis, 172(2), 261-266.

Dit ondersteunt het idee dat cholesterolose een lokale verstoring van de cholesterolhuishouding van het galblaasslijmvlies weerspiegelt.

Dairi en collega’s: grote chirurgische database

Dairi en collega’s onderzochten een grote verzameling cholecystectomiegegevens om vermeende verbanden tussen cholesterolose, pancreatitis, galblaasdyskinesie en hypercholesterolemie te toetsen.

Hun werk onderstreepte vooral dat de klinische betekenis van cholesterolose minder eenvoudig is dan oudere theorieën soms suggereerden.²¹Dairi, S., Demeusy, A., Sill, A. M., Patel, S. T., Kowdley, G. C., & Cunningham, S. C. (2016). Implications of gallbladder cholesterolosis and cholesterol polyps. Journal of Surgical Research, 200(2), 467-472.

Taskin en collega’s: cholesterolpoliepen zijn geen gewone tumoren

Een uitvoerige pathologische analyse van niet-neoplastische galblaaspoliepen liet zien dat cholesterolpoliepen een herkenbare, goedaardige categorie vormen. Veel galblaaspoliepen zijn klein en biologisch heel anders dan een adenoom of carcinoom.²²Taskin, O. C., Basturk, O., Reid, M. D., et al. (2020). Non-neoplastic polyps of the gallbladder: A clinicopathologic analysis of 447 cases. American Journal of Surgical Pathology, 44(4), 467-476.

Foley en collega’s: wat te doen wanneer er op echo een poliep wordt gezien?

De Europese richtlijn van 2022 is vooral van belang wanneer cholesterolose zich presenteert als een poliepachtige afwijking. De richtlijn beschrijft wanneer controle voldoende is en wanneer operatie moet worden overwogen.²³Foley, K. G., Lahaye, M. J., Thoeni, R. F., et al. (2022). Management and follow-up of gallbladder polyps: Updated joint guidelines between the ESGAR, EAES, EFISDS and ESGE. European Radiology, 32, 3358-3368.

Het bewijsniveau voor verschillende aanbevelingen is overigens niet bijzonder hoog. Dat is relevant, want millimetergrenzen kunnen in de spreekkamer zeer exact klinken terwijl de achterliggende wetenschap minder mathematisch is dan zo’n getal suggereert.

Heb je een gespecialiseerd ziekenhuis nodig?

Voor gewone cholesterolose is geen specifiek Nederlands expertisecentrum nodig.

Een huisarts kan de eerste beoordeling doen. Bij aanwijzingen voor galblaas- of galwegziekte volgt zo nodig verwijzing naar een MDL-arts of gastro-intestinaal chirurg.

Een gespecialiseerd centrum wordt vooral relevant wanneer beeldvorming moeilijk te interpreteren is, een galblaaslaesie mogelijk neoplastisch is, er complexe galwegproblematiek bestaat of geavanceerde technieken zoals endoscopische echografie nodig zijn.

Voor een simpele pathologie-uitslag ‘cholesterolose’ na een verder ongecompliceerde galblaasverwijdering zou verwijzing naar een academisch centrum doorgaans disproportioneel zijn.

Veelgestelde vragen over een aardbeiengalblaas

Is een aardbeiengalblaas gevaarlijk?

Meestal niet. Cholesterolose is een goedaardige afwijking van het galblaasslijmvlies. De betekenis hangt vooral af van bijkomende galstenen, klachten of een poliepachtige afwijking waarvan de aard niet zeker is.

Is cholesterolose hetzelfde als hoog cholesterol?

Nee. Een verhoogd cholesterolgehalte in het bloed en cholesterolophoping in de galblaasmucosa zijn verschillende verschijnselen. Er bestaat geen eenvoudige één-op-éénrelatie.

Kun je cholesterolose op een echo zien?

Soms. Vooral poliepachtige cholesterolafzettingen kunnen worden gezien. Diffuse microscopische cholesterolose wordt echter dikwijls pas vastgesteld nadat de galblaas is verwijderd en door een patholoog is onderzocht.

Verdwijnt cholesterolose vanzelf?

Daarover bestaan weinig goede longitudinale gegevens. Veel gevallen worden überhaupt nooit tijdens het leven vastgesteld. Wanneer cholesterolose toevallig wordt gevonden zonder klachten, bestaat meestal geen reden om te proberen de afwijking actief te laten verdwijnen.

Moet mijn galblaas verwijderd worden?

Niet uitsluitend omdat er cholesterolose aanwezig is.

Cholecystectomie kan wel zinvol zijn wanneer je symptomatische galstenen, bepaalde galblaaspoliepen, terugkerende ontstekingen of andere duidelijke indicaties hebt.

Is een cholesterolpoliep kanker?

Een klassieke cholesterolpoliep is goedaardig en niet-neoplastisch. De praktische moeilijkheid is dat voorafgaand aan pathologisch onderzoek niet iedere poliepachtige afwijking met volledige zekerheid als cholesterolpoliep kan worden geïdentificeerd.

Kan cholesterolose buikpijn veroorzaken?

Dat is mogelijk, maar moeilijk hard te bewijzen. Veel mensen met cholesterolose hebben geen klachten. Wanneer buikpijn aanwezig is, moeten andere en vaak waarschijnlijkere oorzaken worden meegewogen.

Zie bij bredere buikklachten tevens buikpijn en mogelijke oorzaken.

Kan cholesterolose pancreatitis veroorzaken?

Er zijn casusbeschrijvingen en hypotheses waarbij cholesterolpoliepen of losgeraakt cholesterolhoudend materiaal een tijdelijke obstructie veroorzaken. Dit lijkt zeldzaam. Galstenen behoren veel duidelijker tot de gevestigde oorzaken van pancreatitis.

Kan een aardbeiengalblaas barsten?

Eenvoudige cholesterolose veroorzaakt normaal gesproken geen galblaasruptuur. Een ruptuur past eerder bij ernstige ontsteking, ischemie of andere destructieve galblaasprocessen.

Is een aardbeiengalblaas hetzelfde als een porseleingalblaas?

Nee. Bij cholesterolose zitten cholesterolrijke cellen in het slijmvlies. Bij een porseleingalblaas treedt verkalking van de galblaaswand op.

Is een aardbeiengalblaas hetzelfde als sludge?

Nee. Sludge bevindt zich in de gal en kan bewegen of bezinken. Cholesterolose zit in de galblaaswand.

De slotsom

De naam aardbeiengalblaas klinkt bijna folkloristisch, terwijl er een zeer concrete microscopische werkelijkheid achter schuilgaat: macrofagen in het galblaasslijmvlies nemen grote hoeveelheden cholesterolrijke lipiden op, waarna bij diffuse aantasting de karakteristieke geelgespikkelde rode mucosa kan ontstaan.

Medisch gezien is vooral terughoudendheid met gevolgtrekkingen geboden. Cholesterolose is vrij algemeen, goedaardig en dikwijls toevallig. Een fraaie pathologische naam maakt een bevinding nog niet tot de verklaring voor iedere pijnaanval, misselijkheid of slechte reactie op vet voedsel.

De betekenis wordt bepaald door de context. Zijn er galstenen? Is er werkelijk een poliep en hoe groot is die? Zijn de galwegen normaal? Bestaat er ontsteking? Zijn leverwaarden of bilirubine verhoogd? Past de pijn überhaupt bij galblaaslijden?

Juist daar zit de raison d’être van goede diagnostiek: niet elk zichtbaar spoor behandelen, doch bepalen welk spoor werkelijk naar de klachten leidt. Bij een aardbeiengalblaas is dat onderscheid dikwijls belangrijker dan de aardbei zelf.

Lees verder over de galblaas en galwegen

Galblaas en galwegen Het overzicht van de functie van de galblaas, galafvoer en de belangrijkste aandoeningen van het galsysteem. Galstenen Hoe cholesterol- en pigmentstenen ontstaan en wanneer een galsteen daadwerkelijk klachten of complicaties geeft. Galblaaspoliep Vooral relevant omdat cholesterolose plaatselijk een cholesterolpoliep of pseudopoliep kan vormen. Galblaasslib Fijn bezinksel van onder meer cholesterolkristallen in de galblaas, dat duidelijk verschilt van cholesterolose van de galblaaswand. Schrompelgalblaas Een blijvend verkleinde en verlittekende galblaas, meestal na langdurige ontsteking en vaak in samenhang met galstenen. Porseleingalblaas Bij deze afwijking verkalkt de galblaaswand. Dat is een geheel ander proces dan de cholesterolafzettingen bij een aardbeiengalblaas. Galblaasempyeem Een ernstige complicatie van galblaasontsteking waarbij pus zich in de galblaas ophoopt en snelle behandeling nodig is. Galblaaskanker Een zeldzame kwaadaardige aandoening die soms moet worden onderscheiden van een verdachte poliep of andere galblaaswandafwijking.