Miltpijn: oorzaken van pijn aan de milt

Last Updated on 17 december 2025 by M.G. Sulman

Een gezonde milt veroorzaakt geen pijn. Miltpijn kan verschillende oorzaken hebben. Als het orgaan problemen veroorzaakt, treedt de pijn plotseling op. Afhankelijk van de oorzaak kan de pijn aanhoudend of intermitterend zijn. De pijn kan optreden in de linker onderbuik en in de linker bovenbuik en het kan ook uitstralen naar de linkerschouder. Miltpijn komt vaak door een vergrote milt, wat op zijn beurt weer kan komen door een waaier aan aandoeningen. Een gescheurde milt (miltruptuur) of een milttrauma kan ook de oorzaak zijn.

Milt
Ligging van de milt in het lichaam / Bron: Decade3d/Schutterstock.com

Gebruik de inhoudsopgave om snel te navigeren

Miltpijn

Pijn aan de milt of miltpijn voel je in de linker bovenhelft van de buik, onder je ribbenkast in de buurt van je maag. Het kan een zeurend gevoel zijn, een dof gevoel, of meer een stekend gevoel.

De pijn komt plotseling op, maar kan terugkerend of permanent zijn. Miltpijn wordt vaak als stekend ervaren. De intensiteit van de pijn varieert.

Afhankelijk van de oorzaak van de miltpijn treden andere nevenverschijnselen op zoals misselijkheid, duizeligheid, hoofdpijn, malaise, uitputting en andere symptomen.

Ligging en functie van de milt

Ligging en grootte

De milt bevindt zich in het linkerdeel van de bovenbuik onder de ribbenboog. Aangrenzend zijn de linker nier, de maag en het middenrif. Het orgaan heeft de vorm van een boon, is ongeveer tien centimeter. Als je milt groter is dan twaalf centimeter, spreken we van een vergrote milt. Dit wordt door dokters splenomegalie genoemd. De milt bestaat uit een weefsel dat erg zacht is. Een kapsel geeft het meer stabiliteit en het orgaan wordt er ook door beschermd.

Functies

Dit kleine orgaan neemt belangrijke taken op zich van het immuunsysteem en het lymfestelsel. De milt maakt deel uit van het immuunsysteem. Het speelt een belangrijke rol in de immuunafweer. Je immuunsysteem is erop gericht om vreemde indringers buiten het lichaam te houden. Het biedt bescherming aan het lichaam.  De milt zorgt voor afweer tegen bacteriën.

Daarnaast is de milt het filtersysteem in de bloedsomloop. De milt draagt bij aan de verwijdering van overtollige en oude rode bloedcellen en breekt deze af. Verse rode bloedcellen komen dit orgaan binnen via het miltweefsel en worden beschikbaar gesteld aan de bloedbaan. Het bloed wordt via een slagader aangevoerd en via een ader afgevoerd.

Lymfevatenstelsel
Lymfevatenstelsel / Bron: Wikimedia Commons

Lever zonder milt

De milt is niet een van de organen die essentieel zijn om te overleven. Als het om wat voor reden dan ook moet worden verwijderd, worden de functies overgenomen door andere organen. Zonder milt heb je echter een hogere vatbaarheid voor infecties.

Belangrijkste oorzaken van pijn aan de milt

Milttrauma en miltruptuur

Trauma aan de milt is zeldzaam vanwege de beschermde positie die het orgaan heeft onder de linkerkant van de ribbenkast. Desondanks kan het gebeuren met een zeer krachtige klap in de buikstreek, zoals kan gebeuren tijdens een gevecht, een motorongeluk, tijdens een contactsport of door een gebroken rib, waarbij het gebroken uiteinde van de rib de milt raakt. Dit kan een onmiddellijke breuk van de milt veroorzaken, of het kan leiden tot de vorming van een hematoom. Dit kan later gedeeltelijk verdwijnen om een ​​miltcyste te produceren. In andere gevallen kan een miltruptuur pas enkele weken na het trauma optreden.

Enkele symptomen van miltruptuur zijn:

  • pijn in het bovenste linker gedeelte van de buik, gelokaliseerd achter de ribben, met gevoeligheid voor palpatie (aanraking)
  • pijn in de linkerschouder
  • hypotensie ofwel lage bloeddruk (door bloedverlies)
  • tachycardie ofwel een snel (of onregelmatig) hartritme (compensatie voor de hypotensie)
  • opgezwollen/gespannen buik (als gevolg van het volume van het bloed)

Miltruptuur is altijd een medisch noodgeval omdat je eraan kan komen te overlijden.

CT-scan van een gescheurde milt
CT-scan van een gescheurde milt (miltruptuur) / Bron: Wikimedia Commons

Vergrote milt

Een vergrote milt of splenomegalie is een andere mogelijke oorzaak voor miltpijn.  Het is geen aandoening op zich, maar kan duiden op een onderliggende aandoening. Meestal is je milt vergroot als een reactie op een ziekte in je bloed zoals leukemie, malaria of tuberculose. Oorzaken van een vergrote milt zijn onder meer:

  • myeloproliferatieve ziekten waarbij het beenmerg teveel rode bloedcellen, witte bloedcellen en/of bloedplaatjes aanmaakt, zoals chronische lymfatische leukemie, chronische myeloïde leukemie, grote granulaire celleukemie, polycythaemia vera
  • lymfoïde maligniteiten zijn kwaadaardige aandoeningen van het lymfeklierstelsel zoals lymfomen, chronisch lymfatische leukemie en plasmacelmaligniteiten
  • lipiden-stapelingsziekten, zoals de ziekte van Gaucher of de ziekte van Niemann-Pick
  • bindweefselaandoeningen zoals systemische lupus erythematosus
  • ontstekingsstoornissen zoals amyloïdose en sarcoïdose
  • virale infecties zoals cytomegalovirus (CMV) of klierkoorts (ziekte van Pfeiffer)
  • acute bacteriële infecties zoals bacteriële endocarditis
  • chronische bacteriële infecties, waaronder malaria, syfilis, brucellose en miliaire tuberculose
  • leverziekten zoals levercirrose of trombose van de miltader (Vena Lienalis)
  • hemolytische anemie, waarbij de rode bloedcellen sneller worden afgebroken dan het beenmerg ze aanmaakt
Een foto van een vergrote milt, genomen met behulp van medische echografie
Een foto van een vergrote milt, genomen met behulp van medische echografie / Bron: Wikimedia Commons

Miltinfarct

Bij een miltinfarct heb je last van hevige buikpijn in het gebied van de linker bovenbuik. De term ‘infarct’ beschrijft in feite de vernietiging van weefsel door een gebrek aan zuurstof. De oorzaak is een acute stoornis in de bloedsomloop.

In de meeste gevallen lijd je vooraf al aan andere ziekten zoals leukemie, bloedvergiftiging, endocarditis of atriumfibrilleren. Als de afsluiting niet volledig is, kan het miltinfarct ook ‘stil’ verlopen, dat wil zeggen zonder symptomen. Een infarct in de milt moet onmiddellijk worden behandeld.

De afbeelding toont een computertomografie (CT) scan van de buik, waarop een miltinfarct te zien is.
Miltinfarct / Bron: Wikimedia Commons

Wandelende milt: als de milt niet op zijn plek blijft

Een wandelende milt is een zeldzame aandoening waarbij de milt niet stevig vastligt op zijn normale plaats linksboven in de buik. Normaal wordt de milt op zijn plek gehouden door meerdere ophangbanden; bindweefselstructuren die het orgaan stabiliseren. Als deze banden aangeboren zwak zijn of later zijn uitgerekt, kan de milt zich vrijer door de buikholte bewegen. Daardoor kan de pijn wisselend zijn en soms op onverwachte plekken worden gevoeld. De klachten variëren van een zeurend gevoel tot scherpe pijn, vooral bij houdingverandering of inspanning.

Het grootste risico van een wandelende milt is dat het orgaan om zijn eigen vaatsteel draait. Een draaiing waarbij de bloedtoevoer wordt afgekneld. Dan ontstaat plots hevige buikpijn, vaak met misselijkheid en braken. Dit is een medisch spoedgeval. De diagnose wordt meestal gesteld met beeldvorming zoals echografie of CT-scan. De behandeling is vaak operatief. Soms kan de milt worden vastgezet, wat splenopexie heet; in andere gevallen moet de milt worden verwijderd. Een wandelende milt is zeldzaam, maar als oorzaak van onverklaarde miltpijn mag hij niet worden gemist.

Gedraaide milt

Een gedraaide milt is een zeldzame maar belangrijke oorzaak van pijn linksboven in de buik. Hierbij draait de milt om zijn eigen steel, waarin bloedvaten lopen. Door die draai wordt de bloedtoevoer gedeeltelijk of volledig afgekneld. De pijn ontstaat vaak acuut en is meestal scherp en hevig, soms voorafgegaan door een periode van vage, zeurende klachten. Misselijkheid, braken en een ziek gevoel komen geregeld voor. Omdat de milt zelf geen pijnzenuwen heeft, wordt de pijn ervaren via het buikvlies, dat wel zeer gevoelig is.

Een gedraaide milt komt vooral voor bij mensen met een wandelende milt; een aandoening waarbij de ophangbanden van de milt te slap of afwezig zijn. Hierdoor kan de milt vrijer bewegen in de buikholte en gemakkelijker draaien. Zonder snelle behandeling kan het miltweefsel afsterven door zuurstofgebrek, wat artsen infarcering noemen. Daarom geldt: bij plots hevige, onverklaarde pijn linksboven, zeker in combinatie met misselijkheid of een voelbare zwelling, moet er direct medische beoordeling plaatsvinden. Behandeling is meestal operatief; soms kan de milt worden vastgezet, soms moet hij worden verwijderd.

vrouw met hevige buikpijn zit op de bank, beetje voorovergebogen.
Jonge vrouw met plotselinge buikpijn, een kenmerkende klacht bij een gedraaide milt. / Bron: Martin Sulman

Miltpijn na alcohol

Bij alcoholgebruik is er vaak sprake van leverschade, maar het belang van de milt bij ontgifting moet niet worden onderschat. De milt heeft een filterfunctie voor het bloedsysteem en is een belangrijk onderdeel van het immuunsysteem. Al het bloed van het lichaam gaat door de milt en dode of beschadigde rode bloedcellen worden hier uitgefilterd. Als deze beschermende functie faalt, ben je meer vatbaar voor infecties.

Tijdens de afbraak van alcohol in de lever wordt aceetaldehyde geproduceerd, dat zeer giftig is en verantwoordelijk is voor de schade veroorzaakt door alcoholmisbruik in het hele lichaam. De celmembranen, waaronder die van de rode bloedcellen, worden aangetast en er ontstaat indirecte schade, waardoor ze in toenemende mate worden afgebroken in de milt en dit leidt weer tot een vergrote milt.

Alcohol wordt door de lever eerst afgebroken tot aceetaldehyde. Daarna wordt het afgebroken tot azijnzuur. Binnen grofweg 1,5 uur is een standaard glas alcohol omgezet van alcohol naar aceetaldehyde naar azijnzuur.

Bier (alcohol)
Miltpijn na het drinken van alcohol / Bron: Pixabay

Miltpijn tijdens zwangerschap

Tijdens de zwangerschap kan miltpijn op twee verschillende manieren worden veroorzaakt. ten eerste kan er sprake zijn van een infectie zijn, die vereist dat de milt harder werkt om de immuuncellen te selecteren. Omdat tijdens de zwangerschap bijzondere omstandigheden in het lichaam heersen, kan het immuunsysteem snel overreageren en zo leiden tot een verhoogde zwelling van de milt.

In het laatste trimester van de zwangerschap kan pijn in de milt ook komen doordat het orgaan in de verdrukking komt. Als de baarmoeder erg groot wordt, verdringt deze de andere buikorganen. Dit kan leiden tot verhoogde druk op de milt en dus tot pijn.

Een zwangere vrouw staat in een veld vol bloemen en kijkt rustig glimlachend in de camera. Ze draagt een rode bloemenjurk en houdt haar handen op haar buik. Op de achtergrond zijn bomen en een lichte, bewolkte lucht te zien. De sfeer is vredig en natuurlijk.
Zwangere vrouw / Bron: Pixabay

Miltpijn door intensief hardlopen of sporten?

Je kunt tijdens het hardlopen of sporten de beruchte ‘steek in de zij’ ervaren. Nagenoeg iedereen heeft dat wel eens gehad. Dergelijke pijnlijke steken in de zij die optreden tijdens inspanning of sportactiviteit worden echter niet veroorzaakt door de milt. Overigens ook niet door andere organen en spieren. De meest aannemelijke verklaring is dat deze pijn het gevolg is van irritatie van het buikvlies en dan specifiek dat deel dat in verbinding staat met het middenrif.1Gezondheid & Wetenschap. Worden steken in de zij tijdens het sporten veroorzaakt door de milt? https://www.gezondheidenwetenschap.be/gezondheid-in-de-media/worden-steken-in-de-zij-tijdens-het-sporten-veroorzaakt-door-de-milt (ingezien op 5 oktober 2022)

Hardlopen
Miltpijn door intensief hardlopen? / Bron: Pixabay

Medicatie en miltbelasting: als pillen indirect pijn geven

Bij pijn linksboven in je buik denk je niet meteen aan medicijnen. Toch kan medicatie soms indirect de milt belasten. Niet omdat een pil de milt letterlijk irriteert, maar omdat hij processen beïnvloedt waar de milt middenin zit. Dat maakt dit onderwerp wat sluipend, maar niet onbelangrijk.

De milt en bloedafbraak

De milt speelt een grote rol bij het opruimen van oude of beschadigde rode bloedcellen. Sommige medicijnen kunnen die bloedcellen kwetsbaarder maken. Dit heet hemolyse; versnelde afbraak van rode bloedcellen. Als dat gebeurt, moet de milt harder werken en kan hij tijdelijk groter en gevoeliger worden. Dat kan zich uiten als een zeurend of drukkend gevoel linksboven in je buik.

Voorbeelden zijn bepaalde antibiotica, antimalariamiddelen en medicijnen die het immuunsysteem beïnvloeden. Dit gebeurt niet bij iedereen, maar als het optreedt, voel je het vaak niet direct als bijwerking van een medicijn.

Immunologische reacties

Sommige geneesmiddelen kunnen een immuunreactie uitlokken. Het afweersysteem raakt dan geactiveerd en de milt, als onderdeel van het lymfestelsel, doet volop mee. Er worden extra afweercellen aangemaakt en opgeslagen. De milt kan hierdoor tijdelijk toenemen in volume. Dat heet functionele splenomegalie; geen ziekte van de milt zelf, maar een reactie op verhoogde immuunactiviteit.

Je merkt dit soms als een vage druk linksboven, gecombineerd met vermoeidheid of grieperig gevoel.

Medicatie via de lever-miltas

Veel medicijnen worden in de lever afgebroken. Als de lever onder druk staat, bijvoorbeeld door langdurig medicatiegebruik, kan dat effect hebben op de doorbloeding richting de milt. Dit wordt ook wel de lever-miltas genoemd; een functionele samenwerking tussen beide organen. Bij stuwing in dit systeem kan de milt vergroot raken, wat ongemak of pijn kan geven.

Alcoholgebruik in combinatie met medicatie vergroot dit effect aanzienlijk.

Anatomische illustratie van de menselijke romp met zicht op inwendige organen, waaronder lever, maag en darmen.
Ligging van de lever in het lichaam / Bron: Nerthuz/Shuuetrstock.com

Cytostatica en zware medicatie

Bij gebruik van cytostatica (chemotherapie; middelen die snel delende cellen remmen) en sommige immunosuppressiva is miltbelasting bekender. Deze middelen grijpen direct in op bloedcellen en afweer. Vergroting van de milt en miltpijn zijn dan geen uitzonderlijke bevindingen, maar onderdeel van het totaalbeeld. Dit gebeurt onder medische controle, maar klachten moeten wel serieus genomen worden.

Wat betekent dit voor jou?

Heb je miltpijn en gebruik je medicatie, zeker nieuwe of recent aangepaste middelen, dan is het verstandig dit expliciet te benoemen bij je arts. Stop nooit op eigen initiatief. Soms is aanpassing van dosering, timing of type medicijn al voldoende om de klachten te verminderen.

Samengevat: medicatie kan de milt belasten zonder dat dit op een bijsluiter staat in dikke letters. De milt zwijgt meestal, maar als hij begint te zeuren, loont het om ook in het medicijnkastje te kijken.

Chronische of vage miltpijn: als het blijft zeuren zonder duidelijke oorzaak

Niet alle miltpijn is acuut of spectaculair. Soms is het juist het tegenovergestelde. Een zeurende, vage pijn linksboven in je buik die maar blijft terugkomen. Geen drama, geen duidelijke afwijkingen op scans, maar er is wél iets. Dit type klachten is voor veel mensen frustrerend, juist omdat er zelden een snelle verklaring wordt gevonden.

Langdurige pijn zonder duidelijke afwijkingen

Bij chronische miltpijn zijn echo’s en scans vaak normaal of laten ze hooguit een licht vergrote milt zien. Dat heet milde splenomegalie; de milt is iets groter dan gemiddeld, maar niet duidelijk ziek. Dit kan restverschijnsel zijn na een infectie, bijvoorbeeld na klierkoorts (ziekte van Pfeiffer; een virusinfectie veroorzaakt door het Epstein-Barr-virus). De milt blijft dan nog maanden gevoelig, terwijl de infectie allang voorbij is.

Restklachten na infecties

Na virale infecties kan de milt langdurig actief blijven. Het immuunsysteem draait nog op halve kracht, er worden extra afweercellen gemaakt, en de milt blijft wat gespannen. Je voelt dan een zeurend of drukkend gevoel linksboven, vooral bij inspanning of lang staan. Medisch gezien is er dan geen acute dreiging, maar het ongemak is er wel degelijk.

Pijn na oud trauma

Een val of klap van jaren geleden kan nog steeds doorwerken. Soms ontstaat er littekenweefsel rond de milt of in de omliggende structuren. Dat weefsel is minder soepel en kan bij beweging of druk pijn geven. Op standaardonderzoek is dit vaak niet zichtbaar. De pijn is dan echt, maar lastig te objectiveren. Dat leidt nogal eens tot twijfel bij de patiënt zelf, terwijl er wel degelijk iets aan de hand is.

Functionele pijn en overgevoeligheid

In sommige gevallen is er sprake van functionele buikpijn. Dat betekent dat de functie van het gebied verstoord is, zonder aantoonbare structurele schade. De zenuwen in de buik kunnen overgevoelig raken en pijnsignalen blijven afgeven, ook al is het orgaan zelf gezond. Stress, langdurige spanning of eerdere ziekte kunnen dit proces versterken. De pijn voelt diep en orgaangerelateerd, maar komt niet uit de milt zelf.

Relatie met houding en beweging

Chronische miltpijn kan ook houdingsafhankelijk zijn. Lang zitten, een ingezakte houding of een gespannen middenrif kan druk geven in de linker bovenbuik. De pijn neemt dan toe bij bepaalde bewegingen, bukken of diep ademhalen. Dit wijst eerder op een mechanisch probleem dan op een echte miltaandoening.

Wanneer opnieuw laten beoordelen?

Ook bij vage klachten geldt: blijven ze langer bestaan, nemen ze toe of veranderen ze van karakter, dan is herbeoordeling verstandig. Zeker als er nieuwe symptomen bijkomen zoals onverklaard gewichtsverlies, nachtzweten of koorts, moet er opnieuw gekeken worden.

Chronische miltpijn is zelden levensbedreigend, maar het is ook niet “tussen de oren”. Het vraagt tijd, nuance en soms herhaling van onderzoek. Dat is geen zwaktebod, maar medische realiteit.

Arts raadplegen

Het is alleszins raadzaam om een arts te raadplegen als je last hebt van miltpijn, aangezien sommige oorzaken van miltpijn onmiddellijke medische aandacht vereisen.

Een oudere vrouw zit aan een bureau tegenover een arts in een witte jas met een stethoscoop om de nek. De arts kijkt vriendelijk en luistert aandachtig terwijl hij notities maakt op een clipboard. Ze bevinden zich in een lichte ruimte met grote ramen op de achtergrond. De sfeer is rustig en professioneel, typisch voor een medisch consult.
Huisarts raadplegen / Bron: Syda Productions/Shutterstock.com

Acute alarmsymptomen en triage: wanneer moet je direct handelen?

Niet elke pijn linksboven in je buik is acuut gevaarlijk. Soms kun je afwachten, soms even aankijken. Maar er zijn situaties waarin dat simpelweg geen optie is. Dan moet je er niet over nadenken, maar handelen. Triage betekent in dit verband: inschatten hoe dringend het is, en of je nú medische hulp nodig hebt.

Plots hevige pijn na een klap of val

Heb je kort daarvoor een trauma gehad, bijvoorbeeld een val, een botsing, een harde klap tijdens sport of een ongeluk? En ontstaat er daarna plots hevige pijn linksboven in je buik? Dan moet je denken aan een miltruptuur; een scheur in de milt. De milt is zacht en bloedrijk. Als die scheurt, kan er snel veel bloed in je buikholte lekken.

Duizeligheid, zwakte of flauwvallen

Voel je je ineens slap, licht in je hoofd of val je bijna flauw? Dat kan wijzen op inwendig bloedverlies. Je bloeddruk kan dalen, wat artsen hypotensie noemen; een te lage bloeddruk. Dit is geen vaag signaal, maar een serieus alarmsymptoom.

Snelle hartslag en bleke huid

Een tachycardie betekent dat je hart sneller klopt dan normaal. Dat is vaak een compensatiereactie; je lichaam probeert het bloedverlies op te vangen. Gaat dit samen met een bleke, klamme huid en een gevoel dat “er iets niet klopt”, dan is dat reden tot directe actie.

Toenemende buikpijn of gespannen buik

Wordt je buik steeds pijnlijker of voelt hij strak en gespannen aan? Dat kan betekenen dat er bloed of vocht in de buikholte komt. Bij inwendige bloeding wordt de buik soms zichtbaar dikker of harder. Dit is geen spierpijn en ook geen darmklacht.

Pijn in de linkerschouder bij liggen

Een opvallend, maar belangrijk signaal is schouderpijn links terwijl de schouder zelf niet is aangedaan. Dit heet het teken van Kehr. Bloed in de buik kan het middenrif irriteren; die prikkel wordt doorgegeven aan de schouder. Het klinkt vreemd, maar is klinisch zeer relevant.

Foto-achtige illustratie van een man met blond haar en scherpe pijn in de linkerschouder, passend bij het teken van Kehr door irritatie van het middenrif bij een mogelijke gescheurde milt.
Linkerschouderpijn zonder schouderletsel kan wijzen op het teken van Kehr: gerefereerde pijn door irritatie van het middenrif, vaak veroorzaakt door een inwendige bloeding bij een gescheurde milt. / Bron: Martin Sulman

Koorts met heftige buikpijn

Koorts in combinatie met hevige pijn linksboven kan wijzen op een miltinfarct of een ernstige infectie. Zeker als je al een onderliggende aandoening hebt, zoals een bloedziekte of hartritmestoornis, moet je hier alert op zijn.

Wat moet je doen?

Bij deze klachten geldt: niet zelf rijden, niet afwachten, niet eerst googelen. Neem direct contact op met de spoedzorg of bel 112. Artsen willen dit soort situaties liever tien keer te veel zien dan één keer te laat.

Samengevat: voelt de pijn plots anders, heftiger of gaat er iets systemisch mis zoals duizeligheid, snelle hartslag of bleekheid, dan is dat geen nuancekwestie. Dan is het acuut.

Onderzoek en diagnose

De diagnose wordt gesteld op basis van een vraaggesprek met de arts over je klachten, lichamelijk onderzoek en eventueel vervolgonderzoek. Bij een lichamelijk onderzoek wordt de onder- en bovenbuik gepalpeerd.

Echografie of computertomografie (CT-scan) kan ook worden uitgevoerd. Hierdoor kunnen veranderingen in de milt zichtbaar worden.

Daarnaast wordt meestal een bloedonderzoek uitgevoerd, waarvan de resultaten aanwijzingen kunnen geven over de oorzaak van de miltpijn.

Aangezien miltpijn kan worden veroorzaakt door ernstige ziekten, moet je altijd een arts raadplegen.

Patiënt ligt op een tafel die een CT-scanner in schuift, terwijl een arts of laborant in witte jas geruststellend met de patiënt spreekt.
Voorbereiding op een CT-scan: een beeldvormend onderzoek waarbij met röntgenstralen dwarsdoorsnedes van het lichaam worden gemaakt om inwendige structuren nauwkeurig te bekijken. / Bron: Pixabay

Differentiële diagnose: is het wel de milt?

Pijn linksboven in je buik roept al snel het woord milt op. Logisch, want die ligt daar. Desalniettemin is de milt vaker onschuldig omstander dan dader. In de linker bovenbuik liggen meerdere organen dicht op elkaar, en pijn kan gemakkelijk “doorschieten” of zich vermommen. Een goede differentiële diagnose betekent simpel gezegd: andere oorzaken systematisch langsgaan, voordat je de milt aanwijst.

Maag en slokdarm

Maagklachten worden opvallend vaak aangezien voor miltpijn. Bij gastritis (maagslijmvliesontsteking; een ontsteking van de beschermlaag van de maag) of gastro-oesofageale reflux (terugstromen van maagzuur naar de slokdarm) voelt de pijn meestal brandend of drukkend. Er is vaak een relatie met eten, stress of liggen. Misselijkheid en zuurbranden passen hier goed bij. De pijn zit linksboven, maar komt niet uit de milt.

Medische illustratie van drie vormen van gastritis: antrale gastritis (onder in de maag), gastritis van het maaglichaam en pangastritis waarbij het hele maagslijmvlies ontstoken is.
Gastritis kan zich beperken tot het antrum (antrale gastritis), zich in het maaglichaam voordoen of het hele maagslijmvlies aantasten (pangastritis). De plaats van de ontsteking bepaalt vaak de oorzaak en klachten. / Bron: Martin Sulman

Alvleesklier, met name de staart

De alvleesklier (pancreas) ligt deels links. Ontsteking van de pancreas, pancreatitis, geeft een diepe, borende pijn linksboven die kan uitstralen naar je rug. Vaak voel je je er echt ziek bij. Alcoholgebruik en galstenen zijn bekende oorzaken. Dit is een serieuze aandoening die medische beoordeling vraagt.

Linker nier en urineleider

Pijn vanuit de linker nier of de urineleider wordt soms verward met miltpijn. Denk aan een niersteen; een hard kristal in de urinewegen. De pijn is dan vaak krampend, komt in golven en kan uitstralen naar de lies. Plasklachten of bloed in de urine kunnen er zijn, maar ontbreken soms ook.

Afbeelding van een niersteen die op een tafel ligt
Niersteen / Bron: Wikimedia Commons

Ribben, spieren en tussenribzenuwen

Niet alles wat diep voelt, komt uit een orgaan. Spier- en ribproblemen kunnen verrassend veel pijn geven. Denk aan een kneuzing, een verrekking of irritatie van een tussenribzenuw (intercostale neuralgie; zenuwpijn tussen de ribben). De pijn is vaak scherp, verergert bij bewegen, draaien of diep ademhalen, en is meestal drukpijnlijk met je vingers. Er is dan geen sprake van echte miltpijn, hoe overtuigend het soms ook voelt.

Long en borstvlies links

Een ontsteking van het borstvlies (pleuritis; het vlies rondom de longen) of een longontsteking links kan pijn geven die lager zit dan je verwacht. De pijn neemt toe bij ademhalen of hoesten. Er kunnen ook koorts en benauwdheid zijn. Omdat de longbasis dicht bij de milt ligt, raken deze klachten makkelijk verward.

Darm en buikwand

Ook de dikke darm kan linksboven klachten geven, bijvoorbeeld bij obstipatie of gasvorming. De pijn is dan vaak wisselend en kan gepaard gaan met een opgeblazen gevoel. Daarnaast kan pijn uit de buikwand zelf komen, bijvoorbeeld door overbelasting of een kleine zenuwinklemming. Dat voelt oppervlakkiger, maar kan toch venijnig zijn.

Op de afbeelding is een persoon te zien die op een toilet zit met de broek op de enkels. Locatie: De scène speelt zich af in een badkamer of toiletruimte, met een toilet en een toiletborstelhouder zichtbaar op de achtergrond.
Vrouw met obstipatie op het toilet / Bron: Freepik

Wanneer denk je wél aan de milt?

Pas als de pijn samengaat met factoren zoals een recent trauma, een bekende vergrote milt, een infectieziekte of afwijkingen in het bloed, komt de milt echt in beeld. Ook uitstralende pijn naar de linkerschouder kan richtinggevend zijn, maar is niet exclusief.

Kortom: pijn linksboven in je buik betekent niet automatisch dat er “iets met je milt” is. Er zit er meer, en er kan meer misgaan. Juist daarom is goed kijken, voelen en zo nodig onderzoeken geen overbodige luxe.

Behandeling van pijn aan de milt

De behandeling van miltpijn hangt af van de onderliggende oorzaak. Als de oorzaak van de miltpijn vastgesteld is, zal de behandeling zich daarop richten. Bijvoorbeeld:

  • Bij miltpijn die wordt veroorzaakt door een infectie, kan een antibioticum of antivirale medicatie worden voorgeschreven door de arts ter behandeling van de infectie.
  • Bij een verwonding aan de milt, zal rust en pijnstilling worden aanbevolen om de pijn te verlichten en het herstel te bevorderen.
  • Is er sprake van een onderliggende aandoening, zoals een auto-immuunziekte, dan zal de behandeling zich hierop richten.

Soms moet de milt worden verwijderd. Er zijn verschillende redenen waarom de arts je milt verwijdert. Bijvoorbeeld bij ziekten van het bloed, lymfesysteem, cysten of tumoren. Een operatieve ingreep waarbij de milt in zijn geheel wordt verwijderd, wordt een splenectomie genoemd.

Leefstijl en preventie: wat je zelf kunt doen

Miltpijn voelt vaak als iets dat je overkomt. Toch speelt leefstijl een grotere rol dan meestal wordt gedacht. Niet omdat je de milt kunt trainen of masseren, maar omdat dit orgaan sterk reageert op belasting van het lichaam als geheel. Wat je doet, laat sporen na. Soms allengs.

Alcohol en structurele overbelasting

Alcohol is al genoemd, maar verdient hier nuance. Regelmatig drinken belast primair de lever, maar via de bloedcirculatie komt die druk ook bij de milt terecht. Bij langdurig gebruik kan er stuwing ontstaan; het bloed stroomt minder soepel weg. De milt zet dan uit en wordt gevoeliger. Je merkt dat als een dof, drukkend gevoel linksboven, vooral na alcoholgebruik. Minder drinken is hier geen moraal, maar simpelweg preventie.

Infecties serieus nemen

De milt is een kernspeler in je immuunsysteem. Bij infecties werkt hij harder. Dat geldt vooral bij virale infecties zoals klierkoorts. In die periode is rust geen luxe, maar noodzaak. Te snel weer sporten of zwaar tillen vergroot de kans op miltzwelling en in zeldzame gevallen zelfs scheuren. Als er eenmaal sprake is van een vergrote milt, is voorzichtigheid geboden.

Sporten en lichamelijke belasting

Contactsporten brengen een reëel risico mee bij een vergrote milt. Een klap die normaal onschuldig is, kan dan ernstige schade geven. Ook krachttraining met hoge druk in de buik kan klachten verergeren. Preventie betekent hier: tijdelijk aanpassen, niet forceren, en pas weer opbouwen als de milt normaal van grootte is. Dat voelt misschien overdreven, maar het alternatief is aanzienlijk minder aantrekkelijk.

Gewicht, houding en ademhaling

Overgewicht verhoogt de druk in de buikholte. Dat kan bestaande klachten verergeren. Daarnaast speelt houding een rol. Ingezakt zitten, langdurig gebogen werken en oppervlakkig ademhalen kunnen spanning geven rond het middenrif. De milt ligt daar vlak onder. Een rustige, diepe ademhaling en een actieve houding kunnen het verschil maken tussen zeurende pijn en draaglijk ongemak. Het klinkt klein, maar het telt op.

Close-up van een persoon in een witte top die met één hand de tailleband van een te wijde spijkerbroek van het lichaam af trekt, als visuele aanduiding van gewichtsverlies.
Afvallen bij overgewicht / Bron: Freepik

Preventie bij mensen zonder milt

Heb je geen milt meer, dan verandert preventie fundamenteel. Je bent dan gevoeliger voor ernstige infecties. Vaccinaties tegen onder andere pneumokokken, meningokokken en Haemophilus influenzae zijn essentieel. Bij koorts moet je laagdrempelig medische hulp inschakelen. Sommige mensen krijgen een noodantibioticum mee voor thuis. Dat is geen paniekmaatregel, maar voorzorg.

Dagelijks leven, niet obsessief maar alert

Leefstijl en preventie draaien niet om angstig leven, maar om geïnformeerd leven. Weet wat je risicofactoren zijn, neem signalen serieus en pas aan waar nodig. De milt vraagt zelden aandacht, maar als hij dat doet, is het verstandig om te luisteren. Dat is geen zwakte, maar verstandig onderhoud.

Lees verder

Wie last heeft van miltpijn merkt al snel dat pijn linksboven in de buik vele gezichten heeft. Soms blijkt het te gaan om een onschuldige steek in de zij tijdens sporten (ETAP), veroorzaakt door prikkeling van het middenrif, terwijl in andere gevallen een vergrote milt (splenomegalie) of een zeldzamere aandoening zoals een wandelende milt een rol speelt. Ook pijn aan de zijkant van de ribbenkast kan de klachten verklaren, zeker als spieren, ribben of tussenribzenuwen betrokken zijn. Daarnaast verdienen structurele afwijkingen zoals een miltcyste aandacht, omdat deze langdurige of vage pijn kunnen geven. Wie het bredere spectrum wil begrijpen, doet er goed aan ook te kijken naar een overzicht van klachten en symptomen van miltaandoeningen, zodat duidelijker wordt wanneer het om een functionele klacht gaat en wanneer om echte miltpathologie.

Let op: Deze tekst is uitsluitend bedoeld ter algemene informatie en vervangt geen professioneel medisch advies. Raadpleeg bij gezondheidsklachten altijd een arts.

Geraadpleegde bronnen

Reacties en ervaringen

Hieronder kun je reageren op dit artikel. Je kunt bijvoorbeeld je ervaringen delen over pijn aan de milt. Of tips geven ten aanzien van miltpijn. Wij stellen reacties zeer op prijs. Reacties worden niet automatisch (direct) gepubliceerd. Dit gebeurt nadat ze door de redactie gelezen zijn. Dit om ‘spam’ of anderszins ongewenste c.q. ongepaste reacties eruit te filteren. Daar kunnen soms enige uren overheen gaan.