Viscerale hypersensitiviteit: waarom je buik pijn doet zonder duidelijke oorzaak

Last Updated on 4 april 2026 by M.G. Sulman

Viscerale hypersensitiviteit is een aandoening waarbij je inwendige organen, vooral je darmen, pijnprikkels veel sterker doorgeven dan normaal. Kleine signalen, zoals gasvorming of lichte rek, kunnen dan al flinke buikpijn, krampen, een opgeblazen gevoel of misselijkheid veroorzaken. Vaak zien artsen geen duidelijke schade op scans of in bloedonderzoek, wat verwarrend kan zijn. Je klachten zijn echter wél echt. Wat kun je eraan doen, en wanneer is het verstandig om hulp te zoeken?

Wat is viscerale hypersensitiviteit?

Een simpele definitie

Viscerale hypersensitiviteit betekent dat je inwendige organen, vooral je darmen, overgevoelig reageren op prikkels. “Visceraal” verwijst naar organen in je buik, zoals maag en darmen. “Hypersensitiviteit” betekent overgevoeligheid. Samen houdt dat in dat normale processen, zoals rek of beweging in je darmen, bij jou sneller als pijn worden ervaren.

Wat gaat er precies mis?

Normaal sturen je darmen continu signalen naar je hersenen. Meestal merk je daar weinig van. Bij viscerale hypersensitiviteit is die signaalverwerking ontregeld. Je zenuwstelsel staat als het ware te scherp afgesteld. Een klein beetje gas, een lichte samentrekking van de darm of een volle maag kan al voelen als hevige pijn.

Dit heeft te maken met je enterisch zenuwstelsel. Dat is het netwerk van zenuwen in je buik, ook wel je “buikbrein” genoemd. Het regelt de spijsvertering zelfstandig, maar communiceert ook met je hersenen. Bij overgevoeligheid worden die signalen overdreven hard doorgestuurd.

Zo voelt dat in het dagelijks leven

Stel: iemand anders eet een grote maaltijd en voelt zich wat vol. Jij eet hetzelfde en krijgt krampen, een opgeblazen gevoel en scherpe steken. Er is niets “kapot” in je darm, maar je lichaam interpreteert normale prikkels als gevaar.

Dat kan verwarrend zijn, zeker als onderzoeken steeds “niets” laten zien. Nochtans zijn je klachten reëel. Pijn ontstaat niet alleen door schade, maar ook door hoe je zenuwstelsel signalen verwerkt.

Is het een ziekte?

Viscerale hypersensitiviteit is geen ziekte op zichzelf, maar een mechanisme. Het speelt vaak een rol bij het prikkelbare-darmsyndroom (PDS). Dat is een functionele aandoening. Dat betekent: je organen zien er normaal uit, maar functioneren anders.

Vergelijk het met een brandalarm dat afgaat bij een kaarsje. Technisch werkt het prima, maar het staat te scherp ingesteld.

Waarom is dit belangrijk om te weten?

Veel mensen denken dat pijn altijd een duidelijke lichamelijke oorzaak moet hebben. Dat klopt lang niet altijd. Inzicht in viscerale hypersensitiviteit helpt je begrijpen waarom je klachten echt zijn, ook als scans niets tonen.

Dat geeft rust en opent de deur naar gerichte behandeling. Want als je weet waar het probleem zit, kun je er ook iets aan doen.

Hoe werkt dat in je lichaam?

De darm-hersen-as uitgelegd

Je darmen en je hersenen staan continu met elkaar in contact via de darm-hersen-as. Dat is een communicatiesysteem van zenuwen, hormonen en immuunstoffen. Zie het als een tweerichtingsweg: je hersenen beïnvloeden je buik, en je buik stuurt signalen terug.

Bij viscerale hypersensitiviteit raakt deze communicatie ontregeld. Je hersenen ontvangen signalen uit je darmen, maar interpreteren die te heftig. Een lichte prikkel wordt ineens een alarmsignaal.

Centrale sensitisatie

Artsen noemen dit soms centrale sensitisatie. Dat betekent dat je centrale zenuwstelsel, dus hersenen en ruggenmerg, gevoeliger wordt voor pijn. De volumeknop staat te hard.

Vergelijk het met een radio die ineens op stand tien springt. Het liedje is hetzelfde, maar jij ervaart het als oorverdovend. Zo werkt het ook met pijnsignalen uit je buik.

Stress als versterker

Stress speelt hier vaak een grote rol. Bij spanning maakt je lichaam meer cortisol en adrenaline aan. Dat zijn stresshormonen. Ze maken je alerter, maar ook gevoeliger voor pijn.

Heb je een drukke dag, ruzie gehad of lig je piekerend in bed? Dan merk je soms dat je buikklachten toenemen. Dat is geen toeval. Je zenuwstelsel staat dan letterlijk “aan”.

Je buik onthoudt dingen

Na een darminfectie, voedselvergiftiging of periode van veel stress kan je zenuwstelsel als het ware blijven hangen in de waakstand. Dat heet neuroplastische verandering.

Simpel gezegd: je lichaam leert pijn. Zelfs als de oorspronkelijke oorzaak weg is, blijft je systeem overreageren. Alsof je rookmelder blijft afgaan, ook nadat het vuur al lang uit is.

Waarom onderzoeken vaak normaal zijn

Bij bloedonderzoek, echo’s of scans zien artsen meestal niets afwijkends. Dat komt omdat er geen beschadiging is aan je darmen. Het probleem zit in de signaalverwerking, niet in het orgaan zelf.

Dat kan frustrerend zijn. Je voelt immers echte pijn. Maar het verklaart wel waarom klassieke tests niets vinden. De storing zit in de bedrading, niet in het apparaat.

Goed nieuws

Desalniettemin is dit ook positief. Want als je begrijpt dat je zenuwstelsel overgevoelig is, kun je daar gericht aan werken. Denk aan stressreductie, therapie en soms medicatie die pijnsignalen dempt.

Je klachten zijn dus verklaarbaar. En belangrijker: beïnvloedbaar.

Typische klachten

Buikpijn die moeilijk te plaatsen is

De meest voorkomende klacht is buikpijn zonder duidelijke oorzaak. Soms stekend, soms zeurend. De ene dag mild, de andere dag heftig. Het lastige is dat je pijn vaak niet precies kunt aanwijzen. Hij “zwerft” door je buik. Dat komt doordat je organen pijn anders doorgeven dan je huid.

Een opgeblazen gevoel

Veel mensen hebben last van opgeblazenheid. Je buik voelt strak, alsof er te veel lucht in zit. Medisch heet dit abdominale distensie. Dat betekent letterlijk: uitzetting van de buik.

Zelfs kleine hoeveelheden gas, die normaal geen probleem zijn, kunnen bij jou al een pijnlijk, drukkend gevoel geven.

Krampen en steken

Je kunt last krijgen van krampen. Dat zijn plotselinge, pijnlijke samentrekkingen van je darmen. Soms voelt het als een messteek, soms als een draaiende pijn.

Dit gebeurt vaak na het eten, tijdens stress of vlak voor een toiletbezoek.

Misselijkheid en vol gevoel

Sommige mensen voelen zich sneller misselijk of hebben een vol gevoel na kleine porties eten. Dat heet vroegtijdige verzadiging. Je maag geeft dan te snel het signaal: ik zit vol.

Je eet weinig, maar voelt je alsof je een driegangenmenu op hebt.

Veranderingen in je ontlasting

Viscerale hypersensitiviteit gaat vaak samen met:
• diarree
• verstopping
• afwisselend beide

Dit zie je vooral bij mensen met PDS. Je darmen reageren dan grillig op prikkels.

Extra gevoeligheid voor aanraking

Soms doet zelfs lichte druk op je buik pijn. Een strakke broek of riem kan al vervelend aanvoelen. Dat heet allodynie. Dat betekent: pijn bij prikkels die normaal geen pijn doen.

📌 Voorbeeld uit het dagelijks leven

Je zit in de klas of op je werk. Iemand anders merkt niets, maar jij voelt elke beweging in je buik. Een rommelend geluid voelt als een krampaanval. Je schrikt ervan, spant je aan, en de pijn wordt nóg erger.

Zo ontstaat een vicieuze cirkel van spanning en pijn.

Wat deze klachten gemeen hebben

Ze lijken vaag en wisselend. Toch hebben ze één oorzaak: je zenuwstelsel staat te scherp afgesteld. Je lichaam reageert alsof er gevaar is, terwijl dat er niet is.

Dat is vermoeiend, maar ook verklaarbaar. En belangrijk: behandelbaar.

Verband met PDS

Wat is PDS precies?

PDS staat voor prikkelbare-darmsyndroom. Het is een functionele darmaandoening. Dat betekent: je darmen zien er gezond uit, maar werken niet zoals ze zouden moeten. Er is geen ontsteking, geen tumor, geen schade. Toch heb je echte klachten.

Typische PDS-symptomen zijn buikpijn, diarree, verstopping of een combinatie daarvan. En hier komt viscerale hypersensitiviteit om de hoek kijken.

De rol van overgevoelige zenuwen

Bij veel mensen met PDS is viscerale hypersensitiviteit de kern van het probleem. Hun darmen zijn letterlijk gevoeliger afgesteld.

Een normale darmbeweging, waar een ander niets van merkt, voelt bij jou als pijn. Je hersenen krijgen hetzelfde signaal, maar interpreteren het heftiger. Derhalve is pijn bij PDS geen “verbeelding”, maar een neurologisch proces.

Waarom PDS zo grillig is

PDS kan per dag verschillen. De ene week gaat het redelijk, de volgende week ben je compleet uit balans. Dat komt doordat je zenuwstelsel reageert op:
• stress
• voeding
• hormonen
• slaaptekort

Het is geen simpele oorzaak-gevolgrelatie. Eerder een samenspel van factoren. Een kwetsbaar systeem dat sneller ontregelt.

Casus

Stel: je hebt een toetsweek. Je slaapt slecht, eet snel tussendoor, maakt je druk. Precies dan spelen je buikklachten op. Niet omdat je darm “stuk” is, maar omdat je stresssysteem je pijngevoeligheid verhoogt.

Na de toetsweek zakt het weer weg. Dat patroon zien artsen vaak bij PDS.

Niet psychisch, wel beïnvloed door je brein

PDS wordt soms weggezet als “psychisch”. Dat is te simpel. Je klachten zijn lichamelijk, maar ze worden beïnvloed door je hersenen.

Je brein is de regisseur van pijn. Dat maakt het geen inbeelding, maar een neurobiologisch probleem. Met andere woorden: de bedrading werkt anders.

Waarom deze kennis helpt

Als je weet dat viscerale hypersensitiviteit bij PDS hoort, snap je beter:
• waarom onderzoeken normaal zijn
• waarom stress je klachten verergert
• waarom ontspanning echt helpt

Kennis geeft regie. Je kunt leren je systeem te kalmeren in plaats van ertegen te vechten.

Hoopvol perspectief

Desalniettemin is PDS goed te beïnvloeden. Met de juiste aanpak kun je:
• klachten verminderen
• beter omgaan met pijn
• weer vertrouwen krijgen in je lichaam

Je bent niet kapot. Je systeem staat te scherp. En dat kun je leren bijstellen.

Waardoor ontstaat het?

Stress als aanjager

Stress is een van de grootste triggers. Bij spanning maakt je lichaam stresshormonen aan, zoals cortisol en adrenaline. Die zetten je zenuwstelsel op scherp. Handig als je moet vluchten, minder handig voor je darmen.

Je buik krijgt dan minder rust en wordt gevoeliger. Een kleine prikkel voelt plots groot. Denk aan examenstress of een ruzie. Je hoofd staat “aan” en je buik doet mee.

Na een darminfectie

Sommige mensen krijgen klachten na een voedselvergiftiging of buikgriep. Dat heet post-infectieuze PDS. De infectie is weg, maar je zenuwstelsel blijft alert.

Alsof je lichaam zegt: pas op, dit was gevaarlijk. Het gevolg: je darmen reageren blijvend heftiger dan nodig.

Overactief zenuwstelsel

Bij viscerale hypersensitiviteit is je autonome zenuwstelsel ontregeld. Dat systeem regelt automatische processen, zoals hartslag en spijsvertering.

Je sympathische systeem, dat staat voor actie en alertheid, is te dominant. Je parasympathische systeem, dat voor rust zorgt, komt minder aan bod. Resultaat: je staat continu “op scherp”.

Verstoorde pijnverwerking in de hersenen

Pijn ontstaat niet alleen in je buik, maar vooral in je brein. Je hersenen beslissen hoe sterk een signaal wordt ervaren.

Bij viscerale hypersensitiviteit werken de pijnremmende circuits minder goed. Normaal dempen ze signalen. Bij jou laten ze te veel door. De volumeknop blijft hoog staan.

Eerdere trauma’s of langdurige stress

Langdurige spanning, ziekte of nare ervaringen kunnen je systeem blijvend beïnvloeden. Dat heet sensitisatie. Je lichaam leert als het ware om sneller pijn te voelen.

Vergelijk het met een litteken. Het weefsel is genezen, maar blijft gevoeliger.

Erfelijkheid en gevoeligheid

Sommige mensen zijn van nature gevoeliger. Dat is geen zwakte, maar een temperament. Je zenuwstelsel reageert sneller en intenser.

In combinatie met stress of ziekte kan dit doorslaan naar klachten.

📌 Voorbeeld

Je groeit op in een druk gezin, bent altijd alert, slaapt slecht en piekert veel. Jaren later krijg je buikklachten. Niet door één oorzaak, maar door langdurige overbelasting van je systeem.

Wat al deze factoren gemeen hebben

Ze zetten je zenuwstelsel op scherp. Niet een kapotte darm, maar een overgevoelig regelsysteem is de kern.

Dat klinkt abstract, maar is hoopvol. Want systemen kun je trainen. En kalmeren.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Geen snelle test

Er bestaat geen simpele bloedtest of scan waarmee je viscerale hypersensitiviteit direct kunt aantonen. Het is een klinische diagnose. Dat betekent: de arts kijkt naar je klachtenpatroon, je voorgeschiedenis en sluit andere oorzaken uit.

Uitsluitingsdiagnose uitgelegd

Artsen noemen dit een uitsluitingsdiagnose. Eerst wordt onderzocht of er geen lichamelijke ziekten zijn, zoals:
• ontstekingen
• coeliakie
• darmkanker
• infecties

Pas als die zijn uitgesloten, komt viscerale hypersensitiviteit in beeld. Niet omdat men “niets vindt”, maar omdat men zorgvuldig zoekt.

Wat onderzoekt de huisarts?

Je huisarts zal vragen stellen over:
• wanneer je klachten begonnen
• wat ze verergert
• hoe je ontlasting is
• of je bent afgevallen
• of er bloed bij zit

Daarna volgt soms bloedonderzoek of een ontlastingsonderzoek. Dit is om ernstige oorzaken uit te sluiten.

Wanneer naar de specialist?

Bij twijfel of alarmsymptomen kan de huisarts je doorverwijzen naar een MDL-arts. Dat is een maag-darm-leverarts, een specialist in spijsverteringsziekten.

Die kan aanvullend onderzoek doen, zoals:
• een endoscopie (kijkonderzoek)
• een echo
• soms een CT-scan

Meestal zijn deze onderzoeken normaal. Dat voelt frustrerend, maar het is juist een geruststelling: je darmen zijn niet beschadigd.

Waarom normaal onderzoek toch waardevol is

Een “schone” uitslag betekent niet dat je klachten ingebeeld zijn. Het betekent dat er geen ernstige ziekte zit. Dat is belangrijk om te weten.

Daarna kan de focus verschuiven van zoeken naar schade, naar begrijpen van gevoeligheid.

De rol van je verhaal

Bij viscerale hypersensitiviteit is jouw verhaal cruciaal. Wanneer verergeren je klachten? Bij stress, na eten, in drukke periodes?

Artsen herkennen patronen. Dat helpt bij het stellen van de diagnose.

📌 Casus

Je hebt al maanden buikpijn. Bloedonderzoek is normaal. De echo laat niets zien. Toch blijf je klachten houden. Je MDL-arts legt uit dat je darmen gezond zijn, maar overgevoelig reageren.

Dat is het moment waarop de puzzel vaak op zijn plek valt.

Waarom een diagnose helpt

Een naam geven aan je klachten:
• geeft erkenning
• voorkomt eindeloos zoeken
• opent de weg naar gerichte behandeling

Je weet waar je aan toe bent. En dat geeft rust.

Wat kun je eraan doen?

Stress verlagen is geen luxe

Omdat stress je klachten versterkt, is ontspanning essentieel. Dat klinkt simpel, maar vraagt oefening. Denk aan:
• ademhalingsoefeningen
• wandelen zonder telefoon
• vaste slaaptijden
• minder prikkels

Je parasympathische zenuwstelsel, dat is je rustsysteem, krijgt zo weer ruimte. Je buik kan eindelijk “uit”.

Voeding als persoonlijke ontdekkingstocht

Er is geen universeel dieet. Wat voor de één werkt, triggert bij de ander klachten. Een eetdagboek kan helpen. Je noteert wat je eet en hoe je buik reageert.

Sommige mensen reageren gevoelig op:
• vet eten
• koffie
• koolzuur
• uien en knoflook

Niet om alles te schrappen, maar om patronen te herkennen.

Medicatie bij hevige pijn

Soms schrijft een arts medicatie voor. Opvallend genoeg zijn dat soms lage doses antidepressiva.

Belangrijk: dit is niet omdat je “depressief” bent. Deze middelen worden hier gebruikt voor pijnmodulatie. Dat betekent: ze dempen pijnsignalen in je zenuwstelsel. De volumeknop gaat omlaag.

Bekkenfysiotherapie

Je bekkenbodemspieren kunnen onbewust gespannen zijn. Dat verergert buikpijn en toiletproblemen.

Een bekkenfysiotherapeut leert je:
• spieren ontspannen
• beter ademhalen
• spanning herkennen

Veel mensen merken hier verrassend veel effect van.

Cognitieve gedragstherapie (CGT)

CGT helpt je omgaan met pijn en angst. Niet door te zeggen “het zit tussen je oren”, maar door je brein anders te laten reageren.

Je leert:
• pijn minder te catastroferen
• signalen beter interpreteren
• ontspanningstechnieken

Je hersenen zijn trainbaar. Dat heet neuroplasticiteit.

📌 Voorbeeld

Je voelt een steek in je buik. Eerst dacht je: “Het gaat mis.” Nu denk je: “Mijn systeem is gevoelig, maar ik ben veilig.”

Die andere gedachte kalmeert je lichaam. En de pijn zakt sneller weg.

Kleine stappen, groot effect

Je hoeft niet alles tegelijk te doen. Begin klein. Eén gewoonte aanpassen. Eén rustmoment per dag.

Allengs merkt je systeem dat het veilig is. En dat is de kern van herstel.

Realistisch perspectief

Viscerale hypersensitiviteit verdwijnt niet altijd helemaal. Maar je kunt wél:
• klachten verminderen
• controle terugpakken
• weer vertrouwen krijgen

Je leert samenwerken met je lichaam, in plaats van ertegen te vechten.

Praktische tips voor dagelijks leven

Leer je signalen herkennen

Je lichaam waarschuwt vaak vooraf. Misschien voel je spanning in je schouders, een knoop in je maag of onrust in je hoofd. Dat zijn vroege signalen. Negeer ze niet.

Zie het als een stoplicht. Oranje betekent: gas terug. Als je dat moment overslaat, volgt vaak rood.

Bouw vaste rustmomenten in

Rust moet je plannen, anders verdwijnt het uit je dag.
Denk aan:
• een korte wandeling na het eten
• tien minuten ademhaling
• telefoon even uit

Niet groots, wel consequent. Je zenuwstelsel leert zo dat het veilig is om te ontspannen.

Eet met aandacht

Snel eten, scrollend op je telefoon, maakt je buik onrustig. Probeer:
• rustig te kauwen
• geen schermen tijdens het eten
• kleinere porties

Je spijsvertering werkt beter als jij niet in de haaststand staat.

Beweeg, maar overdrijf niet

Lichte beweging helpt je darmen. Wandelen, fietsen of zwemmen is ideaal.

Te intensief sporten kan juist stress geven. Luister naar je lichaam. Het is geen wedstrijd.

Houd een buikdagboek bij

Schrijf kort op:
• wat je eet
• hoe je je voelt
• hoeveel stress je hebt
• je klachten

Na een paar weken zie je patronen. Dat geeft grip. En handvatten om dingen bij te sturen.

Praat erover

Veel mensen schamen zich voor buikklachten. Onterecht.

Praat met:
• je huisarts
• een vriend(in)
• lotgenoten

Je hoeft het niet alleen te dragen. Begrip vermindert stress, en dat helpt je buik.

📌 Mini-casus

Je merkt dat je klachten altijd toenemen op drukke werkdagen. Sinds je op die dagen een korte lunchwandeling maakt, gaat het beter.

Geen wondermiddel, wel een stap vooruit.

Mild zijn voor jezelf

Je lichaam werkt anders. Dat is geen falen.

Hoe meer je vecht tegen pijn, hoe sterker hij vaak wordt. Acceptatie betekent niet opgeven, maar anders omgaan met wat er is.

Kleine veranderingen tellen

Je hoeft niet perfect te leven. Eén gewoonte per week aanpassen is genoeg.

Allengs bouw je een leefstijl die je zenuwstelsel kalmeert. En dat voel je.

Wanneer moet je naar de huisarts?

Bij nieuwe of verergerende klachten

Heb je ineens andere klachten dan je gewend bent, of worden je klachten duidelijk erger? Ga dan altijd langs de huisarts. Verandering in patroon is belangrijk om serieus te nemen.

Alarmsymptomen die je niet mag negeren

Neem direct contact op met je arts bij:
• bloed bij de ontlasting
• onbedoeld gewichtsverlies
• aanhoudende nachtelijke pijn
• koorts zonder duidelijke oorzaak
• ernstige vermoeidheid
• plots hevige buikpijn

Dit kunnen tekenen zijn van iets anders dan viscerale hypersensitiviteit.

Als je dagelijks leven beperkt wordt

Kun je niet meer naar school, werk of sociale afspraken door je klachten? Dan is dat een duidelijke grens. Pijn hoort je leven niet te beheersen.

Je huisarts kan meedenken over behandeling, verwijzing of ondersteuning.

Bij twijfel altijd gaan

Twijfel je of iets “normaal” is? Ga toch. Liever één keer te veel dan te weinig.

Artsen zijn ervoor om mee te kijken, niet om je weg te sturen.

Wat je kunt voorbereiden

Handig voor je afspraak:
• wanneer je klachten begonnen
• wat ze verergert
• wat helpt
• veranderingen in ontlasting
• medicatie die je gebruikt

Dat maakt het gesprek concreter en effectiever.

📌 Voorbeeld

Je hebt al maanden buikpijn, maar nu zie je bloed bij de ontlasting. Ook al denk je: het zal wel meevallen, dit is een signaal om direct te bellen.

Waarom tijdig hulp zoeken verstandig is

Vroeg ingrijpen voorkomt:
• onnodige zorgen
• eindeloos googelen
• verergering van klachten

Je hoeft het niet alleen uit te zoeken. Daar is je huisarts voor.

Tot slot

Viscerale hypersensitiviteit verklaart veel, maar verklaart niet alles. Blijf alert op je lichaam.

Goed luisteren naar je lijf is geen zwakte, maar wijsheid.

Lees verder

Wil je verder lezen over klachten die vaak samenhangen met viscerale hypersensitiviteit, dan zijn er een aantal verdiepende artikelen die mooi aansluiten. Zo lees je bij meteorisme waarom overmatige gasvorming je buik pijnlijk kan opzetten, terwijl het stuk over een opgeblazen gevoel uitlegt waarom je buik soms strak en vol aanvoelt, zelfs na een lichte maaltijd. Heb je vooral last van een zichtbaar dikkere buik, dan is opgezette buik een logisch vervolg. Ervaar je pijn direct na het eten, dan sluit buikpijn na het eten hier goed op aan. En wie het bredere plaatje wil begrijpen, vindt bij prikkelbaredarmsyndroom (PDS) de samenhang tussen deze klachten en een overgevoelig darmsysteem.

Bronnen

• Zhou, Q., & collega’s. (2025). Molecular mechanisms and pathways in visceral pain. PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12345894/ — Bespreekt onder meer de rol van serotonine-signaalwegen en receptoren zoals 5-HT3/5-HT4 in viscerale pijn en hypersensitiviteit, en de therapeutische mogelijkheden.

• Vanuytsel, T., & collega’s. (2023). From functional to immune-mediated disorders: mechanisms of visceral hypersensitivity. BMJ. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36657961/ — Overzicht van hoe immuun- en barrièrefunctie, microbiota-interacties en andere mechanismen sensitisatie van viscera kunnen bevorderen.

• Dudzińska, E. (2023). The importance of visceral hypersensitivity in irritable bowel syndrome. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37895876/ — Beschrijft verbanden tussen stress, microflora en viscerale hypersensitiviteit bij IBS-patiënten.

• Sanger, G. J., Chang, L., & collega’s. (2018). Visceral hypersensitivity is associated with GI symptom severity in functional gastrointestinal disorders. Gut. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28104632/ — Empirische studie die de link tussen gevoelige darmen en ernst van klachten in functionele GI-stoornissen bevestigt.

• Visceral hypersensitivity. (n.d.). PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15798485/ — Klassieke review met neuroanatomie, fysiologi

Reacties en ervaringen

Hieronder kun je reageren op dit artikel. We stellen je reactie zeer op prijs, zeker wanneer je jouw ervaringen met viscerale hypersensitiviteit of PDS wilt delen. Misschien heb je tips over voeding die jou helpen, bepaalde triggers ontdekt, of juist een behandeling gevonden die verlichting geeft. Zulke ervaringen kunnen andere lezers enorm helpen bij het herkennen en begrijpen van hun klachten.

Reacties worden niet automatisch geplaatst. De redactie leest ze eerst om spam en ongepaste inzendingen te filteren. Daardoor kan het enkele uren duren voordat jouw bericht zichtbaar wordt.