Trichomonas is een seksueel overdraagbare aandoening (soa), die wordt veroorzaakt door een parasiet. De boosdoener kan een ontsteking van de vagina, plasbuis of blaas veroorzaken. De symptomen beginnen meestal zo’n 3 tot 21 dagen na infectie met de parasiet, maar soms ontstaan de klachten pas na jaren. Vrouwen kunnen een ontstoken vagina krijgen, met een vies ruikende vaginale afscheiding. Mannen hebben nagenoeg nooit klachten. Het kan goed worden behandeld met antibiotica.


Arts

Inhoud

Wat is trichomonas?

Trichomonas is een seksueel overdraagbare aandoening van het urogenitale kanaal die voorkomt bij mannen en vrouwen en afkomstig is van een flagellaat (zweepdiertje), namelijk ‘Trichomonas vaginalis’. De vagina van de vrouw en de plasbuis van de man raken ontstoken.

Overdracht vindt vooral plaats via geslachtsgemeenschap. Trichomoniasis kan worden opgespoord door microscopisch onderzoek van een vaginaal uitstrijkje en binnen 5 tot 6 dagen worden behandeld met de werkzame stof metronidazol.

Trichomonas is een van de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoeningen wereldwijd, met 170 miljoen nieuwe infecties per jaar

Symptomen van trichomonas

Meisjes en vrouwen

Vrouwen ervaren vaker klachten dan mannen. Meisjes en vrouwen kunnen last hebben van de volgende klachten:

  • verandering van de vaginale afscheiding, zoals meer vaginale afscheiding of een verandering in de textuur, dunner of schuimachtig, soms groenig van kleur en de afscheiding kan een vieze geur hebben (stinkende afscheiding, muffe geur, visgeur)
  • pijn, jeuk en ontstoken vagina
  • pijn bij het plassen
  • pijn bij het vrijen

Jongens en mannen

De meeste jongens en mannen met trichomonas hebben nauwelijks tot geen tekenen of symptomen. De ontsteking gaat vaak spontaan over bij jongens en mannen. Wel kan de infectie een enkele keer leiden tot een ontsteking van de plasbuis, wat gepaard gaat gepaard met een branderig gevoel bij het plassen en soms afscheiding uit de plasbuis. Ook kan de eikel rond de uitgang van de plasbuis kan rood en geïrriteerd zijn.

Oorzaken van trichomonas

Parasiet

Trichomonas wordt veroorzaakt door een infectie met Trichomonas vaginalis. Dit is een eencellige organisme (protozoa). Een infectie met trochomonas is een van de zogenaamde seksueel overdraagbare aandoeningen. Dit betekent dat in bijna alle gevallen de infectie plaatsvindt tijdens geslachtsgemeenschap. Als gevolg hiervan is de infectie meestal beperkt tot de vagina en de lagere urinewegen. Maar de boosdoener kan ook worden overgedragen door contact met besmettelijke lichaamsvloeistoffen, bijvoorbeeld tijdens het strelen of door gedeelde handdoeken.

Aangezien de meerderheid van de geïnfecteerden geen symptomen vertoont, gebeurt de overdracht vaak zonder dat je het doorhebt. De kolonisatie van het urogenitale kanaal met de parasiet en hechting aan de lichaamscellen leiden tot een ontstekingsreactie. Deze cellen worden voornamelijk beschadigd en vernietigd door oplosbare stoffen die worden uitgescheiden door Trichomonas vaginalis.

Tijdens het geboorteproces kan een trichomonas-infectie bij de moeder op het kind worden overgedragen. Dit gebeurt echter slechts 2 tot 17 procent van de gevallen.

Risicofactoren

Een trichomonads-infectie wordt in de hand gewerkt door een gebrek aan oestrogeen in de vagina, schade aan de vaginale flora en vreemde voorwerpen zoals vergeten tampons. Bacteriële vaginose (waarbij bepaalde bacteriën overheersen) verdubbelt ook het risico op trichomonas. Bovendien verhogen bepaalde ziekten zoals diabetes mellitus, immunosuppressie, zwangerschap, hiv of tumoren de gevoeligheid voor trichomonas.

Statistisch gezien komen trichomonadeninfecties vaker voor bij mensen met een lage sociaaleconomische status, wisselende seksuele partners en slechte hygiëne. Mensen die getroffen zijn door andere seksueel overdraagbare aandoeningen hebben vaak ook een bestaande trichomonas-infectie. Omgekeerd maakt trichomonas je vatbaarder voor een infectie met hiv.

Complicaties

Onbehandelde trichomonas-infectie kan het verloop van een zwangerschap beïnvloeden. Belangrijke complicaties zijn vroeggeboorte en een laag geboortegewicht.

In zeldzame gevallen kan een trichomonas-infectie leiden tot een eileiderontsteking. Bij mannen kan dit leiden tot prostaatontsteking. Daarbij komt nog de verhoogde vatbaarheid voor andere seksueel overdraagbare aandoeningen. Om deze redenen is snelle opsporing en behandeling noodzakelijk, vooral voor groepen die risico lopen op soa’s.

Onderzoek en diagnose

De arts stelt de diagnose op basis van de symptomen. Daarnaast maakt hij een uitstrijkje van vaginale afscheiding om de ziekteverwekker onder de microscoop op te sporen. Ook kan de arts een uitstrijkje nemen van de urethrale afscheiding (afscheiding uit de plasbuis of urinebuis) van de man ten behoeve van microscopisch onderzoek. 

Daarnaast kan de arts in het uitstrijkje ook de pH-waarde in de vagina meten. Een pH boven 6,0 is kenmerkend voor trichomonas.

Daarnaast zal de arts onderzoeken of er andere ziekteverwekkers aanwezig zijn of andere vormen van infectie uitsluiten, zoals een besmetting met chlamydia, gonorroe of syfilis.

Behandeling van trichomonas

De behandeling bestaat uit een eenmalige dosis antibiotica. Het is verder van belang dat de seksuele partner(s) uit de laatste vier weken wordt (worden) ingelicht en worden behandeld, ongeacht of zij wel of geen klachten hebben.

Nitroimidazolderivaten zoals metronidazol of tinidazol zijn geschikt voor de behandeling van infecties veroorzaakt door protozoa. De arts geeft je metronidazol , 4 capsules of tabletten van 500 mg, in totaal 2000 mg. Deze neem je in één keer in.  Om het zogeheten ‘ping-pong-effect’ te voorkomen, is medicamenteuze behandeling van de seksuele partner noodzakelijk.

Prognose

Trichomonas is goed te behandelen en behoort daarom tot de groep van geneesbare seksueel overdraagbare aandoeningen. Omdat deze soa vaak vaak geen (duidelijke) symptomen veroorzaakt, blijft de ziekte lange tijd onopgemerkt. Doch het kan gedurende deze tijd ook genezen. Na een trichomonas-infectie ben je niet beschermt tegen herhaling.

Preventie

Zoals bij alle seksueel overdraagbare aandoeningen bieden condooms geen absolute bescherming, maar wel een hoog beschermingsniveau. Een levenslange, wederzijds monogame relatie is, na seksuele onthouding, de beste manier om soa’s te voorkomen.

Gerelateerde artikelen:

Last Updated on 25 juli 2021 by M.G. Sulman

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *