Hormonen, emoties en geloof: hoe houd je balans?

Last Updated on 24 juli 2025 by M.G. Sulman

Soms voelt het alsof je jezelf kwijtraakt. Je lijf doet anders, je emoties komen in golven, en je geloof lijkt ineens verder weg dan je zou willen. Eén week ben je energiek en opgewekt, de volgende breekbaar en leeg. Je denkt: “Wat is er mis met mij?” Het antwoord is simpel – én hoopvol: niets. Je bent vrouw. Je hebt een lichaam dat cyclisch leeft, een ziel die diep voelt, en een geloof dat houvast zoekt in een wereld die steeds verandert – ook vanbinnen. Dit artikel neemt je mee door de wereld van hormonen, emoties en geloof. We praten eerlijk over PMS, de overgang, somberheid en hormonale stormen. Maar we blijven daar niet hangen. Want in elk hoofdstuk klinkt ook hoop door: Bijbels inzicht, medische uitleg, leefstijltips en geloof dat een anker is, ook als jij wiebelt. Je hoeft niet perfect te zijn. Je mag zoeken. Je mag struikelen. En je mag rusten – bij de God die jouw Schepper én Trooster is.

Disclaimer

Dit artikel is geschreven vanuit een christelijk perspectief en wil vrouwen bemoedigen die worstelen met hormonale veranderingen, emoties en geloofsvragen. De medische informatie is bedoeld als algemene achtergrond en vervangt geen professioneel advies. Bij aanhoudende of ernstige klachten is het belangrijk om een arts of gespecialiseerde hulpverlener te raadplegen.

De geestelijke reflecties in dit artikel zijn geworteld in het geloof in Jezus Christus als Bron van troost, wijsheid en herstel. We erkennen dat ieder mens uniek is en dat lichamelijke en geestelijke gezondheid soms een zoektocht vraagt – waarin geloof richting en hoop mag geven.

Wat doen hormonen eigenlijk met je?

Over die onzichtbare boodschappers die wél je dag kunnen kleuren

Hormonen: kleine stoffen, grote invloed

Je ziet ze niet, maar je voelt ze wel. Hormonen zijn als de regisseurs van je innerlijke toneel – ze bepalen hoe energiek, rustig, emotioneel of krachtig je je voelt. Ze regelen je menstruatiecyclus, je slaap, je honger, je libido, je stressreacties… en ja, ook je tranen op de verkeerde momenten.

Denk aan oestrogeen en progesteron als de twee hoofdrolspelers van de vrouwelijke cyclus. Ze wisselen elkaar af als danspartners door de maand heen. Oestrogeen zorgt vaak voor een goed humeur en energie. Progesteron komt daarna en wil vooral rust en veiligheid. En als die balans verstoord raakt? Dan kun je je moe, prikkelbaar of verdrietig voelen – zonder duidelijke reden. Maar die reden is er dus wél: hormonaal.

PMS: je bent niet raar, je lijf is aan het werk

Pre-menstrueel syndroom (PMS) ontstaat vaak in de dagen vóór je menstruatie. De ene vrouw merkt er weinig van, de ander raakt emotioneel ontregeld. Denk aan gevoelige borsten, hoofdpijn, huilbuien, snaaizin, en zelfs sombere gedachten. Medisch gezien heeft dat alles te maken met de daling van oestrogeen en progesteron, én hun invloed op serotonine – het ‘blijmaakstofje’ in je hersenen.

En weet je? De Bijbel ontkent dat niet. In Psalm 103:14 staat: “Want Hij weet, wat maaksel wij zijn; gedachtig zijnde, dat wij stof zijn.” God kent je hormonale kwetsbaarheid. Hij rekent je emoties niet af – maar nodigt je uit om ermee naar Hem toe te gaan.

Stresshormonen: cortisol als sluimerende saboteur

En dan is er nog cortisol – je stresshormoon. Als je langdurig gespannen bent, krijgt je hele hormoonhuishouding een tik. Want stress is geen losse factor; het beïnvloedt je hele systeem. Je cyclus kan ontregeld raken, je slaap verstoord, je stemming donkerder.

Soms lijkt het alsof je alleen nog maar moet – maar je mag ook rusten. Jezus zei: “Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven” (Mattheüs 11:28). Die rust is méér dan een dutje – het is herstel voor lichaam, ziel en geest.

Voorbeeld uit het leven: een maand met hobbels

Neem Esther (37). Ze heeft een druk gezin, werkt drie dagen, en merkt dat ze elke maand in week drie haar geduld verliest. “Het voelt alsof ik mezelf dan even niet ben. Alsof ik kijk naar een versie van mezelf die alles té vindt: te luid, te veel, te moeilijk.” Pas toen ze haar cyclus ging bijhouden, zag ze het patroon. Niet gek. Gewoon hormonaal.

Samenvattend: wees zacht voor jezelf

Hormonen maken geen keuzes, maar ze beïnvloeden wel je binnenwereld. Ze zijn niet je vijand, maar ze vragen wél om wijsheid. Begrip van hoe ze werken, helpt je milder naar jezelf te kijken. En belangrijker nog: ze mogen je drijven naar God, die jouw Schepper én Herder is – ook op de dagen dat je jezelf even kwijt bent.

Emoties zijn niet zondig, maar wel richtinggevend

Wat je voelt is echt – maar niet altijd de waarheid

Huilen om niks? Of toch om iets diepers?

Misschien herken je het: je huilt om een reclame, ontploft omdat de vaatwasser niet is uitgeruimd, of voelt je ineens buitengesloten door iets kleins. En daarna? Schuldgevoel. Schaamte. “Stel je niet aan,” hoor je jezelf zeggen.

Maar emoties zijn geen zwakte. Ze zijn signalen. Zoals een dashboardlampje oplicht als je olie op is, zo geven emoties aan dat er iets aan de hand is. Misschien hormonaal. Misschien geestelijk. Of allebei.

De Bijbel geeft ruimte aan gevoelens

Lees de Psalmen en je ziet: David was niet emotioneel vlak. Hij roept uit: “Waarom buigt gij u neder, o mijn ziel, en zijt gij onrustig in mij?” (Psalm 42:6). Dat is geen veroordeling, maar een gesprek met zichzelf. Hij erkent zijn verdriet én wijst zijn ziel richting hoop: “Hoop op God!”

Emoties mogen gevoeld worden, maar ze hoeven je niet te leiden. Ze zijn kompasnaalden, geen stuurwielen. Het verschil? Het kompas wijst je richting, maar je bepaalt nog steeds zélf de koers – samen met God.

Hormonale emoties: als de filter vervormt

Tijdens PMS of de overgang kunnen emoties intenser worden. Je bent gevoeliger voor afwijzing, sneller overprikkeld of neerslachtig. Dat ligt niet aan je karakter, maar aan je hormoonspiegels. Vooral een daling in serotonine maakt dat alles zwaarder binnenkomt.

Medisch gezien is dat normaal. Geestelijk gezien vraagt het om waakzaamheid. Want de duivel weet je zwakke momenten te vinden – juist als je moe bent of overloopt van tranen. 1 Petrus 5:8 zegt: “Weest nuchter en waakt; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw.”

Wat doe je ermee? Ontken niet, maar overhandig het

God vraagt niet dat je je tranen inslikt, maar dat je ze bij Hem uitstort. Zoals Hanna deed, in 1 Samuël 1. Ze was “bitterlijk bedroefd” en “bad tot de HEERE, wenende zeer.” Haar gebed kwam recht uit een gebroken hart – en God luisterde.

Je mag dus voelen én geloven. Je emoties onder ogen zien én tegelijk Gods Woord boven je gevoel zetten. Dat is geen ontkenning, maar geloof in actie.

Reflectie: wat zou je ziel vandaag zeggen als je durfde te luisteren?

Soms helpt het om je emoties even op te schrijven. Niet om ze te analyseren tot op het bot, maar om eerlijk te zijn tegenover jezelf. En dan, in gebed, je hart uit te storten voor God – zoals een kind dat mag uithuilen bij zijn Vader.

PMS en depressieve gevoelens: je bent niet gek of zwak

Als je hoofd en hart even geen licht meer zien

Het voelt zwaar, maar je bent niet alleen

Je bent prikkelbaar. Je voelt je leeg. Je hebt ineens nergens zin in. Je hoofd maalt, je hart is moe, je lijf voelt opgeblazen en pijnlijk. En dan komt die gedachte: “Wat is er mis met mij?”

Lieve vrouw, niets. Er is níéts mis met jou. Wat je voelt, is écht. En er is een naam voor: PMS – het premenstrueel syndroom. En bij sommige vrouwen is het zwaarder: dan heet het PMDD (premenstrual dysphoric disorder), een depressie-achtige toestand die vóór de menstruatie opkomt en daarna ineens weer verdwijnt.

Je bént dus niet zwak of labiel. Je lijf verandert, je hormonen dansen, je hersenchemie verschuift. En God weet dat.

Wat gebeurt er bij PMS en PMDD?

Bij PMS daalt je oestrogeen- en progesteronspiegel in de laatste fase van je cyclus. Dat beïnvloedt je serotonineniveau – het gelukshormoon. Tegelijk verandert de gevoeligheid van je hersenen voor stress en prikkels. Het gevolg? Alles voelt zwaarder. Alles komt harder binnen. Je denkt trager, slaapt slechter, huilt sneller.

Bij PMDD zijn deze verschijnselen heftiger: intense stemmingswisselingen, paniek, woede-uitbarstingen, extreme somberheid of zelfs doodsgedachten. Maar het patroon is cyclisch – het keert steeds terug in de dagen vóór de menstruatie.

Artsen nemen PMDD inmiddels serieus. En terecht. Want het is geen aanstellerij. Het is een hormonaal-medisch probleem met psychische gevolgen.

Voorbeeld uit het leven: Eva’s maandelijkse duisternis

Eva (41) is moeder van vier. Haar kinderen noemen de dagen voor haar menstruatie “donkere dagen”. Eva zelf noemt het “de storm in mijn hoofd”. Ze voelt zich dan waardeloos, denkt dat iedereen haar zat is, en huilt om alles. Ze heeft ooit zelfs gebeden dat God haar gewoon mee zou nemen. Maar na haar menstruatie? Dan is het alsof er een wolk optrekt en de zon weer doorkomt.

Pas toen een christelijke huisarts haar uitlegde wat PMDD is, voelde ze zich minder schuldig. “Ik dacht dat ik een slechte moeder was. Maar het zijn mijn hormonen. En ik leer nu hoe ik daarmee kan omgaan – met God aan mijn zijde.”

Wat zegt de Bijbel over zulke donkerte?

De Bijbel spreekt niet letterlijk over PMS of PMDD, maar wél over donkerte van de ziel. Denk aan Elia, die onder een struik lag en zei: “Het is genoeg; neem nu mijn ziel weg” (1 Koningen 19:4). Hij was lichamelijk moe, geestelijk leeg, en emotioneel uitgeput.

Gods reactie? Geen oordeel. Geen harde woorden. Maar rust, brood, water, aanraking. Soms is dat wat jij ook nodig hebt: slapen, eten, bidden – en weten dat je niet afgewezen wordt omdat je je ellendig voelt.

Psalm 34:19 zegt: “De HEERE is nabij de gebrokenen van hart, en Hij verlost de verbrijzelden van geest.”

Wanneer moet je hulp zoeken?

Als je stemming je dagelijks leven beïnvloedt, je niet meer kunt genieten, prikkelbaar of depressief bent en dat elke maand terugkeert: zoek hulp. Je huisarts, een vrouwenarts, of een christelijke therapeut kan je verder helpen. Schaam je niet. Geloof is niet het tegenovergestelde van hulp zoeken – het is de moed om je pijn in het licht te brengen.

De overgang: eind of nieuw begin?

Als je lijf verandert en je ziel nieuwe grond raakt

Wat is de overgang eigenlijk?

De overgang is geen plotselinge stop, maar een proces. Het begint vaak al rond je 45e – soms eerder, soms later. Je eierstokken produceren steeds minder oestrogeen en progesteron, de hormonen die je cyclus en je stemming mede bepalen. De menstruatie wordt onregelmatiger en stopt uiteindelijk helemaal (de menopauze).

Maar vóór dat moment kan het rommelen. En hoe. Hevige opvliegers. Nachtzweten. Piekeren. Droge huid, droge ogen, droge slijmvliezen. Humeurig wakker worden, ineens boos uitvallen, en daarna… schuldig voelen. Het is alsof je niet meer past in je eigen lichaam.

En dan die gedachte: “Is dit het dan?”

De Bijbel over ouder worden: geen verval, maar vrucht

De wereld doet alsof jong-zijn het hoogste doel is. Maar Gods Woord zegt iets anders. In Psalm 92:15 staat:
“Zij zullen in ouderdom nog vrucht dragen; zij zullen fris en groen zijn.”

De overgang is dus geen afsluiting, maar een doorgang. Het lichaam verandert, maar je identiteit wordt verdiept. Het is alsof de vrucht van je leven – wijsheid, geestelijke kracht, overgave – juist nu mag rijpen.

Spreuken 31 zegt over de deugdelijke vrouw: “Kracht en eer zijn haar kleding, zij lacht de komende dag toe.” Dat is geen botox-lach, maar innerlijke rust. Geen angst voor verlies, maar vertrouwen op de Herder die je elke dag draagt – ook als je lijf niet meer doet wat het vroeger deed.

Voorbeeld uit het leven: Marijke vindt ruimte in de stilte

Marijke (53) heeft het altijd druk gehad. Kinderen, werk, mantelzorg, kerk. Maar nu, midden in de overgang, komt er stilstand. Ze slaapt slecht, haar lijf voelt anders, en ze zegt: “Ik voel me niet meer wie ik was, maar weet ook nog niet wie ik ben.”

En toch – ze leest nu vaker in de Psalmen. Wandelt zonder haast. Vraagt niet meer: “Wat moet ik doen?” maar: “Wie wil U dat ik ben?” De overgang bracht haar niet alleen ongemak, maar ook verdieping.

Lichamelijke klachten? Neem ze serieus

Sommige vrouwen hebben weinig last, anderen juist veel. Denk aan:

• Opvliegers en zweetaanvallen
• Gewichtstoename (vooral buikvet)
• Vermoeidheid, prikkelbaarheid, somberheid
• Slaapproblemen en libidoverlies
• Hartkloppingen of gewrichtspijn

Je hóeft daar niet mee te blijven lopen. Bespreek het met een arts. Soms kan leefstijl al veel doen (meer hierover in hoofdstuk 6), en soms is hormoontherapie een optie. Dat is geen zwakte, maar zorg voor jezelf.

Een nieuwe fase: rust, ruimte, roeping

De overgang markeert vaak het einde van je vruchtbaarheid – maar niet van je vrucht. Dit is een tijd waarin je jezelf opnieuw mag ontdekken. Je mag vertragen. Reflecteren. Nieuwe dingen leren. Je geestelijk voeden. Anderen bemoedigen.

Titus 2 roept oudere vrouwen op om jongere vrouwen te onderwijzen en te helpen leven tot eer van God. Jij hebt levenservaring – en dat is goud waard. De overgang is niet het verlies van wie je was, maar de bloei van wie je wordt.

Rust in God: geloof als anker in hormonale stormen

Als je jezelf verliest, maar weet bij Wie je schuilen mag

Er zijn dagen dat je niet weet wie je bent

Soms voel je je niet meer de moeder, vrouw of vriendin die je was. Je staat op met lood in je benen. Kleine dingen maken je boos of verdrietig. Je hebt geen overzicht. Geen geduld. Geen zin. En ergens daarachter klinkt een fluistering: “Ik faal.”

Maar dat is een leugen.

Wat er écht aan de hand is? Je bent moe. Je lijf is in verandering. Je hormonen gooien schaduw op je licht. En juist dan is er één plek waar je heen mag: naar God.

Hij is je rust – geen eisende coach, maar een troostende Vader. Hij kent je cyclus, je stemmingen, je worstelingen. Psalm 139:3 zegt: “Gij zijt vertrouwd met al mijn wegen.” Zelfs de binnenwegen van je hormonen.

Geloof betekent niet: altijd sterk zijn

In veel kerken wordt geloof soms voorgesteld als: blij, positief, stabiel. Maar als je Bijbel leest, zie je wat anders. Geloof is óók: worstelen, wachten, huilen. Het is niet dat je alles aankan – het is dat je weet bij Wie je terechtkunt.

Denk aan de vrouw met bloedvloeiing in Marcus 5. Ze was twaalf jaar ziek, arm, moe, afgewezen. Maar ze raakte de zoom van Jezus’ kleed aan – en Hij noemde haar “dochter”. Niet: hysterisch, hormonaal, lastig. Maar: dochter. Geliefd. Aangeraakt. Geloofd.

Zo ziet Hij jou ook.

Rust is meer dan slapen: het is overgave

Rust betekent niet: alles onder controle hebben. Het is juist: loslaten wat jij niet kunt dragen, en het leggen in Zijn handen. Rust is niet de afwezigheid van prikkels, maar de tegenwoordigheid van God.

Jezus zegt in Mattheüs 11:28–29:

“Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven… en gij zult rust vinden voor uw zielen.”

Die rust begint met een diepe zucht: “Heer, ik kan het niet.” En dan – heel zacht – klinkt er vrede. Niet altijd voelbaar, maar wel dragend. Als een anker dat je niet ziet, maar dat wel houdt.

Bijbellezen, zelfs als je hoofd vol is

Op hormonale dagen kun je soms niet goed nadenken of concentreren. Dan lijkt stille tijd ineens heel onrustig. Geef jezelf dan niet op de kop. Lees één Psalm. Eén vers. Leg je hoofd neer op één belofte.

Bijvoorbeeld: “De HEERE zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.” (Exodus 14:14)
Of: “Onder zijn vleugelen zult gij betrouwen.” (Psalm 91:4)

Geloof is niet een gevoel dat jij moet vasthouden. Het is een werkelijkheid die JOU vasthoudt.

Geef je stormen namen – en breng ze bij Hem

Soms helpt het om letterlijk te benoemen wat je voelt: “Heer, ik voel me waardeloos. Ik ben boos. Ik ben bang. Ik wil vluchten.” Niet om het groter te maken – maar om het niet te hoeven dragen in je eentje. God is niet bang voor jouw chaos.

Zoals Corrie ten Boom ooit zei: “Er is geen put zo diep, of Gods liefde is dieper.”

Zelfs als die put hormonaal is. Of donker. Of onbegrepen.

Leefstijl die helpt: kleine keuzes, grote kracht

Wat jij vandaag doet, kan morgen verschil maken – ook hormonaal

Je bent geen slachtoffer van je hormonen – je bent hun beheerder

Hormonen lijken soms grillige bazen, maar je kunt ze wél beïnvloeden. Niet alles is maakbaar, maar veel is wél stuurbaar – met leefstijl. Denk aan voeding, slaap, beweging, stress, daglicht, rustmomenten, én geestelijke gewoontes.

Je hoeft dus niet te wachten tot “het overwaait”. Je mag meebewegen met je lichaam, en keuzes maken die je helpen om stabieler, rustiger en veerkrachtiger te worden.

Eet ondersteunend: geef je lijf bouwstenen

Wat je eet, beïnvloedt direct je hormonen en stemming. Kies voor:

• Magnesiumrijke voeding: zoals bananen, pure chocolade, pompoenpitten – helpt bij rust en spierontspanning.

• Vitamine B6 en B12: belangrijk voor serotonine-aanmaak. Denk aan volkoren producten, zalm, ei en spinazie.

• Omega-3 vetzuren: uit vette vis, lijnzaad, walnoten – kalmeren ontstekingen en helpen je hersenen.

• Kruiden zoals vrouwenmantel, monnikspeper of citroenmelisse kunnen klachten verzachten (raadpleeg wel je arts).

Drink minder koffie, beperk suikers (die versterken stemmingspieken), en eet regelmatig. Je hoeft niet perfect te eten – maar wel met bewustzijn.

Beweeg: niet om af te vallen, maar om los te laten

Wandelen, fietsen, zwemmen of gewoon dansen in je woonkamer: beweging verlaagt stresshormonen en verhoogt dopamine en serotonine. Het helpt letterlijk om spanning af te voeren. Zelfs 20 minuten per dag maakt verschil.

En wist je dat in Genesis 3:19 staat: “In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten”? Beweging hoort bij ons bestaan. Niet als straf, maar als ritme. Een manier om met je lijf mee te leven.

Slaap: de hormonale resetknop

Slaap is je natuurlijke herstelmoment. In diepe slaap herstelt je brein de balans van o.a. melatonine, cortisol en groeihormoon. Zorg daarom voor:

• vaste bedtijden

• geen schermen vlak voor het slapen

• frisse lucht en donkerte

• eventueel magnesium of een warme kruik

Slaap is geen luxe – het is geestelijke én lichamelijke noodzaak. Zoals Psalm 127:2 zegt: “Het is tevergeefs dat gij vroeg opstaat… want Hij geeft het Zijn beminden in de slaap.”

Stress: je vijand, of je waarschuwingssysteem?

Chronische stress verstoort je hele hormonale balans. Cortisol drukt andere hormonen weg, verstoort je cyclus, verergert PMS en verzwakt je weerstand. Tijd dus om te kijken: wat mag minder? Wat mag rustiger?

Vraag je dagelijks af:

• Waar zit mijn spanning?
• Wat mag ik loslaten?
• Wat mag ik bij God brengen?

Zoals Dallas Willard zei: “Ruthlessly eliminate hurry from your life.” (bron: The Great Omission, 2006)

Geestelijke zelfzorg: bid, lees, adem

Geestelijke voeding is net zo belangrijk als lichamelijke. Maak ruimte voor:

• korte gebeden door de dag heen

• ademhalingsoefeningen met een Bijbeltekst (bijv. inademen bij: “De HEERE is nabij…” – uitademen: “… de gebrokenen van hart.”)

• Bijbelmomenten zonder prestatiedruk

• vasten – niet als dieet, maar als geestelijke reset

Voorbeeld uit het leven: Lianne kiest voor ritme

Lianne (44) kreeg na een burnout hormonale klachten. Ze begon haar dagen met een wandeling, at ’s avonds lichter, en zette haar telefoon om 21.00 uur uit. Niet om “gezonder” te zijn, maar om te helen. “Ik moest leren dat zorgen voor mezelf geen egoïsme is, maar gehoorzaamheid,” zegt ze nu.

Samen sta je sterker

Want jij hoeft het niet alleen te dragen

Schaamte houdt je stil – liefde maakt je moedig

PMS, de overgang, depressieve gevoelens – het zijn onderwerpen waar vrouwen vaak in stilte mee worstelen. Omdat het persoonlijk is. Omdat het soms als zwakte voelt. Of omdat je denkt: “Iedereen heeft het druk. Ik wil niet zeuren.”

Maar weet je? Jij bent niet de enige. En je bént geen last. Je verhaal mag er zijn. Juist als het rauw, hormonaal en ongepolijst is. Galaten 6:2 zegt: “Draagt elkanders lasten, en vervult alzo de wet van Christus.” Dat begint met openheid – én met luisteren zonder oordeel.

De kracht van eerlijke gesprekken

Eén open gesprek met een vriendin kan meer genezing brengen dan drie dagen piekeren in je eentje. Niet omdat zij je oplost, maar omdat gedeelde kwetsbaarheid ruimte schept voor adem.

Zoek dus bewust vrouwen op die je vertrouwen waard zijn. Dat kunnen vriendinnen zijn, je moeder, een vrouw in de kerk, of een christelijke coach of therapeut. En: wees die vrouw ook voor anderen. Als jij je verhaal deelt, open je de deur voor haar verhaal.

Voorbeeld uit het leven: Deborah en de keukentafelgesprekken

Deborah (48) begon haar overgangsverhaal te delen in haar Bijbelkring. “Eerst vond ik het gênant. Maar toen ik het benoemde, begonnen andere vrouwen óók te praten. We herkenden ons in elkaar. En nu bidden we samen. Soms huilen we. Maar we lachen ook – om onze opvliegers en vergeetachtigheid. Het lucht op.”

Geloofsgemeenschap: meer dan zondag

De kerk is niet alleen een plek voor aanbidding, maar ook voor heling. Jakobus 5:16 zegt: “Belijdt elkander de misdaden, en bidt voor elkander, opdat gij gezond wordt.” Geestelijke gezondheid en lichamelijke worsteling horen samen besproken te worden.

Durf dus ook geestelijke leiding te vragen. Niet alleen voor zonden, maar voor je ziel. Soms is een luisterend oor of een zegenend gebed precies wat je nodig hebt om niet kopje onder te gaan in je hormonale storm.

Laatste gedachte: jij bent nog steeds jij

Je hormonen veranderen. Je gevoelens slingeren soms alle kanten op. Je lichaam doet raar. Maar je identiteit? Die ligt vast in Christus. Jij bent niet je prikkelbaarheid. Je bent niet je huilbuien. Je bent niet de chaos in je hoofd.

Je bent geliefd, gezocht en door God gedragen.

Romeinen 8:39 zegt: “Noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel zal ons kunnen scheiden van de liefde Gods, die in Christus Jezus is.” Ook niet je cyclus. Ook niet je overgang. Ook niet je donkerste dagen.

Reacties en ervaringen

Hieronder kun je reageren op dit artikel. Je kunt bijvoorbeeld je ervaringen delen over PMS, de overgang, hormonale klachten of hoe geloof en leefstijl jou helpen om in balans te blijven. Ook tips, bemoedigingen of Bijbelteksten zijn welkom.

Wij stellen reacties zeer op prijs. Reacties worden niet automatisch (direct) gepubliceerd. Dit gebeurt nadat ze door de redactie gelezen zijn. Dit om ‘spam’ of anderszins ongewenste of ongepaste reacties eruit te filteren. Daar kunnen soms enige uren overheen gaan.