Laatst bijgewerkt op 8 februari 2026 door M.G. Sulman
Zwarte ontlasting is ontlasting die duidelijk zwart tot teerachtig van kleur is en afwijkt van wat voor jou normaal is. Soms komt dat door voeding of supplementen, maar het kan ook wijzen op melena, een medische term voor zwarte ontlasting door verteerd bloed uit maag of darmen. Vaak ruikt de ontlasting sterker en kun je je tegelijk duizelig, slap of kortademig voelen. Dat maakt het geen detail om achteloos te negeren. Wanneer is het onschuldig, en wanneer moet je naar de dokter?
Zwarte ontlasting: wat bedoelen artsen daar eigenlijk mee?
Zwarte ontlasting is ontlasting die duidelijk donker tot pikzwart van kleur is en vaak ook anders aanvoelt en ruikt dan je gewend bent. Artsen maken hier een belangrijk onderscheid. Soms gaat het om verkleuring, bijvoorbeeld door voeding of supplementen. In andere gevallen spreken zij van melena. Dat is de medische term voor zwarte, teerachtige ontlasting die ontstaat doordat er hoger in het maag-darmkanaal bloed lekt en onderweg wordt verteerd.
Dat verschil is cruciaal. Gewone verkleuring blijft meestal stevig en geurloos. Melena daarentegen is vaak plakkerig, glanzend en opvallend sterk van geur. Die geur ontstaat doordat het bloed door maagzuur en darmenzymen is afgebroken. Het ijzer uit het bloed, afkomstig uit hemoglobine (het zuurstofdragende eiwit in rode bloedcellen), kleurt de ontlasting zwart.
Niettemin geldt: zwart is niet automatisch ernstig, doch het is ook geen detail om achteloos te passeren. De context, het verloop en wat je lichaam verder laat merken, bepalen of er reden is om alert te zijn.
Wanneer wordt ontlasting zwart?
Door voeding en supplementen
Ontlasting kan zwart kleuren zonder dat er sprake is van ziekte. Bepaalde voedingsmiddelen en supplementen hebben een sterke kleurende werking in het maagdarmkanaal. IJzerpreparaten zijn hier een bekend voorbeeld. Het ijzer wordt deels onverteerd uitgescheiden en geeft de ontlasting een donkere, soms bijna zwarte kleur. Ook actieve kool, soms gebruikt bij diarree of winderigheid, kan de ontlasting diepzwart maken.
Daarnaast kunnen grote hoeveelheden drop, bloedworst of zeer donkere bessen de kleur veranderen. In deze gevallen blijft de ontlasting meestal normaal van structuur en geur. Ze is wel donker, maar niet teerachtig of plakkerig.
Door medicijnen
Sommige geneesmiddelen beïnvloeden de kleur van de ontlasting zonder dat er bloedverlies optreedt. Middelen met bismut, gebruikt bij maagklachten, reageren in de darm met zwavelverbindingen en veroorzaken een zwarte verkleuring. Dat kan schrikken zijn, maar is op zichzelf onschuldig.
Belangrijk is het onderscheid met pijnstillers uit de groep van de NSAID’s. Dit zijn ontstekingsremmende middelen zoals ibuprofen of naproxen. Zij kleuren de ontlasting niet direct, maar kunnen het maagslijmvlies beschadigen. Daardoor kan wél een bloeding ontstaan, met melena als gevolg.
Door inwendig bloedverlies
Wanneer ontlasting zwart, glanzend en teerachtig wordt, is er vaak sprake van melena. Dat betekent dat het bloedverlies zich hoger in het spijsverteringskanaal bevindt, bijvoorbeeld in de maag of de twaalfvingerige darm. Het bloed wordt onderweg verteerd en verandert van rood naar zwart.
Deze vorm van zwarte ontlasting gaat vaak samen met andere signalen, zoals een sterke geur, toenemende vermoeidheid of duizeligheid. Dat maakt het geen kwestie van afwachten, maar van zorgvuldig beoordelen.
Melena: zwarte ontlasting door inwendig bloedverlies
Wat gebeurt er in je lichaam?
Bij melena verliest je lichaam bloed in het bovenste deel van het maag-darmkanaal, meestal in de maag of de twaalfvingerige darm. Dat bloed verlaat het lichaam niet meteen. Het wordt eerst blootgesteld aan maagzuur en spijsverteringsenzymen. Daardoor verandert de kleur en samenstelling. Wat begint als rood bloed, eindigt als zwarte, teerachtige ontlasting.
De zwarte kleur ontstaat doordat hemoglobine, het ijzerhoudende eiwit in rode bloedcellen dat zuurstof vervoert, chemisch wordt omgezet. Dat proces kost tijd. Daarom wijst melena vrijwel altijd op een bloeding die hoger in het spijsverteringskanaal zit, en niet op een probleem in de dikke darm.
Mogelijke oorzaken
Een van de meest voorkomende oorzaken van melena is een maagbloeding ten gevolge van een peptisch ulcus. Dat is de medische verzamelnaam voor een maagzweer of een duodenumulcus, een zweer in de twaalfvingerige darm. Bij een peptisch ulcus raakt het slijmvlies beschadigd en kunnen onderliggende bloedvaatjes openbreken. De combinatie van agressief maagzuur, een infectie met Helicobacter pylori en medicatie uit de groep van de NSAID’s speelt hierbij vaak een centrale rol. Het bloedverlies kan acuut optreden, maar verloopt geregeld chronisch en sluipend.
Ook gastritis, een ontsteking van het maagslijmvlies, kan leiden tot een maagbloeding. Bij erosieve gastritis ontstaan oppervlakkige slijmvliesbeschadigingen die gemakkelijk bloeden. Dit wordt gezien bij langdurig alcoholgebruik, ernstige lichamelijke stress, infecties of het gebruik van pijnstillers en bloedverdunners. De bloeding is vaak niet hevig, maar kan wel voldoende zijn om melena te veroorzaken.
In zeldzamere gevallen ontstaat melena door slokdarmvarices, verwijde aderen in de slokdarm die vooral voorkomen bij portale hypertensie als gevolg van levercirrose. Ook maligniteiten van maag of darm, zoals een maagcarcinoom of een duodenumtumor, kunnen bloedverlies veroorzaken dat zich uit in zwarte ontlasting. Deze oorzaken komen minder vaak voor, doch onderstrepen waarom aanhoudende melena altijd zorgvuldig onderzocht moet worden.
Hoe herken je het verschil met onschuldige verkleuring?
Het onderscheid zit niet alleen in de kleur, maar in het geheel. Melena is meestal diepzwart, glanzend en plakkerig. De ontlasting ruikt vaak sterk en afwijkend. Daarnaast kun je je slap voelen, licht in het hoofd zijn of merken dat inspanning sneller uitput.
Zwarte ontlasting zonder deze kenmerken is vaker onschuldig. Nochtans geldt: bij twijfel geeft het lichaam zelden voor niets signalen. Dat maakt alertheid geen paniek, maar verstandig handelen.
Hoe ziet zorgwekkende zwarte ontlasting eruit?
Kenmerken die niet passen bij onschuldige verkleuring
Niet elke donkere ontlasting is reden tot zorg, maar bepaalde eigenschappen trekken een duidelijke grens. Zwarte ontlasting die samenhangt met melena ziet er anders uit dan ontlasting die alleen door voeding of supplementen is verkleurd. Het verschil zit in structuur, geur en gedrag in de toiletpot.
Bij melena is de ontlasting vaak pikzwart en glanzend, alsof er een laagje teer overheen ligt. Ze is plakkerig en moeilijk weg te spoelen. De geur valt op: scherper en indringender dan normaal. Dat komt doordat verteerd bloed chemisch is afgebroken in het maag-darmkanaal.
Wat je lichaam er vaak bij laat merken
Zorgwekkende zwarte ontlasting staat zelden op zichzelf. Vaak treden er tegelijk andere signalen op. Je kunt je ongewoon moe voelen, sneller duizelig zijn bij opstaan of merken dat je hart sneller klopt bij geringe inspanning. Dit zijn aanwijzingen voor bloedarmoede, een toestand waarbij het bloed te weinig rode bloedcellen of hemoglobine bevat om voldoende zuurstof te vervoeren.
Ook een drukkend gevoel in de bovenbuik, misselijkheid of een opgeblazen gevoel kan aanwezig zijn. Niet elk symptoom hoeft tegelijk op te treden, doch de combinatie van zwarte, teerachtige ontlasting met algemene zwakte is een patroon dat serieus genomen moet worden.
Wanneer afwachten geen goed idee is
Zwarte ontlasting die meerdere dagen aanhoudt zonder duidelijke verklaring, verdient aandacht. Dat geldt zeker wanneer de kleur niet lichter wordt en de ontlasting haar teerachtige karakter behoudt. In dat geval is afwachten geen wijsheid, maar uitstel. Juist vroeg handelen kan ernstiger problemen voorkomen.
Wanneer moet je contact opnemen met de huisarts?
Situaties waarin je niet hoeft te panikeren
Een eenmalige zwarte ontlasting na het starten met ijzersupplementen of actieve kool is meestal onschuldig. Zeker wanneer je je verder goed voelt, geen buikpijn hebt en de kleur binnen één of twee dagen weer normaliseert, is afwachten vaak verantwoord. Het lichaam reageert nu eenmaal zichtbaar op wat je inneemt, en dat hoeft geen ziekte te betekenen.
Signalen die vragen om actie
Anders wordt het wanneer zwarte ontlasting blijft terugkomen of geen duidelijke verklaring heeft. Zeker als de ontlasting teerachtig blijft, sterk ruikt of gepaard gaat met klachten als duizeligheid, zwakte of kortademigheid, is contact opnemen met de huisarts verstandig. Deze klachten kunnen wijzen op aanhoudend bloedverlies, ook als dat niet direct zichtbaar is.
Ook wanneer je pijnstillers gebruikt die het maagslijmvlies kunnen aantasten, zoals NSAID’s, of wanneer je eerder maag- of darmproblemen hebt gehad, is een lagere drempel gepast. In dat geval is voorzichtigheid geen overdrijving, maar voorzorg.
Wat doet de huisarts meestal?
De huisarts zal eerst luisteren naar het verhaal en letten op het verloop van de klachten. Vaak volgt bloedonderzoek om te kijken of er sprake is van bloedarmoede. Soms wordt de ontlasting onderzocht op sporen van bloed die met het blote oog niet zichtbaar zijn.
Afhankelijk van de bevindingen kan verwijzing volgen voor verder onderzoek, zoals een gastroscopie. Dat is een kijkonderzoek van de maag waarbij met een flexibele slang wordt bekeken of er zweren, ontstekingen of bloedingsbronnen aanwezig zijn. Het doel is helder: duidelijkheid krijgen en zo nodig tijdig behandelen.
Medische behandeling bij zwarte ontlasting
Eerst de oorzaak, dan de aanpak
De behandeling van zwarte ontlasting hangt volledig af van de onderliggende oorzaak. Zwarte ontlasting zelf is geen diagnose, maar een signaal. De medische aanpak richt zich daarom niet op de kleur, maar op wat er in het lichaam misgaat. Zodra duidelijk is waar het probleem zit, kan gericht worden ingegrepen. Dat voorkomt zowel onderbehandeling als nodeloze onrust.
Behandeling bij melena door een maag- of darmzweer
Wanneer onderzoek uitwijst dat er sprake is van een maagzweer of een zweer in de twaalfvingerige darm, ligt de focus op het beschermen van het maagslijmvlies en het stoppen van het bloedverlies. Meestal worden protonpompremmers voorgeschreven. Dit zijn medicijnen die de aanmaak van maagzuur sterk verminderen, waardoor het slijmvlies de kans krijgt te herstellen.
Als de zweer samenhangt met een infectie door Helicobacter pylori, een bacterie die het maagslijmvlies kan aantasten, volgt vaak een combinatiebehandeling met antibiotica en zuurremmers. Deze kuur duurt meestal één tot twee weken en is gericht op het volledig uitroeien van de bacterie.
Stoppen of aanpassen van medicatie
Medicatie kan een belangrijke rol spelen bij het ontstaan van melena. Pijnstillers uit de groep van de NSAID’s verhogen het risico op maagbloedingen. In dat geval zal de arts adviseren deze middelen te stoppen of te vervangen door een alternatief dat minder belastend is voor de maag. Soms wordt daarbij tijdelijk extra maagbescherming ingezet.
Ook bloedverdunners kunnen bijdragen aan aanhoudend bloedverlies. Dit betekent niet automatisch dat ze moeten worden gestaakt, maar wel dat dosering en noodzaak zorgvuldig worden heroverwogen.
Behandeling bij actieve bloeding
Bij een actieve of ernstige bloeding is ziekenhuisopname soms noodzakelijk. Tijdens een gastroscopie kan de arts niet alleen kijken, maar ook direct behandelen. Denk aan het dichtbranden of afklemmen van een bloedend bloedvat, of het inspuiten van een bloedstelpend middel. Dit gebeurt via de endoscoop en voorkomt vaak een operatieve ingreep.
Bij fors bloedverlies kan aanvullend een bloedtransfusie nodig zijn om het circulerend bloedvolume en het zuurstoftransport te herstellen. Dat gebeurt altijd zorgvuldig en onder strikte medische controle.
Aanpak van bloedarmoede
Wanneer zwarte ontlasting heeft geleid tot bloedarmoede, wordt dit apart beoordeeld. Soms herstelt het lichaam vanzelf zodra het bloedverlies stopt. In andere gevallen zijn ijzersupplementen nodig om de voorraad weer op peil te brengen. Bij ernstige bloedarmoede kan ook hier een transfusie noodzakelijk zijn.
Belangrijk is dat bloedarmoede niet los wordt gezien van de oorzaak. IJzer aanvullen zonder het bloeden te stoppen is zinloos en maskeert het probleem slechts.
Herstel en follow-up
Na behandeling volgt vaak controle. Dat kan bestaan uit herhaald bloedonderzoek of een vervolgonderzoek van maag of darmen. Het doel is te bevestigen dat de bloeding is gestopt en dat het slijmvlies daadwerkelijk herstelt.
Desalniettemin vraagt herstel ook tijd. Vermoeidheid kan nog weken aanhouden, zelfs wanneer de ontlasting alweer normaal oogt. Het lichaam moet zijn reserves opnieuw opbouwen. Rust, therapietrouw en het vermijden van risicofactoren spelen daarin een stille maar wezenlijke rol.
Zelfzorg bij zwarte ontlasting
Wat je zelf kunt doen, en wat niet
Zelfzorg bij zwarte ontlasting vraagt om nuance. Je kunt ondersteunend handelen, maar nooit de medische beoordeling vervangen. Zwarte ontlasting is geen klacht om weg te masseren of met huis-tuin-en-keukenmiddelen te sussen. Nochtans zijn er wel stappen die je zelf kunt zetten om je lichaam niet verder te belasten en signalen beter te duiden.
Wees alert op veranderingen
Let bewust op het verloop. Verandert de kleur na één of twee dagen, of blijft de ontlasting zwart en teerachtig? Houd ook bij of er andere klachten ontstaan, zoals duizeligheid, vermoeidheid of een drukkend gevoel in de bovenbuik. Dit soort observaties helpt de arts later om sneller tot een juiste inschatting te komen.
Wees terughoudend met medicatie
Gebruik geen pijnstillers die het maagslijmvlies kunnen beschadigen zolang de oorzaak onduidelijk is. NSAID’s verhogen het risico op maagbloedingen en kunnen bestaande schade verergeren. Ook experimenteren met supplementen of kruiden om de kleur van de ontlasting te beïnvloeden is geen goed idee. Dat kan het beeld vertroebelen en onderzoek bemoeilijken.
Ondersteun je maag en darmen
Eet licht verteerbaar wanneer je maag onrustig aanvoelt. Kleine porties, rust tussen maaltijden en het vermijden van alcohol kunnen de prikkelbelasting verminderen. Dit geneest geen bloeding, maar voorkomt wel extra irritatie van het slijmvlies. Luister daarbij naar je lichaam. Misselijkheid of een vol gevoel zijn signalen om gas terug te nemen.
Vermijd schijnveiligheid
Zelfzorg betekent niet afwachten tot het vanzelf overgaat als de signalen blijven bestaan. Zwarte ontlasting die meerdere dagen aanhoudt, of gepaard gaat met algemene klachten, valt buiten het domein van zelfzorg. In dat geval is handelen geen overreactie, maar gezond verstand.
Wanneer zelfzorg stopt
Zodra zwarte ontlasting terugkeert, verergert of samengaat met zwakte, flauwvallen of pijn, eindigt zelfzorg en begint medische zorg. Dat grensmoment herkennen is misschien wel de belangrijkste vorm van zelfzorg die er is.
Kruidengeneeskunde: ondersteunend, maar met duidelijke grenzen
Wat kruiden wel en niet kunnen betekenen
Binnen de kruidengeneeskunde worden al eeuwenlang planten gebruikt ter ondersteuning van maag en darmen. Dat betekent echter niet dat kruiden zwarte ontlasting kunnen behandelen wanneer er sprake is van melena. Inwendig bloedverlies is een medische aandoening; kruiden kunnen dat niet stoppen en mogen reguliere zorg nooit vervangen. Hun rol is hooguit ondersteunend, en alleen wanneer een arts ernstige oorzaken heeft uitgesloten.
Kruiden die traditioneel bij maagklachten worden gebruikt
Bij milde maagklachten, een geïrriteerd maagslijmvlies of herstel na behandeling worden soms kruiden ingezet die bekendstaan om hun verzachtende werking. Zo wordt zoethoutwortel gebruikt vanwege stoffen die de slijmproductie in de maag stimuleren. Dit kan het maagslijmvlies tijdelijk beschermen, maar zoethout is niet geschikt voor langdurig gebruik en kan de bloeddruk verhogen.
Ook kamille wordt traditioneel toegepast bij maagkrampen en misselijkheid. Het werkt licht ontstekingsremmend en ontspannend op de maag-darmspieren. Venkel en anijs worden vooral gebruikt tegen een opgeblazen gevoel en gasvorming; zij hebben geen invloed op bloedingen, maar kunnen wel comfort bieden bij herstel.
Slijmstoffen en beschermende kruiden
Kruiden met veel slijmstoffen, zoals heemstwortel of lijnzaad, leggen een beschermend laagje over het maagslijmvlies. Dat kan prettig zijn bij een gevoelige maag. Deze werking is mechanisch, niet genezend. Het onderliggende probleem wordt er niet mee opgelost, maar de prikkel kan tijdelijk afnemen.
Wat je beter niet doet
Het gebruik van bittere kruiden, alcoholische tincturen of sterk stimulerende middelen is af te raden zolang de oorzaak van zwarte ontlasting niet duidelijk is. Zij kunnen de maagzuurproductie verhogen en het slijmvlies verder irriteren. Ook zelf samengestelde kruidenmengsels geven een schijn van controle, terwijl ze het klinische beeld kunnen vertroebelen.
Overleg is geen formaliteit
Wie kruiden wil gebruiken naast medische behandeling, doet er verstandig aan dit te bespreken met de huisarts of behandelend arts. Sommige kruiden beïnvloeden de werking van maagzuurremmers of bloedverdunners. Dat maakt afstemming geen luxe, maar noodzaak.
De kern
Kruiden kunnen ondersteunen bij herstel en comfort, doch zij lossen geen bloeding op. Bij zwarte ontlasting geldt derhalve: eerst duidelijkheid en veiligheid, daarna pas ruimte voor aanvullende zorg. Dat onderscheid bewaken is geen wantrouwen tegenover kruiden, maar respect voor wat het lichaam werkelijk nodig heeft.
Prognose bij zwarte ontlasting
Sterk afhankelijk van de oorzaak
De vooruitzichten bij zwarte ontlasting verschillen sterk per situatie. Wanneer de verkleuring wordt veroorzaakt door voeding, supplementen of onschuldige medicatie, normaliseert de ontlasting meestal binnen enkele dagen zonder verdere gevolgen. In die gevallen is de prognose uitstekend en blijft het bij een tijdelijke verstoring zonder blijvende schade.
Bij melena: doorgaans goed, mits tijdig behandeld
Wanneer zwarte ontlasting het gevolg is van melena, hangt de prognose af van hoe snel de oorzaak wordt herkend en behandeld. Maag- en darmzweren genezen in de meeste gevallen goed wanneer zij tijdig worden aangepakt met maagzuurremmers en, indien nodig, antibiotica. Zodra het bloeden stopt en het slijmvlies herstelt, verdwijnt de zwarte ontlasting geleidelijk.
Rol van bloedarmoede en herstelduur
Bij langdurig of fors bloedverlies kan bloedarmoede ontstaan. Dat vertraagt het herstel en kan weken aanhouden, zelfs nadat de ontlasting alweer normaal oogt. Met adequate behandeling en voldoende hersteltijd bouwen de meeste mensen hun conditie echter weer volledig op. Blijvende klachten zijn dan zeldzaam.
Ernstigere oorzaken vragen langere follow-up
In minder voorkomende gevallen, zoals bij vaatproblemen of tumoren in maag of darmen, is de prognose afhankelijk van het stadium en de behandelbaarheid van de onderliggende aandoening. Vroege ontdekking maakt hier een wezenlijk verschil. Dat onderstreept waarom zwarte ontlasting nooit langdurig genegeerd mag worden.
Wat de prognose gunstig beïnvloedt
Snelle medische beoordeling, therapietrouw en het vermijden van risicofactoren zoals overmatig alcoholgebruik of onjuist medicijngebruik verbeteren de vooruitzichten aanzienlijk. Wie alert reageert op signalen van het lichaam, vergroot de kans op volledig herstel.
Lees verder
Wie beter wil begrijpen waarom ontlasting van kleur, geur of structuur verandert, doet er goed aan eerst te kijken naar de samenstelling van ontlasting. Wat er in je poep zit, wordt bepaald door voeding, spijsvertering, gal, darmbacteriën en de snelheid waarmee alles door je darmen beweegt. Zo kunnen zwarte bessen of andere sterk kleurende voedingsmiddelen de ontlasting tijdelijk donker maken, zonder dat er sprake is van een medisch probleem. Context is hier alles; kleur alleen vertelt nooit het hele verhaal.
Zwarte ontlasting staat bovendien niet op zichzelf. Andere kleurveranderingen geven weer andere signalen af. Bleke ontlasting kan wijzen op een probleem met galafvoer, terwijl plakkerige ontlasting vaak samenhangt met verstoorde vetvertering. Ook gele ontlasting en groene ontlasting hebben elk hun eigen oorzaken en betekenis. Door deze patronen naast elkaar te leggen, leer je ontlasting lezen als een samenhangend verhaal in plaats van losse incidenten. Dat maakt waarnemen scherper en onnodige onrust kleiner.
Disclaimer
De informatie op deze pagina is bedoeld als algemene gezondheidsvoorlichting en kan geen persoonlijk medisch advies vervangen. Klachten, symptomen en hun betekenis verschillen per persoon en situatie. Bij aanhoudende of terugkerende zwarte ontlasting, bijkomende klachten of twijfel over je gezondheid, is het raadzaam contact op te nemen met je huisarts of een andere medisch professional. Wacht bij plotselinge of ernstige klachten niet af, maar zoek tijdig medische hulp.
Bronnen
- Wilson, I. D. (1990). Hatemesis, melena, and hematochezia. In H. D. T. editors (Ed.), NCBI Bookshelf. National Center for Biotechnology Information. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK411/
- Kamboj, A. K., & et al. (2019). Upper Gastrointestinal Bleeding: Etiologies and Management. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30947833/
- Zhu, C. N., et al. (2018). Presence of Melena in Obscure Gastrointestinal Bleeding. PMCID, 6507702. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6507702/
- Antunes, C. (2024). Upper Gastrointestinal Bleeding. StatPearls. National Center for Biotechnology Information. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK470300/
- Iwama, I., et al. (2021). Causes of Melena and Effective Examination Strategies in Children. Frontiers in Pediatrics. https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fped.2021.780356/full
Reacties en ervaringen
Hieronder kun je reageren op dit artikel over zwarte ontlasting. Je kunt bijvoorbeeld je ervaringen delen, beschrijven wat bij jou de oorzaak bleek te zijn, of aangeven welke stappen je hebt genomen richting de huisarts. Reacties worden gewaardeerd, mits zij inhoudelijk en respectvol zijn.
Ingezonden reacties verschijnen niet direct op de website. Ze worden eerst door de redactie gelezen en beoordeeld, onder meer om spam en ongepaste inhoud te voorkomen. Dit kan enige tijd in beslag nemen.
Drie artikelen uit dezelfde hoofdrubriek, wekelijks opnieuw geselecteerd.
Tintelende voeten of voettintelingen kunnen op zichzelf staan of gepaard gaan met andere symptomen en sensaties, zoals gevoelloosheid…
Lees het artikel
Een bloeduitstorting, ook wel een blauwe plek genoemd, ontstaat wanneer kleine bloedvaatjes onder de huid beschadigd raken. Dit…
Lees het artikel
Kussmaul-ademhaling is een opvallend diepe en snelle manier van ademen die optreedt wanneer het lichaam een ernstige verzuring…
Lees het artikel