Galblaaskanker: symptomen, oorzaak en behandeling

Last Updated on 5 juni 2025 by M.G. Sulman

Men spreekt van kanker van de galblaas als er een kwaadaardige tumor (gezwel) is ontstaan. Bij galblaaskanker is er ongeremde celdeling opgetreden in de galblaas. Galblaaskanker komt niet zo vaak voor. De meeste patiënten die de diagnose te horen krijgen zijn boven de 60 jaar. Kankercellen hebben een infiltratieve groeiwijze, dat wil zeggen dat ze door ander lichaamsweefsel heen kunnen groeien. Ook kunnen kankercellen metasteren, ofwel uitzaaien. Hierbij verspreidt de kanker zich via bloed en lymfevaten door het lichaam. Wanneer galwegkanker zich uitzaait, dan is dat meestal naar de lever of de buikholte.

Casus – Els (69) en de ontdekking die niemand zag aankomen

Els was een energieke vrouw, altijd in de weer met haar kleinkinderen en haar moestuin. Af en toe wat maagzuur, een rommelend gevoel rechtsboven in haar buik – maar niets waar ze zich echt zorgen om maakte. Tot ze in een paar weken tijd vermagerde, een grauwe tint kreeg en een gele waas over haar ogen trok. “Waarschijnlijk galstenen,” dacht haar huisarts. Een echo volgde. Maar wat ze zagen was geen steen, het was een schaduw.

In het ziekenhuis volgden onderzoeken in razend tempo. Een CT-scan, een punctie, bloedonderzoek. De diagnose: galblaaskanker, al ver gevorderd. De tumor had zich inmiddels uitgebreid naar het omliggende leverweefsel. Opereren was geen optie meer. Els voelde zich overrompeld. Geen pijn, geen alarmsignalen, en tóch zo ziek? Ze kon het nauwelijks bevatten.

De behandelend artsen stelden palliatieve chemotherapie voor om de groei van de tumor te remmen. Els stemde toe, maar het viel haar zwaar. Haar eetlust verdween, haar kracht ebde weg. Toch wilde ze geen ziekenhuisbed thuis, geen artsen over de vloer. “Ik wil nog even de geur van mijn tuin ruiken,” zei ze. En dat deed ze — op haar eigen tempo, met een stoel onder de pruimenboom.

Drie maanden later overleed Els in alle rust, met haar hand in die van haar dochter. Ze liet niet alleen een lege stoel achter, maar ook een les in mildheid en nuchterheid: dat niet alles op tijd wordt gezien, maar dat zelfs het laatste hoofdstuk waardig geschreven kan worden.

Wat is galblaaskanker?

Galblaaskanker is een ziekte waarbij zich kwaadaardige (kanker)cellen vormen in de weefsels van de galblaas. Galblaaskanker is een zeldzame vorm van kanker. In Nederland wordt galblaaskanker jaarlijks bij ongeveer 200 mensen vastgesteld. Het is één van de weinige vormen van kanker die meer bij vrouwen voorkomt dan bij mannen. Over de oorzaken van galblaaskanker is tot dusverre weinig bekend. Een risicofactor voor het ontstaan van galblaaskanker zijn galstenen. Daarnaast vermoedt men dat vrouwelijke hormonen en voeding een rol spelen in het ontstaan ervan.

Synoniemen

De medische term voor galblaaskanker is galblaascarcinoom.

Symptomen van galblaaskanker

Verschijnselen

Galblaaskanker veroorzaakt vaak geen symptomen voordat de omliggende organen zijn bereikt. Wanneer de galwegen door de tumor worden geblokkeerd, veroorzaakt de terugvloeiing van de gal naar de lever geelzucht die zich gewoonlijk snel ontwikkelt. Andere symptomen van galblaaskanker zijn:

• onverklaarbaar gewichtsverlies en verminderde eetlust
• misselijkheid en braken
• pijn rechts in de bovenbuik
• opgeblazen gevoel
• jeuk
• koorts
• algehele malaise en vermoeidheid

Galstenen of galblaaskanker

Zowel galstenen als galblaaskanker kunnen pijn veroorzaken in de rechterbovenbuik, waar de galblaas zich bevindt. Soms wordt galblaaskanker ontdekt wanneer een arts onderzoek doet naar galstenen.

Oorzaken van galblaaskanker

Het is anno 2025 niet duidelijk wat de oorzaak is van galblaaskanker. Bij kanker, dus ook bij galblaaskanker, gaat het vooral om mutaties in genen die een rol spelen bij de groei en deling van cellen.  De accumulerende cellen vormen een tumor die voorbij de galblaas kan groeien en zich naar andere delen van het lichaam kan verspreiden.

Meestal begint galblaaskanker in de glandulaire cellen die het binnenkant van de galblaas bekleden. Galblaaskanker die in dit type cel begint, wordt adenocarcinoom genoemd. Deze term verwijst naar de manier waarop de kankercellen verschijnen wanneer ze onder een microscoop worden onderzocht.

Risicofactoren

Risicofactoren die de kans vergroten dat je galblaaskanker zal ontwikkelen, zijn onder meer:

• geslacht: het komt grofweg twee keer zo vaak voor bij vrouwen dan bij mannen, meestal op oudere leeftijd
• zwaarlijvigheid of obesitas
• chronische galblaasontsteking en galstenen
• primaire scleroserende cholangitis: een chronische ontsteking van de galwegen, waarbij vooral littekenvorming optreedt
• chronische infectie van de galblaas met Salmonella enterica serovar Typhi (S.typhi, de veroorzaker van buiktyfus): chronische dragers van deze boosdoener hebben een 3 tot 200 keer hoger risico op galblaaskanker dan niet-dragers
• galblaaspoliepen
• verkalkte galblaaswand (porseleinen galblaas)
• bepaalde aangeboren afwijkingen van de galwegen

Onderzoek en diagnose van galblaaskanker

Galblaaskanker wordt vaak pas laat ontdekt. Niet omdat het per se zeldzaam is, maar omdat de symptomen zo verraderlijk subtiel zijn. Een zeurend gevoel rechtsboven in de buik, wat misselijkheid, vermoeidheid — signalen die óók bij galstenen, een vetrolletje of een drukke week kunnen passen. Pas als de klachten toenemen of onverwachte bevindingen worden gedaan tijdens onderzoek, gaat het alarm af. In dit hoofdstuk duiken we diep in hoe galblaaskanker opgespoord wordt, welke onderzoeken nodig zijn, en waarom de diagnose vaak pas laat komt.

Waarom galblaaskanker zo moeilijk te herkennen is

De galblaas is een klein, peervormig orgaan onder de lever dat gal opslaat. Bij kanker in dit gebied groeit de tumor vaak stilletjes. Veel patiënten hebben in het begin nauwelijks klachten. En áls ze er zijn, worden ze vaak toegeschreven aan:

• galstenen

• spijsverteringsproblemen

• leverproblemen

• ouderdomsklachten

Daarom wordt galblaaskanker regelmatig pas ontdekt bij toeval: tijdens een operatie voor iets anders, of bij beeldvorming voor een vermeende galsteenaanval.

Lichamelijk onderzoek

De huisarts of specialist zal starten met een anamnese (uitgebreid vraaggesprek) en lichamelijk onderzoek. Er wordt gelet op:

• pijn rechtsboven in de buik

• een voelbare zwelling (in gevorderde gevallen)

• geelzucht (gele huid en ogen)

• vergrote lever of galblaas

• onverklaarbaar gewichtsverlies

• koorts zonder duidelijke oorzaak

Deze symptomen zijn niet uniek voor galblaaskanker, maar kunnen wel aanleiding zijn voor verder onderzoek.

Laboratoriumonderzoek

Bij bloedonderzoek wordt gekeken naar:

• leverenzymen (ALAT, ASAT, γ-GT, AF): vaak verhoogd bij galwegobstructie

• bilirubine: verhoogd bij geelzucht

• tumormarkers: CEA (carcino-embryonaal antigeen) en CA 19-9 kunnen verhoogd zijn, maar zijn niet specifiek

Let op: normale bloedwaarden sluiten galblaaskanker niet uit. Ze geven hooguit een aanwijzing voor lever- of galwegproblemen.

Beeldvormend onderzoek

Dit is dé hoeksteen van de diagnose. Afhankelijk van de situatie kunnen één of meerdere van de volgende technieken worden ingezet:

Echografie van de buik

De eerste keuze bij pijn rechtsboven in de buik. Hiermee worden galstenen, galblaasverdikkingen, vochtophoping of massa’s zichtbaar. Soms wordt dan al een verdacht gezwel of poliep gezien.

CT-scan (computertomografie)

Geeft meer gedetailleerde beelden van de galblaas, lever, galwegen en omliggende lymfeklieren. Wordt vooral gebruikt om de uitbreiding van de tumor te beoordelen en om eventuele metastasen (uitzaaiingen) op te sporen.

MRI en MRCP (Magnetic Resonance Cholangiopancreatography)

Speciaal gericht op de galwegen en het galafvoersysteem. MRCP maakt nauwkeurig zichtbaar of er sprake is van obstructie of infiltratie van de galwegen door een tumor.

PET-scan

Kan worden ingezet bij twijfel over uitzaaiingen. Een PET-scan toont actieve tumorcellen door hun verhoogde suikeropname. Niet standaard, maar soms waardevol.

Endo-echografie (EUS) of ERCP

Bij deze inwendige onderzoeken wordt via een slang (endoscoop) gekeken naar het gebied rond de galblaas. Bij een ERCP (Endoscopische Retrograde CholangioPancreaticografie) kunnen ook biopten worden genomen en stents geplaatst worden als de galwegen dicht zitten.

Biopsie: bevestiging van de diagnose

In sommige gevallen wordt een biopsie (weefselafname) gedaan om met zekerheid te bepalen of het om kanker gaat. Dit kan:

• via een punctie door de huid (bij zichtbare massa op de scan)

• via EUS of ERCP

• tijdens een operatie

Soms wordt de definitieve diagnose pas achteraf gesteld, bijvoorbeeld na verwijdering van de galblaas bij vermoede galstenen, waarbij de patholoog kwaadaardige cellen vindt in het weefsel.

Stadiering: hoe ver is de kanker gevorderd?

Als de diagnose galblaaskanker is gesteld, volgt een stadiering: hoe groot is de tumor, hoe diep gegroeid, en zijn er uitzaaiingen?

De TNM-classificatie wordt hierbij gebruikt:

• T (tumorgrootte en doorgroei in omliggende structuren)

• N (aantal en locatie van aangetaste lymfeklieren)

• M (wel of geen metastasen op afstand)

Deze stadiering bepaalt of genezing nog mogelijk is (bijvoorbeeld met een operatie), of dat alleen palliatieve behandeling haalbaar is.

Stadiëring

De stadia van galblaaskanker zijn:

• Stadium 0 (ook bekend als carcinoma in situ): de kanker is beperkt tot de mucosale (binnenste) laag van de galblaas.
• Stadium 1: De kanker is uitgezaaid naar de spierlaag.
• Stadium 2: De kanker is uitgezaaid buiten de spierlaag naar de bindweefsellaag.
• Stadium 3: De kanker is verplaatst naar de lever of naar organen ernaast, of de buitenste laag (serosa) en mogelijk naar de lymfeklieren.
• Stadium 4: De kanker is verplaatst naar meer dan drie aangrenzende lymfeklieren, nabijgelegen bloedvaten en/of naar organen die zich ver van de galblaas bevinden.

Behandeling van galblaaskanker

De behandeling van galblaaskanker hangt sterk af van het stadium waarin de tumor zich bevindt op het moment van diagnose. In een vroeg stadium – wat helaas zelden voorkomt – kan de tumor volledig verwijderd worden en is genezing mogelijk. Maar in de meeste gevallen wordt galblaaskanker pas ontdekt als het al verder is uitgezaaid naar de lever of omliggende structuren. Dan richt de behandeling zich vooral op het vertragen van ziekteprogressie, verlichten van klachten en verhogen van de levenskwaliteit. Hieronder volgt een uitgebreid overzicht van alle behandelmogelijkheden, van operatief tot ondersteunend.

Operatie – de enige kans op genezing

Als de kanker nog beperkt is tot de galblaas of het omliggende weefsel, is een operatie de enige curatieve (genezende) behandeling.

Chirurgische opties:

• Cholecystectomie: verwijdering van de galblaas. Soms volstaat dit als er bij toeval een vroege tumor wordt ontdekt tijdens een galblaasoperatie.

• Radicale resectie: bij doorgroei in de lever of lymfeklieren wordt een uitgebreider deel van de lever en de omliggende lymfeklieren verwijderd.

• Leverresectie: een wigvormig deel van de lever (segment 4b en 5) wordt weggehaald samen met de galblaas.

Succes hangt af van:

• vroeg stadium (T1–T2 zonder uitzaaiingen)

• goede algemene conditie van de patiënt

• radicale verwijdering (negatieve snijvlakken)

In vergevorderde stadia is chirurgie zelden mogelijk.

Chemotherapie

Als genezing niet meer mogelijk is of als de tumor terugkomt na een operatie, wordt chemotherapie ingezet om de tumorgroei te remmen.

Standaard combinaties zijn:

• Cisplatine + gemcitabine (eerste keus bij uitgezaaide galblaaskanker)

• FOLFOX of andere combinaties in tweede lijn

Doel:

• levensverlenging

• afremmen van klachten zoals pijn, vermoeidheid of gewichtsverlies

• soms verkleinen van tumoren om alsnog operatief te kunnen behandelen (zeldzaam)

Bijwerkingen verschillen per patiënt, maar omvatten vaak vermoeidheid, misselijkheid, haarverlies en verlaagde afweer.

Radiotherapie

Bestraling wordt zelden als primaire behandeling toegepast bij galblaaskanker, maar kan wel nuttig zijn in specifieke situaties:

• bij lokale terugkeer van de tumor

• ter verlichting van pijn of galwegobstructie

• soms als aanvullende behandeling na operatie (postoperatief)

De rol van radiotherapie is vooral palliatief van aard.

Immunotherapie en doelgerichte therapie

Deze vormen van behandeling zijn nog in ontwikkeling voor galblaaskanker, maar worden steeds vaker onderzocht bij tumoren van de galwegen (cholangiocarcinomen).

• Bij patiënten met MSI-high tumoren of PD-L1 expressie kan immunotherapie (zoals pembrolizumab) overwogen worden.

• Bij aanwezigheid van bepaalde genmutaties (zoals FGFR, IDH1) kunnen gerichte middelen in studieverband worden ingezet.

Het genetisch testen van tumorweefsel is daarom in sommige gevallen zinvol.

Palliatieve zorg en symptoombestrijding

Wanneer genezing niet meer mogelijk is, verschuift de focus naar kwaliteit van leven. Palliatieve zorg betekent niet dat er niets meer kan — het betekent dat zorg zich richt op wat voor jóu waardevol is.

Voorbeelden van palliatieve interventies:

• Stentplaatsing in de galwegen bij obstructie (via ERCP)

• Pijnbestrijding met paracetamol, NSAID’s of opioïden

• Voedingsondersteuning bij gewichtsverlies

• Psychologische of geestelijke begeleiding

• Zorgcoördinatie aan huis via een palliatief team

Goede palliatieve zorg kan het verschil maken tussen lijden en léven, ook in de laatste fase.

Zelfzorg bij galblaaskanker – leven tussen diagnose en daglicht

Zelfzorg bij galblaaskanker klinkt misschien als een bijzaak. Een luxe. Iets voor “als je er zin in hebt”. Maar niets is minder waar. Wanneer het leven plots onderbroken wordt door woorden als ‘tumor’, ‘uitgezaaid’ of ‘palliatief’, wordt zelfzorg een daad van moed. Niet omdat je alles onder controle hebt, maar juist omdat je kiest: voor jezelf, voor kwaliteit van leven, en voor zin – ook in het kleine.

In dit hoofdstuk nemen we je mee langs de zachte kracht van dagelijkse keuzes. Geen tovermiddelen. Geen beloftes. Wel ritme, voeding, rust en ruimte om jezelf opnieuw uit te vinden – midden in het stormgebied.

Eet met aandacht, niet met angst

Galblaaskanker en spijsvertering zijn onlosmakelijk verbonden. Misselijkheid, een vol gevoel, verlies van eetlust – het zijn veelvoorkomende klachten. Toch is eten ook voeding voor je herstel. Letterlijk én figuurlijk.

Wat kan helpen:

• eet vaker kleine porties verspreid over de dag

• kies voor licht verteerbare voeding (gestoomde groenten, rijst, kip, vis)

• vermijd vetrijke, gefrituurde of pittige maaltijden

• gember, munt en kamillethee kunnen misselijkheid wat verzachten

• drink voldoende, maar liever tussen de maaltijden dan tijdens

Weet: eten is geen prestatie. Alles wat lukt is winst. En soms is een schaaltje yoghurt meer waard dan een perfect bord.

Beweeg binnen je mogelijkheden

Je hoeft geen marathon te lopen om in beweging te blijven. Juist kleine dagelijkse bewegingen helpen tegen vermoeidheid, verbeteren je spijsvertering en geven mentale helderheid.

Voorbeelden van milde, helende beweging:

• een korte wandeling in de tuin of buurt

• lichte pilates of rekoefeningen

• traplopen in eigen tempo

• samen met iemand wandelen: steunend en verbindend

Je lijf mag moe zijn. Maar gun het ook momenten waarop het zachtjes wakker gehouden wordt.

Rust zonder schuldgevoel

Ziek zijn is vermoeiend – lichamelijk, mentaal, emotioneel. Soms wil je niets liever dan slapen, of gewoon even níets. Geef daar gehoor aan. Rust is geen opgave. Het is je innerlijke herstelkamer.

Tips voor herstelmomenten:

• luister naar rustige muziek of natuurgeluiden

• lees een boek dat je kalmeert

• adem diep in – en uit – een paar keer per dag

• doe aan ontspanningsoefeningen of ademhalingsoefeningen

• schakel je telefoon even uit: ook prikkels verteren energie

Laat niemand je vertellen hoeveel rust je “mag” nemen. Jij voelt wat klopt.

Spreek, schrijf, deel

Zelfzorg is ook: je verhaal delen. Je gevoelens benoemen. Niet als verplichting, maar als ruimte voor jezelf.

• praat met iemand die echt luistert (vriend, partner, geestelijk verzorger)

• schrijf je gedachten van je af in een dagboek

• houd een symptomen- of energieboekje bij

• stel vragen aan je arts – ook die over angst of afscheid

• wees eerlijk over hoe het écht met je gaat

Je hoeft geen masker te dragen. Je mag er zijn met alles wat je voelt – rauw en echt.

Organiseer je zorg – met rust in je hoofd

Papierwerk, afspraken, medicijnen, regeldingen: ze kunnen overweldigend zijn. Maak het behapbaar.

• gebruik een zorgmap of app om overzicht te houden

• vraag een naaste om mee te gaan naar belangrijke gesprekken

• maak een lijstje met vragen vóór je naar het ziekenhuis gaat

• overleg tijdig met een palliatief team over ondersteuning thuis

• durf hulp te vragen: in de supermarkt, bij vervoer, in het huishouden

Zelfzorg is óók: erkennen dat je het niet alleen hoeft te doen.

Prognose en overlevingskansen

Galblaaskanker wordt meestal pas in een later stadium gediagnosticeerd. Eén studie ontdekte dat 43% van de galblaaskankers werd gediagnosticeerd nadat de kanker zich had verspreid naar nabijgelegen organen of lymfeklieren, en 42% nadat de kanker zich had uitgezaaid naar verre organen of lymfeklieren.¹Rawla, P., Sunkara, T., Thandra, K. C., & Barsouk, A. (2019). Epidemiology of gallbladder cancer. Clinical and experimental hepatology, 5(2), 93–102. https://doi.org/10.5114/ceh.2019.85166 Omdat het vaak in ene laat stadium wordt gevonden, nadat het zich naar andere delen van het lichaam heeft verspreid, kan galblaaskanker dodelijk zijn.

Complicaties bij galblaaskanker – als het water dieper wordt

Galblaaskanker staat erom bekend zich stil te houden… tot het te laat is. Juist doordat de eerste symptomen vaak ontbreken of vaag zijn, komt de diagnose regelmatig pas als de ziekte al diepgeworteld is. En dan kunnen de complicaties zich snel opstapelen – fysiek, maar ook emotioneel en praktisch. Dit hoofdstuk geeft een volledig en begrijpelijk overzicht van de meest voorkomende complicaties. Niet om bang van te worden, maar om voorbereid te zijn.

Galwegobstructie – als de gal niet meer stroomt

De galblaas ligt dicht tegen de galwegen aan. Wanneer de tumor groeit, kan deze druk uitoefenen of de galwegen blokkeren. Dit veroorzaakt:

• geelzucht (gele huid en ogen)

• donkere urine en lichte ontlasting

• hevige jeuk door galzouten in de huid

• een vol gevoel en misselijkheid

Behandeling: vaak wordt er een stent geplaatst via een ERCP om de galafvoer kunstmatig open te houden. Dat geeft snel verlichting, maar moet soms herhaald worden.

Uitzaaiingen – als de kanker zich verspreidt

Galblaaskanker zaait zich snel uit naar:

• de lever

• de lymfeklieren rond de buik

• het peritoneum (buikvlies)

• in latere fase: longen of botten

Afhankelijk van de locatie van de uitzaaiingen ontstaan er nieuwe klachten, zoals:

• vermoeidheid en algehele zwakte

• buikpijn of een opgezette buik

• benauwdheid of botpijn bij long- of botuitzaaiingen

Behandeling is dan niet meer gericht op genezing, maar op levensverlenging en comfort via chemotherapie of palliatieve zorg.

Infecties en koorts

Door de obstructie in de galwegen of een verzwakt immuunsysteem kun je sneller infecties krijgen, zoals:

• cholangitis (ontsteking van de galwegen)

• leverabcessen

• bloedvergiftiging (sepsis)

Let op bij: koorts, koude rillingen, pijn rechtsboven in de buik en misselijkheid. Infecties bij galblaaskanker vereisen directe medische behandeling met antibiotica en soms drainage.

Darmproblemen – een gevoelige buik

Tumorgroei of uitzaaiingen kunnen ook leiden tot:

• misselijkheid en braken

• slechte eetlust en gewichtsverlies

• verstopping of juist diarree

• darmafsluiting (ileus) in ernstige gevallen

Deze klachten zijn niet alleen fysiek belastend, maar ook mentaal zwaar. Daarom is het belangrijk om voeding, stoelgang en pijnklachten regelmatig te bespreken met een arts of diëtist.

Pijnklachten – op meerdere fronten

Bij vergevorderde ziekte kunnen zenuwen, organen of het buikvlies geraakt worden. Dit veroorzaakt:

• chronische buikpijn of zeurende flankpijn

• doordringende pijn in de rug of onder de ribben

• pijn bij eten of bewegen

Goede pijnbestrijding is essentieel en kan bestaan uit paracetamol, NSAID’s, opioïden (zoals morfine), of zenuwblokkades bij hardnekkige pijn.

Psychosociale en existentiële complicaties

Lichamelijke klachten raken vaak ook je geest. Veel mensen ervaren:

• angst voor het onbekende

• moeite met afscheid nemen

• gevoel van controleverlies

• rouw om wat je moet loslaten

Deze klachten zijn niet minder echt dan lichamelijke pijn. Praat erover met een geestelijk verzorger, psycholoog of iemand die je vertrouwt. Er is ruimte voor jouw verhaal.

Preventie van galblaaskanker – je gal waardig bewaken

Galblaaskanker komt zelden uit het niets. Vaak ligt er een geschiedenis onder: van galstenen, chronische galblaasontsteking, of stille ontstekingsprocessen die jarenlang op de achtergrond spelen. En nee – je kunt galblaaskanker niet altijd voorkómen, maar je kunt wél de risicofactoren beïnvloeden. Preventie draait om het bewaken van je binnenwereld, zodat stille signalen niet worden genegeerd. Dit hoofdstuk laat zien hoe je zelf stappen kunt zetten richting gezondheid en vroegtijdige herkenning.

Herken en behandel galstenen op tijd

Galstenen zijn de meest bekende risicofactor voor galblaaskanker. Ze irriteren de binnenwand van de galblaas, soms jarenlang, zonder dat je het merkt.

Wat je kunt doen:

• laat vage buikklachten (vooral rechtsboven) niet aanmodderen

• bij galstenen: bespreek met je arts of een operatie verstandig is

• voorkom herhaalde galblaasontstekingen – elke ontsteking verhoogt risico op celveranderingen

• neem aanhoudende misselijkheid, oprispingen of vetintolerantie serieus

Een galblaas die steeds opspeelt, vraagt om aandacht – niet om afwachten.

Let op je voeding en gewicht

Overgewicht, vetrijke voeding en insulineresistentie verhogen de kans op galstenen én galblaasproblemen.

Praktische adviezen:

• eet vezelrijk: groenten, fruit, volkoren producten

• vermijd langdurige vetrijke of crashdiëten

• kies gezonde vetten (olijfolie, vette vis) in plaats van transvetten en gefrituurd voedsel

• beweeg dagelijks minimaal 30 minuten

• let op buikvet: het is hormonaal actief en bevordert ontsteking

Voeding is geen garantie tegen kanker, maar wel een invloedrijke bondgenoot.

Behandel onderliggende ziekten

Sommige aandoeningen verhogen het risico op galblaaskanker:

• primaire scleroserende cholangitis (PSC)

• chronische galweginfecties of parasitaire infecties

• grote galblaaspoliepen (>1 cm)

• familiaire belasting (zeldzaam, maar relevant)

Heb je één van deze risicofactoren? Dan is regelmatige controle door een MDL-arts of internist aangewezen. Preventie begint bij bewust zijn van je medische bagage.

Niet roken, matig met alcohol

Roken verhoogt het risico op veel soorten kanker – ook galblaaskanker. Alcohol speelt een minder directe rol, maar kan ontsteking bevorderen en werkt vaak samen met andere risicofactoren.

Concrete tips:

• stop met roken – elke dag zonder telt

• drink met mate, zeker bij bekende galproblemen

• leef nuchter: in de zin van alert, bewust en opbouwend

Wat goed is voor je longen en lever, is ook goed voor je galblaas.

Luister naar signalen van je lichaam

Misselijkheid na vet eten, vage buikklachten, gewichtsverlies zonder reden – het zijn geen signalen om te negeren, zeker niet als ze terugkeren.

Wees alert bij:

• onverklaarbare geelzucht

• aanhoudende pijn rechtsboven in de buik

• donkere urine of lichtgekleurde ontlasting

• onbedoeld gewichtsverlies

• langdurige spijsverteringsklachten zonder duidelijke oorzaak

Vroege opsporing biedt soms nog een venster voor behandeling. Laat onderzoeken liever ‘te vroeg’ dan te laat plaatsvinden.

Dr. Asit Arora over kanker aan de galblaas

Reacties en ervaringen

Hieronder kun je reageren op dit artikel. Je kunt bijvoorbeeld je ervaringen delen over galblaaskanker, of tips geven. Wij stellen reacties zeer op prijs. Reacties worden niet automatisch (direct) gepubliceerd. Dit gebeurt nadat ze door de redactie gelezen zijn. Dit om ‘spam’ of anderszins ongewenste c.q. ongepaste reacties eruit te filteren. Daar kunnen soms enige uren overheen gaan.