Abraham: “Ik ben [slechts] stof en as” (Genesis 18:27)

Last Updated on 25 augustus 2025 by M.G. Sulman

In het bijbelgedeelte Genesis 18:23-33 zien we Abraham bidden voor de stad Sodom en tegelijkertijd zijn diepe eerbied en nederigheid uitdrukken door te zeggen: “Zie toch, ik heb het aangedurfd om tot de Heere te spreken, hoewel ik stof en as ben!” Abraham weet zich klein en nederig voor de Heere. Abraham begint met de vraag of God rechtvaardigen samen met de goddelozen zal vernietigen en smeekt God om de stad te sparen als er zelfs maar een klein aantal rechtvaardigen binnenin is. Hij onderhandelt met God en verlaagt het aantal rechtvaardigen van vijftig tot uiteindelijk tien. God stemt ermee in om de stad niet te vernietigen als er zelfs maar tien rechtvaardigen worden gevonden. Nadat de onderhandeling is afgelopen, vertrekt God en keert Abraham terug naar zijn huis.

John Martin, 'De Verwoesting van Sodom en Gomorra', 1852
John Martin, ‘De Verwoesting van Sodom en Gomorra’, 1852 / Bron: Wikimedia Commons

“Ik ben slechts stof en as,” aldus Abraham in Genesis 18:27

De uitspraak van Abraham “Ik ben slechts stof en as” in Genesis 18:27 kunnen we als volgt opvatten:

Diepe eerbied

Uit zijn opmerking “Ik ben slechts stof en as” blijkt Abrahams diepe eerbied voor God en zijn besef van Gods almacht. Dit is in de stijl van de Kanaänitische stadkoningen die zich het stof van de voeten van farao noemen.1Studiebijbel Oude Testament van het CVB, pag.179 Het toont de diepe eerbied en respect van Abraham voor God.

Erkenning van eigen nietigheid

De woorden van Abraham zijn niet bedoeld als zelfverachting, maar als erkenning van eigen nietigheid tegenover God.2Studiebijbel Oude Testament van het CVB, pag.179 Deze uitdrukking benadrukt de diepe bescheidenheid van Abraham en het feit dat hij zich terdege bewust is van zijn plaats als schepsel ten opzichte van de Schepper. Het geeft aan dat Abraham beseft dat hij, ondanks zijn positie als rechtvaardige, nog steeds afhankelijk is van Gods genade en dat hij zich niet verheft boven zijn eigen menselijke beperkingen. Het is een uitdrukking van diepe eerbied voor God en een erkenning van Gods soevereiniteit en (al)macht.

Sterfelijkheid en vergankelijkheid

Door te zeggen dat hij “stof en as” is, erkent Abraham ook de tijdelijkheid van het menselijk bestaan. Dit herinnert gelovigen eraan dat het leven op aarde slechts van korte duur is en dat we uiteindelijk sterven en terugkeren naar het stof, zoals in Genesis 3:19 wordt beschreven. De dagen des mensen zijn als het gras, gelijk een bloem des velds, alzo bloeit hij (Psalmen 103:15).

Afhankelijkheid van God

De uitspraak van Abraham drukt uit dat de mens volledig afhankelijk is van God voor zijn bestaan en redding. Het herinnert gelovigen eraan dat ze hun vertrouwen en hoop in God moeten stellen, omdat Hij de Schepper is en de enige bron van vergeving en eeuwig leven.

Aartsvader Abraham
Aartsvader Abraham / Bron: Wikimedia Commons

10 rechtvaardigen vormen een soort ondergrens

In de joodse traditie wordt het idee van minimaal tien mensen die een gemeenschap vormen, bekend als een “minjan” (Hebreeuws:מניין), als zeer belangrijk beschouwd. Een minjan is vereist voor bepaalde gezamenlijke gebeden en rituelen. Het vertegenwoordigt tevens een symbolische gemeenschap van gelovigen. Zo is een minjan een groep van ten minste tien volwassen Joodse mannen die nodig zijn voor een volledige joodse gebedsdienst.

Het concept van tien rechtvaardigen die nodig zijn om een stad te redden of te behouden, zoals geïllustreerd in het verhaal van Abraham en Sodom, weerspiegelt dit concept van de minjan. In de context van het bijbelse verhaal laat het zien dat zelfs een kleine groep rechtvaardigen een positieve invloed kan hebben op een gemeenschap. Doch wanneer er niet genoeg rechtvaardigen zijn om een minjan te vormen, kan de hele gemeenschap worden geinfecteerd door zonde en ten onder gaan.

Dit idee van het belang van een rechtvaardige minderheid voor het welzijn van een gemeenschap, is een centraal thema in de joodse ethiek. Het heeft zijn wortels in de Bijbelse verhalen zoals die van Abraham en Sodom. Het benadrukt het idee dat zelfs een kleine groep toegewijde mensen een positieve impact kan hebben op de omringende samenleving en Gods genade kan afroepen. Doch een aantal minder dan tien moet zo’n gemeenschap als de Sodomitische ontvluchten. Zij kunnen niets (meer) doen om de meerderheid tot omkeer te bewegen en dreigen zelf erin onder te gaan.3Theologie.nl. De onderhandelingen van een rechtvaardige. https://www.theologie.nl/de-onderhandelingen-van-een-rechtvaardige/ (ingezien op 18-9-2023)

Kader: Abraham – stof en as, en de tien rechtvaardigen

ThemaUitlegBijbelse/verwijzende tekst
Diepe eerbiedAbraham erkent Gods almacht en spreekt met nederigheid, in de stijl van oud-oosterse hovelingen.Gen. 18:27; Studiebijbel OT, p.179
Erkenning nietigheidNiet zelfverachting, maar bewustzijn van afhankelijkheid en menselijke beperktheid.Gen. 18:27; vgl. Ps. 8:5
Sterfelijkheid“Stof en as” verwijst naar de vergankelijkheid van het leven; de mens keert terug tot stof.Gen. 3:19; Ps. 103:15
Afhankelijkheid van GodDe mens leeft bij Gods genade en vergeving, Hij is de bron van redding en leven.Ps. 36:10; Joh. 6:68
Tien rechtvaardigenDe ondergrens om een gemeenschap te redden; weerspiegeling van de minjan in joodse traditie.Gen. 18:32; minjan-traditie
Joodse ethiekZelfs een kleine groep kan Gods gunst afroepen en zegen brengen voor velen.Theologie.nl (2023)

Lees verder

Wie zich verder wil verdiepen in de figuur van Abraham en de thema’s die in zijn gebed voor Sodom naar voren komen, kan veel aanknopingspunten vinden in aanverwante artikelen. In Abraham: stamvader van het Joodse volk wordt zijn plaats als aartsvader uitgewerkt, terwijl De Bijbel als ultiem kompas voor waarheid laat zien hoe verhalen als die van Genesis 18 deel uitmaken van een grootse lijn van Openbaring. Het moeilijke thema van Gods handelen in de geschiedenis komt terug in Geen genocide, maar gericht oordeel, waar de verovering van Kanaän in theologisch perspectief wordt gezet. Ook de actuele dimensie ontbreekt niet: Niet bezet, maar betwist bespreekt de blijvende strijd rondom het land van Israël. Wie wil begrijpen waarom juist de Bijbel zich onderscheidt, vindt verdieping in Waarom het christelijk geloof uniek is. Daarnaast sluit de boekbespreking van Don Finto: Uw volk is mijn volk prachtig aan, omdat hierin de blijvende band tussen kerk en Israël benadrukt wordt. Tot slot is er een luchtiger invalshoek in Joodse namen die beginnen met een A, waarin de rijkdom van de Hebreeuwse traditie zichtbaar wordt. Zo weeft zich een veelkleurig tapijt waarin Abraham, Israël en Gods openbaring telkens opnieuw centraal staan.

Geraadpleegde bronnen

  1. Bijbel (HSV, NBG-1951).
    Genesis 18:23–33, het gebed van Abraham voor Sodom en Gomorra.

  2. Studiebijbel Oude Testament, Centrum voor Bijbelonderzoek (CVB).
    Toelichting op Genesis 18, met nadruk op Abrahams uitspraak “stof en as” en de oud-oosterse context.

  3. Psalmen 103:15; Genesis 3:19.
    Schriftplaatsen die het motief van vergankelijkheid (stof tot stof) en de broosheid van het menselijk bestaan uitwerken.

  4. Theologie.nl. (2023). De onderhandelingen van een rechtvaardige.
    Beschouwing over Genesis 18 en het thema van de tien rechtvaardigen in relatie tot de joodse traditie van de minjan. Link

  5. Encyclopaedia Judaica (2nd ed.).
    Lemma “Minyan”: over de achtergrond en betekenis van de minjan (tien mannen) in de joodse liturgie en ethiek.

Reacties en ervaringen

Hieronder kun je reageren op dit artikel. Wij stellen reacties zeer op prijs. Reacties worden niet automatisch (direct) gepubliceerd. Dit gebeurt nadat ze door de redactie gelezen zijn. Dit om ‘spam’ of anderszins ongewenste c.q. ongepaste reacties eruit te filteren. Daar kunnen soms enige uren overheen gaan.